Wędrowiec.1984

Tak, że wielki przepocony po robocie chłopina śpi zmęczony obok. ;-D

Weźcie już zostawcie tę biedną kobitę. Niechże sobie pośpi trochę.

Prawda? Mówią, że niewiedza jest błogosławieństwem ale nie zgadzam się z nimi. Lubię mimo wszystko wiedzieć. Wymieniłaś potrzeby, na zaspokojenie których ludzkość będzie szukała sposobów niezależnie od epoki. Ucieka i zaskakuje w dodatku. O, lubię takie knieje, a i niebo takie samo jak tutaj u mnie. :-)

@Marek.zak1 Jestem całkowicie świadom, iż zdajesz sobie sprawę z tego, że niektórzy preferują wyłącznie taką pozycję. Chociaż preferują to w tym wypadku bardzo delikatne słowo. Może powiedzmy tak, ale żeby też nie przesadzić: są zmuszani do preferowania. ;-)

Można w sumie powiedzieć, że tytułowa pozycja nie istnieje. :-)

Ale dalej jest już normalnie. ;-) Normalnie, spokojnie aż wreszcie: I mam ciarki. Uwielbiam! :)

@Stracony No i przepadłeś. Przepadłeś już na zawsze. Pięknie, naprawdę pięknie, chociaż to: Toż to już prawie oddanie się w niewolę! Świetne, zazdroszczę. ;-)

W sensie, że życie w czystości? To absolutnie nie w stylu Marka. :-)

If you wanna get your hands on a beautiful girl, You gotta use a Mastercard. Yeah ;-)

Uwielbiam! :) Jeszcze Ci nie przeszło? To dobrze! Chcę więcej erotyków! :)

W sumie... słusznie. ;-))

@duszka Można powiedzieć, że poezja bywa często językiem nieśmiałości. :)

@Somalija Ja tak lubię. Takie balansowanie daje mi wiele radości ;-)

Mmmm, to zależy. Może również czerpać z tego mnóstwo przyjemności. ;-) Dziękuję za naprawdę wielki komplement. :-) Ależ oczywiście. ;-))

O, nie wiedziałem o tym. A to ciekawostka. :-)) Ten wiersz jest tak naprawdę o wiecznym zakochaniu. O pragnieniu, by to uczucie nie przestawało trwać. O tym, by nawet nie myślało żeby stać się miłością. Bohater pragnie upajać się stanem zakochania. Wie, że może się to przerodzić w prawdziwą miłość ale prosi swoją wybrankę, by go przed miłością broniła. :-) Bohater balansuje na krawędzi miłości ale nie chce po tejże krawędzi przejść. Woli upajać się zakochaniem aż po wieki. :-) Ach... rozmarzyłem się, no.

@Somalija ...i po wsze czasy kokietowanie. :-)

@Somalija Spoko. Smacznego w takim razie. ;-) Ja już dzisiaj po dwóch kawach jestem. Nie mogę sie wyciszyć. Za dużo kofeiny. ;-))))

Przepadłem Ach, pozwól mi poczytać o spiętrzonych falach, Bym umysł mógł zatracić pośród snów i marzeń, I zabrać cię ze sobą. Chodź, popłyńmy razem W odmęty, bym przy tobie niespełnienie znalazł. Ach, pozwól, moja droga, rozbić się na skałach, Ze statkiem co pokusy skrywa pod pokładem; Odnajdziesz tam namiętność, żądzę i odwagę, By trzymać w niepewności swego kapitana. Nie umiem już inaczej, więcej już nie zniosę, A przecież to spojrzenie prawie znam na pamięć. Łaskoczesz niewolnika delikatnym głosem, By wreszcie duszę jego aż do piekła zanieść. Powstrzymuj moje zmysły, nie rozbudzaj, proszę, Bym nigdy nie zapomniał co to zakochanie. --- Pisząc ten wiersz zainspirowałem się utworem @ester pt. Fala. Dziękuję za tę inspirację. :-)

Tylko daj nam poczytać o nich, proszę. :-)

To broń Boże nie nazywa się starość. To się nazywa: doświadczenie.

No to nie pozwalaj im się uspokoić tylko wzbudzaj je mocno, by powstały kolejne piękne wiersze o miłości. :-)

Można sobie prokrastynować ile się chce ale do pracy w końcu trzeba pójść. A tak poważnie to jeśli miałbym wybierać to wolałbym naprawdę nie być traktowany w ogóle niż być traktowany źle. Jeśli nie jest się "traktowanym w ogóle" ma się większe pole do popisu, ponieważ nikt złośliwy nie nas nie ogranicza.

@ester Ależ Ty jesteś zakochana, co? Oj wielu tak robiło, wszyscy polegli. ;-)

A to jest bardzo klimatyczne. Ano widzisz, bardzo często jest tak, że gdzie smutek się pojawia tam i poezja swoje potrafi zdziałać, a przynajmniej ja tak miewam.