Gerber

@Jan Paweł D. (Krakelura) Dobry tekst, rzuca światło na tematy ważkie . Pierwsze skojarzenie: zmagania ważkie z nieważkością .

@iwonaroma Nie to nie znaczy by się poddać, ale i tak nie mamy na to wpływu. Każdy musi umrzeć prędzej czy później, niektórzy się zastanawiają jakie to ich życie było, innych ona zaskakuje w kwiecie wieku itd, itd. A ja opisałem taki a nie inny przypadek.

@tetu Dzięki za odwiedziny, cieszy mnie, że wiersz się spodobał. @Ilona Rutkowska Dzięki. @iwonaroma Tak, ale czasem nie ma się na to wpływu.

Spowiedź przed życiem nie wiem od czego zacząć z pamięcią coraz gorzej właściwie to… często umierałam z bólu jak mój Michaś na świat przychodził z żalu jak ten co miał być ze mną aż do śmierci odszedł o wiele wcześniej ze strachu jak ta ciemna plama na skórze stała się dla mnie czymś bardzo złośliwym potem jeszcze nawiedzały mnie złe duchy załamania przeczucia obawy w końcu pogodziłam się ze śmiercią ale przed tobą mi głupio bo nie zdążyłam cię bliżej poznać

@Gosława Sorry, ale dopiero teraz zauważyłem Twój komentarz i zapytanie. Nie to nie jest o niszczącej myśli, chociaż można to tak odbierać, bo wszystko na początku dzieje się w umyśle.. To o coraz doskonalszych wynalazkach, które coraz doskonalej zabijają, niszczą,bomba ma w sobie to coś...

Po pęd czasem po jawi się pęd po między zawahaniem a po widokiem mówię wtedy chuć choć popędzimy bez zachowania zasad czystej energii niech rządzą nami żądze do wielkiego wybuchu a ona odpowiada sztywnym głosem nie ulegnę twemu żądaniu wszak już po pożądaniu

@Nata_Kruk Dzięki za odwiedziny, tak to rzeczywiście chory człowiek, ale nie z powodu wypadku, tylko to konsekwencja narzuconego tempa życia, no i współczesne miasto tworzy warunki do wszelkich wariacji, jedni wychodzą ze swych ram i kogoś lub coś gonią inni uciekają itd.

Dobry wiersz, trochę skojarzył mi się z moim "syndrom niewidzialnych nóg, ale Twój jest lepszy.

@Dag Dzięki za odwiedziny.

@w kropki bordo Dzięki.

Historia alternatywna i rzekł człowiek stwórzmy Boga na nasz obraz i podobieństwo niech panuje nad naszymi głowami a my dla niego będziemy rodzić się i umierać i przemówił Bóg wbijcie łopaty w ziemię czyniąc ją sobie poddaną i świat chcąc nie chcąc skamieniał

Bardzo dobry wiersz, mocny i autentyczny w swym przesłaniu.

Dobry wierszyk, a ten ksiądz na obrazku to zakamuflowana obcja LGBT.

No tak, nie da się ukryć, ciężki.

Bomba jest bardzo wygodnym (po)tworem ludzkiego umysłu można ją nastawić na dowolną godzinę i pójść z kolegami na piwo zrzucić z góry jak karę boską na grzeszników nacisnąć przycisk nie musząc sprawdzać jak Schrodinger kota w pudełku dzięki niej nikt nie musi strzelać do niewinnych ludzi a jednak wszyscy nie żyją w niedalekiej przyszłości ma być jeszcze doskonalsza skierowana tylko na wybranych bez zbędnych huków i zniszczeń zabijać absolutną ciszą

Dzięki, nie wiedziałem, że też tu działasz.

Stwierdzenie przypuszczalne podobno przyszłość już istnieje i może zmienić przeszłość dla wierzących fizyków modlitwy czynią cuda dla Niemców brzmi to obiecująco znikną zbrodnie i ofiary będą mogli mówić tego nigdy nie było dla Ruskich nie ma to znaczenia wszelkie ludobójstwa to statystyka w tym roku tyle w tamtym tyle ot i tyle podobno Bóg jest poza czasem i jego czyny wyprzedzają myśli właśnie powstał pierwszy jednokomórkowiec a On zbawił ludzkość w czasie przyszłym dokonanym który wciąż dochodzi do siebie podobno coś istnieje jak się na to patrzy tylko czy wzrok nie jest pojęciem względnym…?

Podoba się, kolejne katastroficzne doznanie , ciekawe, take skarzenie wewnątrz

Ja też lubię Twoje pióro jest takie szalenie spokojne.

Podoba mi się Twoje pisanie,niby długie, ale czyta się płynnie, szybko i z ciekawością.

Podoba się i to nawet bardzo, szczególnie końcówka.

Jeżeli to do mnie uwaga, to ja nie mam problemów, to tylko tekst napisany pod wpływem filmów, takich jak Matrix, Incepcja i wykładów na temat schizofrenii.

Dzięki za odwiedziny, z tymi facetami z obrazka można mieć różne skojarzenia. Czasem ktoś wychodzi ze swych ram stając się kimś niebezpiecznym.

Syndrom niewidzialnych nóg czyjeś kroki idą za mną słyszę ich skradanie zbiegam po schodach mylę trop pędzę do szpitala odwiedzić moją duszę przestała wierzyć w siebie podłączona do respiratora oddycha dzięki sztucznej inteligencji znowu te kroki uciekam na ulicy padły mocne słowa trwa dochodzenie o przyczynę ten facet z obrazka połamał ramy idzie w moją stronę uciekam dobiegam do siebie przykrywam się kołdrą nareszcie niczego nie widać jutro znowu w uszach zagrzmi polecenie zapal światło albo zrobię to za ciebie

Ciekawe te twoje teksty, zaczyna się z nich robić dziennik, bardzo specyficzny.