Gerber

@Waldemar_Talar_Talar Dzięki.

Jesień starsza pani przy stoliku sączy kawę w rytmie opadających liści zbliża filiżankę do ust upłynniając czas wstaje nie dopijając reszty nie teraz jeszcze nie teraz

@Paweł Artomiuk Zastanowię się, to wers, który był podstawą do tego wiersza, od niego się wszystko zaczęło, ale po Twojej uwadze widzę, że można się bez tego obejść zarówno na początku i końcu.

Tyle i już.

@Gosława @umbra palona A no, masz rację. Dzięki.

@umbra palona A no, masz rację.

Lęk to było małe zadrapanie poczułem czyjeś spojrzenie plecy zaczęły mrowić niewidzialny wzrok dotknął twarzy przyspieszyłem kroku kamyk w bucie wszedł do głowy ślepa ulica zabrzmiała kamienną ciszą z zaciśniętymi kratami to było małe zadrapanie…

@Paweł Artomiuk Tak, to chyba będzie dobre:nie będziesz miał oczu obojętnych przed nami... @Lily Hamon Hm... kamiennych? No jakoś niby mocne, ale nie o to mi chodzi. Dzięki za odwiedziny.

Nie wiem czy się domyślasz, pewnie tak, to przykazanie do Boga. Odn. się do: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną. Rozumiem, że wtedy możesz na mnie liczyć, niestety okazało się, że nie do końca. Więc przynajmniej nie będziesz miał obojętnych przed nami.

@kot szarobury Dzięki za komentarz.

@Gosława Dzięki.

@kb. Ok. rozumiem.

@Paweł Artomiuk No ciekawe, ale obojętność ma chyba większą wymowę, nie wiem, poczekam, bo Twoja sugestia jestnaprawdę niezła. @iwonaroma Dzięki za komentarz. @Lach Pustelnik Ok. może lepiej.

Auschwitz ograniczony obszar kolczastym dźwiękiem rozdzierający ciszę nieograniczoną skalą wypalonych gardeł wydobywa z siebie wciąż żywą tkankę z wyrytym na skórze pierwszym ludzkim przykazaniem nie będziesz miał oczu obojętnych przed nami

@jan_komułzykant Dzięki i zgadzam się z Lecem.

@Paweł Artomiuk Dzięki.

@Alicja Prusak Dzięki, już trochę natworzyłem, ale jadę dalej.

@Jan Paweł D. (Krakelura) Niebezpieczna masa wyzwala. Wydaje mi się poprawnie.

Katastrofa betonowane umysły karmione odżywkami utwardzającymi szybko dojrzewają tworząc niebezpieczną masę zastygającą w formie absolutnych racji podczas kontaktu z obcym ciałem wyzwala prze moc od której puchną oczy i wytraca się godność uwaga nadchodzi z coraz większą pewnością tupiąc ciężkimi butami przyszłość spokojnie czeka niczego nie podejrzewając gdyby miała dar przepowiadania przeszłości nigdy byśmy jej nie poznali

@Deonix_ Wiesz, zachowanie godności ma się kojarzyć z fizyką i psychologią, zasada zachowania energii, światy równoległe, cząstki elementarne itp. Z drugiej strony świadomość, to co się dzieje w człowieku, kiedy ta rzeczywistość jest ciężka do zniesienia. Jeden z polskich fizyków powiedział, że fizyka to nauka o prostych rzeczach. kiedy ktoś rzuci kamieniem, to można obliczyć jego prędkość , tor lotu i przewidzieć gdzie spadnie, ale dlaczego ktoś go rzucił? to już zupełnie inny rodzaj wiedzy. Mam kilka takich wierszy i dalej będę kombinował, chcę stworzyć taki cykl. Co do dwójki, to zmieniłem na lufę i tak zostawię, to nie ma znaczenia, ale masz rację, niekoniecznie wiersz odnosi się do teraz.

@Lahaj A tam, to już nie ma wielkiego znaczenia. Ktoś powie, że banie, albo ocenę niedostateczną itp.

@iwonaroma Dzięki. @Paweł Artomiuk Tak, lufa to dobry pomysł, zmieniam, dzięki.

No tak, starej daty jestem. Za moich czasów jedynek nie było.

@light Teraz zajarzyłem "zachowaniu" tak miało być, oczywiście można "zachowania" też ciekawie zinterpretować, ale to był taki niezauważony błąd.

@light Dzięki. @Lahaj Zbyt do głowy? Nie do końca wiem co to znaczy, ale dzięki za komentarz.