wierszyki

Bardzo na czasie. Do zastanowienia Pzdr

Acha, tak obie wyobrażasz panią dziwak. Szpar gały to już chyba schizofreniczne jakieś, i bardzo takie kolorowe. Pozdrawiam 🌼

Dziękuję 🌼 W zeszłym wieku zimą kobiety ubierały kalesony pod pończochy. Nie wiem po co te pończochy, ale tak sobie radziły. Dziękuję miłego 💚 Dziękuję @huzarc @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @akowalczyk :)

Te współczesne książki zwykle nudzą dzieci. Nikt tak jak one nie lubi sztuczności. Pzdr 🌼

Czyżby Mistrz znalazł żonę doskonalą? Mistrz zdaje się odsłonił swoje drugie oblicze ;) Mistrz Machiavelli z tyłu żza plaszcza, Wysunął z cienia, tyle to zmienia! No, opowieść nabrała rumieńców, mam nadzieję, że to była tylko próba, a uczeń zagrał pierwszorzedną rolę. Pzdr 🌼

Jakiej byś nie hołdował teorii, Gacie przydadzą też się do spodni.

Koniecznie włóż je na swoje ciało Albo dopadnie cię zimą białą — Letarg bądź dreszcze, do hipotermii. Elizjum, gdy się w nich uprzyjemnić. Stylowe czy też anachroniczne Od femurałów, jegiery śliczniej Niewymownymi zwane (rozporek). Ych — pod pończochy, gdy żeński człowiek.

Jeśli nie masz mózgu, pójdziesz za marchewką? Osioł mądrym przecież, I nie ruszy przednią Ani tylną nogą. Ciekawa zabawa z tymi rysunkami. Ale wciąż lepszy byłby rysunek. Pozdrawiam 🌼

Zawsze żal takich budowli, żywych świadectw minionych wieków. Pozdrawiam.

ladne, niewinne co byś powiedziała na : Jan skradł całusa pannie w Niewolno, gdy szli oboje drożynką polną... krzycząc nań : u nas kraść nic... ( a może to tylko inna melodia) pzdr :-)

Troszkę tak jest, iż wytykając komuś jakąś przesadę, często trzeba spróbować go jeszcze przeskoczyć, i tak możemy grać w te skoczki bez końca, ale kto ma na to czas? Trudno wyjść z tego kręgu. Taki ożywczy wiersz, miłego dnia 🌼

Ja myję, zmieniam pieluchy, karmię, ćwiczę i rozmawiam z osobami paliatywnymi. To w zupełności wystarczy, by przestać czuć się aż tak bardzo niezręcznie. Pozdrawiam 🌼

Dziękuję @Marcin Tarnowski 💚

Taki poeta bez nagrody, nie tylko że jest niedoceniony, ale postawia się we wątpienie, poetyckie całe istnienie. 🌼

Dziękować za życie trzeba nam wszystkim codziennie. Masz rację, to miniatura. Pzdr 🌼

Rodzi się człowiek. Wychodzi z domu. Buduje okna, buduje ściany. Wraca do domu. Patrzy przez okna. Mieszka w poglądzie. Pogląd jest nad nim.

Wiesz zapewne, że wiele postawionych tu pytań jest wyłącznie retorycznych. Bardzo szybko napisałeś ten tekst i postawiłeś wiele wniosków, które trudno byłoby wysnuć w ciągu kilku godzin. Tak więc cały ciąg zdarzeń nie jest oderwanym od innych wydarzeniem i może okazją do ujawnienia poglądów. Poglądy na świat, rządzą nami poglądy. Z tymi lub z tymi i tak od lat, Czy ktoś ma coś z tego? Oto przyczyny. Pzdr 🌼

Ach dziękuję Wam pięknie :-) Pomyślności w Nowym Roku:-))

Ach, gdybym była rencistką, Miałabym wejście ulgowe na wszystko: Autobus i teatr, Wyciąg kolejkowy, Muzeum, wystawy, Fryzjerski salonik, Tancbudę w spółdzielni*, Pilates i jogę, Naukę angielskiego. Obiadu połowę. *W schowku na narzędzia zabrakło wkrętaka. A bo ze wkrętaka była i hulaka. Balował, bo wkręcił się do towarzystwa, z którym ćwiczył skręty snowboardem i twista.

Jakoś powietrza na Ślasku znacznie się polepszyła. Co do zmian jednak, ludzie nie stają się z dnia na dzień z górników kimś nagle zupełnie innym. Pzdr 🌼

Piękne masz myśli :) Dziękuję Dziękuję @huzarc :) @Radosław :)

O przemijaniu i istnieniu w nieskończoności. Pozdrawiam 🌼

Bardzo ładnie napisane, ale na pewno dasz radę jeszcze zmienić, by liście rosły na krzewie. Pozdrawiam 🌼 W sumie można tak napisać. To takie wtedy listki gdzieś ściśnięte w jednym skupisku, co podkreśla następujące dalej oddalenie. Ja jednak jako czytelnik przez pryzmat czytania Twoich wierszy, widzę ładne młode listki wyrastające z jednego krzewu. Pzdr 🌼

Dzięciołek chciałby nie stukać w stołek, Ale potężny wykonać Otworek. Freelance photographer, Czy istnieje? ... Przedmiotem mógłbyś być bez światła ciemności. Bez paradoksu kontrastu czułości Wypluwką z ciebie. Jej sierścią na garbie, Nie-Jasnorzewskiej rysą idealnej. Gdy przyjdzie wojna, umiera pierwsza, a Jednak ty możesz jej nie umniejszać. W cyfrowym świecie obscurą wydarte. Freelance photographer, blask szczęściem Przed prawdą.

Drugie słowo kluczowe utworu, to gest. Gestem nie jest na przykład przyparcie kogoś do muru, to przemoc. Wracamy więc do początku interpretacji. W rozmowie gestów i spojrzeń zamiast słów, między dwojgiem świadomych ludzi. Pzdr 🌼 Tak poza tym Marku. Zapytałam wczoraj swojego synka, o to co ty. I odpowiedziało bez wahania, że trzeba pytać. Także cały ten wywód wydaje mi się czysto teoretyczny i oderwany od konkretu. Trzeba pytać. To poza interpretacją utworu. 🌼