duszka

Jakie to piękne! I w taki oczywisty sposób ujęte :) Dziękuję!

Wrócić do poczatku, do podstaw - odnaleźć najpierw utracone echo i mgłę, zagubiony wiatr.., zobaczyc usłyszeć i poczuć je... Poruszył mnie ten wiersz, szczególnie ostatnia zwrotka. Pozdrawiam Waldemarze!

Taki spojrzenie czy wyobrażenie przynosi radość... Radość z tego, że natura nas ludzi pragnie i potrzebuje, a nawet obdarza miłością. Pozdrawiam :)

Dokładnie tak :) Dziękuję Ci !

@Samsohn @[email protected] @andrew @Waldemar_Talar_Talar Serdecznie dziekuję Wam za miłe komentarze i miło Was pozdrawiam! :) @Dragaz @A-typowa-b @TylkoJestemOna Bardzo mi miło - dziękuję Wam! :)

znów rozwija zaciśnięte w pięści skrzydła płochy dotyk i uleci była głazem teraz - motyl

@Waldemar_Talar_Talar O tym "ale" nie wolno nam zapominać - dzięki niemu istniejemy jeszcze :) Dziękuję Ci za ten przkaz, Waldemarze!

@Robert Wochna Ta jesienna przmijalność chyba wyostrza i pogłębia nasze zmysły i przenosi nas w zadumę... Poczułam to w Twoim wierszu :) Pozdrawiam!

@lena2_ Moze dlatego, że potrafi się więcej i głębiej "zobaczyć"... To dobre i ważne uświadamić sobie działanie wiary. :) Pozdrawiam!

Czujemy się wtedy jak dzieci.., bo potrafimy czuć, jak one :) Pozdrawiam!

O tym poranku jakby wszystko stawało sie poezją... Piekny stan i nastrój :)

@Samsohn Miło mi :) Pozdrawiam!

@lena2_@Leszczym serdecznie Wam dziękuję i pozdrawiam! :)

Oszczędny, intensywny, wnikający w duszę wiersz.., a ona współczuje i rozumie. Serdecznie pozdrawiam!

W tym przypadku naprawde zwyciężyła, bo ropoznała, ze to czarne jest w rzeczywistości tylko szare, i przez to straciło nad nią moc (niemal śmiertelego) ranienia... Ale i Twoja interpretacja jest możliwa :) Dziękuję pięknie!

Mi to zwycięstwo daje nadzieję na wzmocnienie duszy - tam, gdzie kiedyś konała, jest "tylko" zmęczona i senna. Byc może nie udało mi się tego "celnie" wyrazić. Pozdrawiam!

nie konam zatruta żalem wykrwawiona to tylko senność

@Quidem.art o miłości.., niezwykle pięknie, ale bardzo świadomie, bez zatracenia się w niej i zagubienia poczucia rzeczywistości (bo "strumień życia w domu")... Może przez świadomie odczuwaną wdzięczność za ten "ukochany dar losu". Pozdrawiam! :)

Własnie chyba tak spełnia się miłość - jej najważniejsze "zadanie"... A ty potrafiłeś je ująć i dać odczuć w niewielu słowach :) Pozdrawiam!

@Waldemar_Talar_Talar Ten wiersz promieniuje zaufaniem, Waldemarze. Poczułam jak i we mnie drgnęło. Dziękuję :)

Przypuszczamy, bo nie dosiegamy prawdy (jej osobliwości) :) Ważne jest chyba tylko, żeby przypuszczac wielostronnie, czyli ją "otaczać"... Podoba mi się dosadny przekaz i gra słów :) Pozdrawiam, Leszczymie!

@Samsohn Skłaniam sie do tego, żeby odbierac bół i cierpienie jako tajemnicę, a więc nie odbierać im głęboko ukrytego sensu..., który jest chyba we wszystkim, co istnieje. Może datego, że z takim podejściem łatwiej mi je znosić, łatwiej żyć. Ostatnio powstała we mnie zaskakująca mysl - że bez nich moze nie byłoby miłości, że byłaby ona niepotrzebna... Zatrzymujący, poruszjący głęboko aż do bólu wiersz Serdecznie pozdrawiam! :)

Cieszę się, że mocno przemówił, pomimo, żę porusza w miom odczuciu temat i stan delikatny, wręcz ulotny. :) Zapropnowane przez Ciebie przestawienie na pewno czyni pierwszy dwuwers bardziej płynny w brzmieniu, ale to złamanie płynności powtarza się w następnych dwuwersach, wię nie chciałabym tej "całości" dzielić. Ale dziękuje Ci za przemyślenia i równiez serdecznie pozdrawiam, Radosławie! Podoba mi się to określenie! Ale tej praktyki nie znam, a pisząc opierałam się na własnycm odczuwaniu. Właściwie to robię moje pierwsze doświadczenia z takim zaufaniem i są dla mnie bardzo cenne. Dziękuję Ci, Rafaelu! :) @oliv@Łukasz Jasiński@Phuruchiko@Michał_78 Każdemu z Was dziekuję pięknie! :)

gdy bezsenne myśli się układają do snu i cisza jest ciepła gdy w niej się umiera i wstaje

Ciekawie to ujęłaś i przekzałaś mi tym nowe spojrzenie na wiersz - dziękuję Ci za to i za miłe słowa :) Pozdrawiam!