Wędrowiec.1984

@Ewelina Dziękuję. Kokieteria (nazwijmy to w ten sposób) opisana w wierszu jest mi szczególnie bliska.

@Marek.zak1 Trzeci nie. Pamiętam, że napisałem więcej sonetów na wspomniany, naprawdę bardzo ciekawy, swoją drogą, temat. Dziękuję.

Fizycznie A jednak ekscytacja wciąż się nie poddaje; Och, skarbie, jeszcze troszkę. Pozwól jej prowadzić, Niech wzdycha coraz głośniej. Tyle przecież razy Kontrolę przejmowała nad spragnionym ciałem. Wystarczy… Lubię z tobą droczyć się, kochanie; Czy mogę w niepewności dzisiaj cię zostawić? Bo widzisz, prawdę mówiąc, życzę sobie, abyś Niepewność przemieniała w ciągłe pożądanie. Spojrzenie… Jakże błaga żeby nie przerywać; Czy długo według ciebie już się naczekało? Jak można tak perfidnie rozkosz powstrzymywać, Gdy oczy niepokorne znów się domagają? Uwielbiam ten cudowny i nieznośny grymas; Spokojnie, noc zapewne przegrymasisz całą. ---

W istocie, ale to dobrze. ;)

@Somalija Hmm... Zacząłem tęsknić za erotykami. Trzeba poszukać inspiracji do napisania jakiegoś. Podoba mi się. :)

@viola arvensis Smartfonoza i stroboskopoza, bo nie dość, że ludzie nałogowo lampią się w ekrany telefonów, to jeszcze nie umieją się skupić na czymkolwiek, dłużej niż kilka sekund, no ale czemu się dziwić? Starczy nawet w TV popatrzeć - migawki lepsze, niż w niejednej dyskotece zapewne.

@[email protected] Dziękuję, nawzajem.

@Poetry from DAD Świetny sonet. Bardzo dobrze, że został podbity przez post mojego poprzednika.

@Andrzej P. Zajączkowski Z tłumaczeniami mam zawsze problem: gdzieś ginie klimat oryginału. Powiadają, że żeby w pełni docenić geniusz Puszkina, należy czytać go po rosyjsku. Bardzo lubię Byrona, choć ilekroć czytam, tylekroć wydaje mi się jakiś taki... dziwny, a przerobiłem Giaura, Korsarza, Więźnia Chillonu, czy Mazepę. Do czego dążę: wiem prawie na pewno, że to własnie wina tłumaczenia. Za to Twoje jest świetne, klimatyczne i bardzo romantyczne. Gratuluję. Zwłaszcza to sprawiło, że poczułem ciarki. Super

Miałem podobnie z tramwajami, kiedy byłem jeszcze studentem, ale z wyjątkiem radia. Lubiłem wpatrywać się w te wszystkie guziki, które naciska motorniczy, by kierować pojazdem, oraz w szyny ginące pod tramwajem. Za radiem nigdy nie przepadałem i tak już mi zostanie. Pamiętam, jak kiedyś kierowca autobusu puścił Judas Priest. Jak za radiem nie przepadam, tak wtedy poczułem się bardzo swojsko.

@Jacek_Suchowicz @Natuskaa Dziękuję. Wrocław jest bardzo ładny, fakt ale rzeczywiście najlepiej zostawić auto gdzieś na parkingu Park'n'Ride na przedmieściach, a do centrum dojechać tramwajem, który w korkach nie stoi. Wiele tras zostało przebudowanych i tramwaje nie dzielą jezdni z samochodami, przez co korki im niestraszne.

@Rafael Marius Bardzo ładne, podlane jesiennym klimatem melancholii. Lubię.

@Marek.zak1 Skąd ja to znam, np. opinie historyków na temat naszych powstań wszelakich.

@Poezja to życie Niemożliwe, też tak chcę.

Dziękuję. Różnie to bywa. @Magda1973 @Monia @[email protected] @Alicja_Wysocka @Andrzej_Wojnowski Dziękuję.

@Rafael Marius We Wrocławiu niby jest lepiej. Więcej jest nowych dróg, itp. i widać, że miasto robi, co może. Niestety korków wciąż jest mnóstwo, choć nadmienić należy, że widać postępy.

Słyszałeś dobrze. W zeszłym roku otrzymał tytuł najbardziej zakorkowanego miasta w Polsce i to było widać. Nie wiem, czy dzierży ten zaszczytny tytuł w obecnym roku, w każdym razie jeździ się naprawdę ciężko. Za rozmawianiem z sąsiadami w ogóle nie tęsknię, niemniej jednak zauważyłem już dawno, że smartfony zajmują ludziom mnóstwo czasu podczas podróży.

@viola arvensis Dziękuję. :-) Tja, kiedyś było jakoś tak łatwiej. Też to czuję. Szczerze mówiąc, jeśli nie muszę jechać do miasta, w ogóle się doń nie zapuszczam, bo z góry wiadomo, że korki pochłoną mnostwo czasu. Czasami niestety trzeba.

@Amber Dziękuję. Wrocławskie komunikacyjne wąskie gardła potrafią dać pasażerom w kość.

143 * Na Wejherowskiej dławi się czas; Czekam aż wszystko się ruszy. Liczne przekleństwa, któryś już raz, Pragnę siarczyście wyrzucić. Na Wejherowskiej takie są dni; Wolniej mijają, niż reszta. W komunikacji z ludźmi się tkwi, A w autobusie orkiestra. Co rusz w hałasie mija mnie ktoś, Z twarzą wpatrzoną w telefon. Za smartfonową manią, na wskroś, Ludzie zdążają na ślepo. I choć znów jesień trąca nas dziś, Wszędzie duchota panuje. Jakimś sposobem chciałbym stąd wyjść, Bowiem jestestwa nie czuję. Przy pneumatycznych ściskam się drzwiach, Czekam i czekam wytrwale, W myślach pytając: Jak długo, jak? Końca nie widać wciąż wcale. Z radia bez przerwy zsuwa się bas, Żeby bieg czasu przyspieszyć; Rytmy wątpliwe cieszą znów nas, Trzeba jakkolwiek to przeżyć. Dziurą w suficie uciec mam chęć, Bo wiem na pewno - nie przetrwam. Minut dwadzieścia, zaraz plus pięć, Na stu ulicy jest metrach. Zimną jednakże trzeba mieć krew, Miast pójść do auta od razu, Bo zaparkować też nie ma gdzie, W zakorkowanym Wrocławiu. --- * Nr linii autobusowej, o której mowa w wierszu.

@Jacek_Suchowicz Ja wiem, że puenta ma w sobie mnóstwo prawdy. Tak, wiem o tym, niemniej jednak wiersze o jesieni zawsze mają u mnie w sercu miejsce.

@beta_b Trafiłaś w klimaty, które uwielbiam. Las, tajemniczość, jesień, przemijanie. Super.

@viola arvensis To, to. Też nie lubię. Jak robię zakupy, to robię zakupy, a nie znajomi.

Noooo, bo tak właśnie jest. Wszyscy chodzą wokół mnie, przeciskają się, co rusz patrzę na głowy, które niczym stroboskop mijają oczy i mrugają przede mną. Na Biedronkę słuchawki są super, bo jak do tego wszystkiego doszedłby jeszcze dźwięk, to bym uciekł. Też mam takie wrażenie. Na szczęście dość blisko został zbudowany Aldi, gdzie jest ładniej, bardziej przestronnie i czysto i nie ma tylu ludzi.

Bez słuchawek się nie ruszam. Zawsze mam je przy sobie w plecaku. Nie zawsze zakładam, bo i nie zawsze się da, ale dają niesamowity komfort psychiczny, np. wewnątrz takich upiorów, jak Biedronka. Aldi jest już bardziej kulturalny, jest więcej przestrzeni, towar mądrzej poukładany, etc. Łatwiej się odnaleźć, ale Biedronka, albo Lidl to po prostu koszmar. Ścisk, bałagan i wszędobylski hałas. No, a ja wtedy słuchaweczki na uszy i siups. Żegnajcie promocje, zatruwające porządek przez megafon.