Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rafael Marius

Użytkownicy
  • Postów

    10 481
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    77

Treść opublikowana przez Rafael Marius

  1. Tak zgadzam się, choć łatwe to nie jest. Szczególnie, gdy ma się znacznie gorzej niż osoby w podobnym wieku.
  2. To prawda. I każdy z nas może stać się bezdomnym. Wystarczy tylko jeden krzywy uśmiech losu, który uruchamia lawinę... Ja kiedyś pomagałem bezdomnym w ramach zorganizowanego wolontariatu. Znam temat.
  3. @Bożena De-Tre Dzieci uczą się przez obserwacje i doświadczenie. Dostali wzorzec robienia kariery to będą ją robić zamiast miłości. Często to przechodzi z pokolenia na pokolenie. Taki wzorzec bez uczuć. Chyba, że ktoś przerwie ten łańcuch. Dobrze opisałaś. Wiele takich rodzin. Może i większość obecnie.
  4. @Leszczym Zgubny nałóg I coraz mniej jasny obraz przed oczyma. A mogło być inaczej...
  5. Ja też tak robię odkąd pamiętam. Pewnie w każdym człowieku jest piękna perła, tylko nie należy dać się zwieść szarości powłoki.
  6. @Nie_wiem Życie bezdomnych do łatwych nie należy. Czasem pozostaje po nich tylko bezimienna mogiła i okruchy w ludzkiej pamięci, które z czasem wydziobią kruki i wrony.
  7. @kwintesencja Ja to już w wieku 25 lat nabawiłem się niepełnosprawności, zatem niezbyt długo się ciałem cieszyłem. Stąd też wiersz jest mi bliski. Jak na dzisiaj jaśnieje, a co będzie jutro czas pokaże.
  8. Oczy są zwierciadłem duszy, a te drugiego lustrem naszych uczuć.
  9. @janofor Może jednak nie jest aż tak źle.
  10. @tomass77 Czasem przed śmiercią przelatuje przed oczami całe życie. Jednak nie u wszystkich tak jest.
  11. Ja też lubię zresztą tyle że w równowadze z innymi atrakcjami, które niesie życie. Resztę wyjaśnił już @Tectosmith Dzięki.
  12. Ja lubię wszystkie kolory życia. Zatem skarbem jest różnorodność, zmienność i wolność.
  13. Ja to rozumiem tak, że ci bardziej materialni mają swoje serca tam gdzie skarby. A ci bardziej uczuciowi skarby tam gdzie serca.
  14. "gdzie skarb twój tam serce twoje" A w wierszu jest odwrotnie, gdzie serce tam skarb. Ciekawe podejście i dające do myślenia.
  15. @viola arvensis Dziękuję za serduszko i odwiedziny.
  16. @poezja.tanczy Dziękuję za serduszko i czytanie.
  17. U mnie też było podobnie. Tyle, że to były kolejne choroby, eliminujące mnie stopniowo z życia towarzyskiego. Zatem czynnik bezpośredni związany ze mną, choć mimowolny i niezawiniony akurat w moim przypadku.
  18. @wiewiur Jak mówią serce na dłoni. Czego każdemu życzę.
  19. To podobnie jak u mnie, choć ja, antycypując, staram się nosić kartkę i ołówek. Niestety u mnie jest nie inaczej. Też takie mam. Aczkolwiek ostatnio nie są mi potrzebne, bo słuch mi się pogorszył i przestało mi tak bardzo przeszkadzać.
  20. @krys929 Każdy produkt ma swój cykl życia, a ten wydaje się być pod koniec fazy schyłkowej.
  21. A dziękuję. Jednak póki co to jakoś starcza.
  22. Owszem, owszem całkiem dobrze się tu czuję. Takie wirtualne środowisko artystyczne. Bardzo mi miło.
  23. Odpowiedzi jest wiele tylko pytanie, która trafna? Mnie pomogła grupa bardzo życzliwych ludzi... uwierzyć ponownie w człowieczeństwo. Wiadomo panaceum nie istnieje. Pozostaje metoda kolejnych prób.
  24. @Marek.zak1 Ja to bym umarł z głodu do rana. Muszę się porządnie najeść. A utycie to mi nie grozi, raczej odwrotnie zbyt niska waga.
  25. Całkiem możliwe.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...