Wędrowiec.1984

Widzisz, lubię czytać Twoje erotyki, ponieważ są niesamowicie subtelne, delikatne. Nie ma w nich rzeczy wyłożonych na tacy ale za to jest mnóstwo kwestii niesamowicie pobudzających wyobraźnię. W sumie, chyba nawet nie wyobrażasz sobie ile jest takowych, ponieważ gdyby było inaczej nie zadawałabyś pytań w tym temacie. :-) Cóż, pisz od serca po prostu. Widzisz, jeśli mam ochotę przeczytać Twój tekst jeszcze raz, a później jeszcze raz to znaczy, że dla mnie jest w nim Energia. :-) Naprawdę fajnie się to czyta, ponieważ spod tej delikatności wychodzi bardzo często... drapieżnik, a nawet nie masz świadomości jak mi się takie podejście w erotykach podoba. Właśnie za to uwielbiam poezję i Twój sen dowodzi, że również ją uwielbiasz. Myślę, że poezja jest przede wszystkim nośnikiem niesamowitych emocji i energii. Proza mi tego nigdy nie dała. Tak poza tym wszystkim, zauważyłem już dawno, że jesteś bardzo wrażliwą osobą, a wrażliwość już dawno z poezją wzięła ślub. :)

@Somalija Hehe do dobra, cały jest fajny i rozbudza wyobraźnię. Ale rozbudza tak wiesz, tak subtelnie, tyci tyci... Pozniej wszystko samo się dzieje. ;-))

Poprawka, ten jest lepszy. ;-)

Tu jest właśnie ten moment. :)

@Somalija ...a ja sobie tutaj jeszcze dzisiaj wrócę. :-)

Wiem, wiem. :) Możliwe, że dziś przeczytam. :) Ależ sil-wu-ple. :)

Ech... rozbudzasz wyobraźnię, delikatna kobieto, naprawdę. ...to jeszcze raz.

Tja, dobre sobie. :D

Widzisz, od bardzo dawna zastanawiam się dlaczego istota rozumna, człowiek, kieruje się zwierzęcym instynktem przy dobieraniu partnera. Gdyby ludzie dobierali się inteligentnie, stawiając na piedestale mądrość zamiast piękna... Ciekawe ile rozwiązałoby to problemów? A może stworzyłoby nowe? A może byłoby mniej sfrustrowanych osób, które, mając naprawdę poukładane w głowie, nie mogą znaleźć partnera, ponieważ nie mieszczą się w kanonach piękna? Co by było gdyby nie uroda stanowiła afrodyzjak, a inteligencja i mądrość? Jak zastanawiałem się kiedyś, tak częstokroć wciąż się nad tym zastanawiam, czy aby nie byłoby lepiej. PS: A kiedy sonet? Nie potrafię na razie powiedzieć.

Jestem człowiekiem, który nigdy przyjaźni specjalnie nie potrzebował. Jeśli miałbym tęsknić to raczej do kolegowania się z kimś. Co innego miłość, no ale to już coś więcej niż przyjaźń. Pięknie napisane. Tak pięknie, że aż się można w przyjaźni zatracić. Tylko takie zatracenie się w przyjaźni może dążyć do zakochania się, a to już przedsmak miłości. Hmm... nigdy tego jakoś specjalnie nie rozumiałem i myślę, że przyjaźni jako takiej wciąż nie rozumiem.

W dzisiejszym jakże ekstrawertycznym świecie nie docenia się samotności.

@Somalija Cała Ty! Zawsze gdy czytam Twoje erotyki, wyczekuję miejsca, w którym poczuję ciarki. No i proszę, po raz kolejny nie zawodzisz. ;-)

Hehe, miłować to se możesz, mój uczniu. Ważniejszym jest czy ona to twoje miłowanie w ogóle zauważy. Jeśli tak się nie stanie to możesz sobie żyły z ramion wypruwać, a i tak nic z tego nie będzie. Jak już się pozbędziesz wszystkich arterii w organizmie, możesz zacząć wmawiać sobie, że uroda nie jest najważniejsza.

Niezmiernie irytuje mnie od jakiegoś czasu dźwięk gitary elektrycznej. Mnie, miłośnika heavy metalu. Strasznie to niepokojące. Czuję jak rozrywa mi głowę każde szarpnięcie struny dlatego szukam ukojenia w muzyce pana Chaimowicza. Jego interpretacje utworów Chopina są naprawdę przecudowne. Ja wiem, że Rubinstein itd. ale pan Artur jest dla mnie zdecydowanie zbyt ekstrawertyczny. :-)

Wolę rozpakować i zjeść.

A ja nie. Sam prezent, owszem, jest podniecający ale o wiele bardziej podniecające jest jego rozpakowywanie. :-)

@Marek.zak1 Dziwnym trafem Mistrz od razu wiedział co odpowiedzieć. :-)

@Łukasz Z tą starością jest jeden podstawowy problem. Trzeba jej najpierw dożyć. Dokładnie tak.

@WarszawiAnka Przypomniały mi się dowcipy o Łotyszach. :D

@WarszawiAnka Uwielbiam co roku przyglądać się raczkującej wiośnie. Nie cierpię zimy.

Życiowe Swędzi mnie życie, Chcę się podrapać. Tyłek daleko, Sięgnąć nie mogę. Wezmę drapaczkę, Leży tu taka. Obok fotela, Tu, na podłodze. Gdy ją zdobędę Szybko pomacham, Bo na swędzenie Taki znam środek. Jestem już stary, Muszę uważać. Rękę wyciągam Wnet poza fotel. Mam ją, nareszcie; Ruchy powtarzam. Jest mi tak dobrze, Ach, jeszcze trochę. Tyłek swędzący Mi podpowiada, Że na drapanie Wciąż ma ochotę. Jak to możliwe? Ruchy swe badam. W końcu pojąłem Losów istotę. Dziś zamiast tyłka Drapię siusiaka, Co by do życia Odtąd stać przodem. ---

Egzekucja Rzucono mnie pospiesznie myślom na ratunek; Wciąż leżą rozsypane, ze mną, na podłodze, A ja, miast je pozbierać, patrzeć tylko mogę, Jak ścieka z mojej głowy jaźni wartki strumień. Wierzyłem aż do końca, wciąż wierzyłem, czułem, I wiem, że jednakowo czuli współwięźniowie. Czy przeszłość wystraszona komuś o nas powie? Czy z mojej potylicy wyjmą kiedyś kulę? Wnet czasów nieodległych blakną powidoki, Zmącone jak złudzenia śród rozbitych luster, I choćbym nimi zdołał oczy znów ozdobić, Przemienią je powieki w czerstwą już iluzję. A jeśli martwa cisza zmysłów nie spustoszy, Czy będę uwięzionym przy nadziei głupcem? ---

@Somalija Wcale nie. Świetny fragment. Biorę to sobie. :) Powiem Ci, że masz naprawdę świetne epilogi w swoich erotykach. Uwielbiam!

Ooooooj tam latimeria. Koale do dzisiaj nie posiadają pofałdowanego mózgu. ;-)