huzarc

@Gosława dzielę się tym co mam:) @zetjot bo ja jestem z innej epoki:) przynajmniej w kochaniu. Bez rymów, prosto, dobitnie, solidnie, zwiewnym kułakiem i niegramatycznym okrzykiem to ja mogę w ciemnym zaułku wyrównywać porachunki z marginesu prawa i bezprawia. Dziękuję i pozdrawiam:)

@Gosława jestem dyskretny, więc przeoczyć można;)

@Igor Osterberg aliceD obsesyjnie;)

@Anna_Sendor no to pozdrawiam z nocnej zmiany i oby w mej "fabryce" do rana zdarzeń nie było;)

@Czarek Płatak pomniki pragmatycznie zmieniają szyldy i na nowo zinterpretowane wtapiają się w krajobraz. Samo burzenie to jak akt rewolucyjnej apostazji powoduje zament i na trzeba szukać sobowtórów na puste cokoły, bo trajektorie władzy wymagają spiżowych i marmurowych autorytetów betonujących wspólnotę, bo to jedyny sposób na uwiedzenie przeszłości, aby legitymowała ją.

Pedagogicznie androscentryczny moralitet;)

"Korsykanin zmywa z tronówZabobonów ciemną ciecz –Grzebie w trzewiach wyzwolonychLepki od wolności miecz."

Jak na rzeźba to dużo powtórzeń przy małym obciążeniu;)

@Igor Osterberg aliceD hehe, akurat nic innego od kilkunastu lat nie robię tylko sprzątam ulice z tego, co wcale takie romantyczne nie jest jak wydaję się być w wierszu. Chłopaki z ulicy mocni w kupie, alkohol, amfetamina, automaty, głupie pomysly i pierwsze odsiadki progu życia. Ja znam tych historii setki, bo je notuję i w majestacie prawa mam prawo się bronić i parę razy to zrobiłem, gdy niesforny ktoś śmiał na moją prawość nastąpić.

@Arsis daję plusa za mojego lokalnego artystę, którego utwór suplementuje wiersz. Zaiste barwna i osobliwa postać na tle całej naszej lokalnej reszty:)

@w kropki bordo Bardzo wyuzdana gra słowami, ale urok i przekaz mocne, a o to chodzi. I najważniejsze, żeby "chuj" wiedział w co i jak, to i "wiersze" lepiej się wówczas mają. Pozdrawiam:)

@Igor Osterberg aliceD mam zupełnie inne doświadczenia, zupełne inne od zaprezentowanej wizji, ale to może moje zawodowe skrzywienie. Ale inwencję autora oczywiście doceniam. Pozdrawiam

@w kropki bordo były trzepaki bolesne jak wykroszony beton wokół nich. Zostały wspomnienia jak wirtualne trzepaki, na których kolejne pokolenie ściera się na gruz. Taka mala dykteryjska. Pozdrawiam:)

@valeria zakamarki przyciągają złodziejskie rączki doliniarzy;) to zabawia rozmową a od zaplecza się łobuz wkrada:) pozdrawiam

@Gosława to jak ja i to nie ostatnio;) i podobnie jak pobożni ojczulkowie wszędzie w ten sposób widząc działanie sił nieczystych;)

@aniat. iść na wódkę i nie dojść, wsiąść na łódkę i suchą stopą przepłynąć przez rzekę życia. Pozdrawiam.

@Nefretete również dziękuję i pozdrawiam serdecznie

@Franek K ulał nie ulał, ważne że się kochają;)

@Antoine W bo jemy przede wszystkim oczyma:) dobra puenta

@Nefretete dziękuję. Młodość nie wieczność. A nasze czasy, które tyle o czlowieku mówią za pustoslowiem deklaracji gardzą nim i człowiek jest na tyle im potrzebny, na ile swoją cichą cierpliwością znosi ich pomysły na świat.

No cóż kobieta i wysiłek fizyczny to najlepszy lek na bezsenność i odstresowanie, najlepiej jedno i drugie połączyć, a sen jest błogi i spokojny. A i obecność kobiet łagodzi obyczaje:)

@ais czlowiek to tylko smar historii, a pisać o niej z posluchem i nabożeństwem, mogą tylko ci co mocniej trzymają pióro i mają więcej fabryk papierniczych.

@Marek.zak1 Czasami szybciej, wszystko zależy gdzie w tym wieku gra i jaki manager ma nad nim "opiekę". Trudno o ideały tak gdzie pojawiają się wielkie pieniądze

@Marek.zak1 myślę, że młody chlopak myślący o piłkarskiej karierze nie opiera swej motywacji na stronie finansowej, to przychodzi z czasem, jak zmieniają się potrzeby i świat zaczyna kusić swymi atrakcjami. A w polityce, ale to mlodych ludzi zaczyna wchodzić z czystymi intencjami i naiwnością w ten świat, aby szybko się w nim zdemoralizować albo rozczarować i odejść.

@Kot Dziękuję:) słowa są niesforne i rzadko brzmią jakby autor tego chciał. Pozdrawiam:) @Marek.zak1 co innego walka ideały a co innego rywalizacja gdzie ideały czasami werbuje się do kamuflowania intencji. Z wiekiem, chociaż dużo w tym doświadczeń osobistych ze sztafetowych przetasowań pokoleń, więcej tego kamuflażu niż wiary w sens w naprawiania rzeczywistości.