Poezja to życie

Nie jestem taki sam Gdy patrzysz na mnie Takim zimnym wzrokiem A blizny na twarzy Wydają się być obce I twój kawałek nieba Jest tak bardzo odległy Od mojego

Jesteś światem odległym I nie ma nic więcej Poza zmysłem smaku i dotyku Gdy wciąż wracam do twoich ramion To nic nie cieszy tak bardzo Jak twój uśmiech anioła

@duszka Dziękuje i cieszę się, że Ci się podoba mój wiersz. A te dwa słowa w przedostatnim wersie pasowały mi do całości po prostu. Również pozdrawiam:)

Kochaj Twórz I buduj Bądź doskonałą istotą W niedoskonałym świecie Żyj Śmiej się I bądź cierpliwy Bo ci co długo czekają Dostaną swoją nagrodę w niebie I choćby czas się zatrzymał To i tak wszystko płynie Tylko innym tempem Panta rhei

Noc to imię tęsknoty Bo uderza z podwójną siłą I nie ma już nic Poza ruchem sztywnych warg I cichym wiatrem Który unosi się pośród leśnych łąk Tak że nawet śpiewu ptaków nie słychać Wczesnym świtem

@Nata_Kruk Tak napisałem że by do rymu było. Można to też interpretować jako znanego i bogatego poetę, który pisze wiersze tylko dla mamony udając że jest szczęśliwy a tak naprawdę w środku jest słaby i zagubiony. Pozdrawiam również

Podaj mi dłoń I utoń w moich ramionach Niech dobro będzie prawdą A miłość ofiarą Która drze się wniebogłosy Czy to już szaleństwo? Albo tylko jedna droga która ma ścieżek wiele

Coś umarło w nas Pękło jak bańka mydlana A jedyne co poznałem To był smak samotności z rana I ciebie już nie było przy mnie Przepadłaś jak kamfora I już chyba jedno wiem To była za wczesna na odejście pora

Myśl uśpiona A poezja natchniona Prowadzi mnie Tam gdzie pieniądze I chociaż jestem szczęśliwy To wciąż błądzę Szukając sensu istnienia (Wczoraj byłaś a dzisiaj cię nie ma)

@Bożena De-Tre Dzięki poprawiłem:)

Kiedy znajdziesz mnie Na tej ostatniej drodze A rany się zagoją Bo czas je uleczy I przyjdzie światło Które przegoni mrok Będziemy w końcu jednością Tutaj na tej ziemi Bo przecież świat To takie małe miejsce W ogromnej skali wszechświata

Jedno serce Jedno światło Jedno przytulenie Jeden czas To wszystko co mam dla ciebie I pocałunki utkane z wilgotnej rosy Więc niech ten czas spędzony z tobą trwa I nie zakłócą go mroki ani chłody mroźnej nocy

Prawda jak na dłoni Umazana krwią I od nowa to samo Serce zimne jak lód A na ciele rana I od nowa to samo Ciało jak dusza Tak młode a tak stare I od nowa to samo

Maju Maju (Baju baju) Wracaj do raju I pokaż prawdę Ciała i duszy Ciebie chyba nawet Płacz Boga nie wzruszy Gdy stoisz samotnie Nad wielkimi wodospadami Czy to wszystko skończy się Tak nagle wielkimi łzami?

W potoku słów Gubię się A ty byłaś I nagle nie ma cię Odeszłaś razem Ze spokojnym snem Czy byłaś dla mnie Tylko niewyraźnym tłem?

W odmętach wspomnień Nie znajdę cię Nawet tak daleko od domu Bo wszystko straciło swój sens A czar i urok poszły w diabły Może już ten ostatni raz

Kochaj życie Bo ono tak szybko umyka I doczekaj pięknego świtu Razem ze mną u boku Czy to nie jest piękne? Razem tak trwać Do końca naszych słonecznych dni

Otulona snami Biegniesz przez mroczne doliny A czas nie istnieje W twoim mniemaniu Gdy wyciągasz ręce do nieba Do swoich aniołków Bo tylko Bóg zna prawdę Tylko Bóg wie po co tu jesteś

Twój boski zapach Przyciąga mnie późną nocą I czuję twój dotyk Zimny jak lód Wybudza mnie z kolejnego snu Tak jak prawda o tobie I twoim nagim kobiecym ciele Znaczy dla mnie tak wiele

Słońce zgasło Razem z tobą i ze mną I nastał wieczny chłód A dwa serca nie były już spokojne Bo czas wszystko skomplikował I prawda umarła razem z naszymi grzechami

O nocy piękna! Wzywamy imię twoje! O nocy piękna! Z bólem znosimy wszystkie znoje! O nocy piękna! Zakładamy nasze czarne stroje! O nocy piękna! Dzięki tobie łagodzimy wszelkie niepokoje! O nocy piękna! Ty poprawiasz tak szybko nasze nastroje! O nocy piękna!

Życie to tylko chwila A my jesteśmy tu dla zabawy (Dla uciech, pieniędzy i sławy) I podróżując autem nocą Podziwiamy miasta neony Czy obudziły się w nas już Te uśpione demony?

Błądzimy po tym świecie Szukając spokoju Przed niebezpiecznym światem A anioły patrzą na nas z nieba Płacząc gorzkimi łzami Czy to wielka tajemnica wiary?

Razem z deszczem Przyszła cisza I spokój w sercu Nie został zburzony A noc otworzyła Swoje łono Jak piękna kobieta Do gorącej zabawy

Mój świat bez ciebie tonie I gubi boski porządek A miłość i wojna To dopiero początek Tych zmian które nadejdą Wraz z porannym śpiewem ptaków