iwonaroma

No tak... niektóre tak mają :)

Masz rację z tym nawiasem - usunęłam - ale zastosowałam kursywę, żeby oddzielić to co już było, bo przecież wiersz o jesiennych :) Na pewno to nie reguła, bywają miłości silne i głębokie w każdej porze roku, a jesienią też bywają letnie ;) powierzchowne... Ale trudno ująć w wierszu całą rzeczywistość, więc zajmujemy się jej kawałkami co może być w związku z tym prawdziwe tylko częściowo ;) Wrzosy i chryzantemy trzymam także w domu mimo, że zwracano mi uwagę, że to kwiaty cmentarne i w domu przynoszą pecha... ;) Mnie nie przynoszą :) Ale fakt, żniw chryzantem w tym roku nie będzie... Dzieki za serce i również ciepło pozdrawiam :)

:)

Fajny tytuł :)

Może tytuł zakończyć wykrzyknikiem?

Można człowieka skrócić ;)

Tak, umiłowanie czynności czyni je miłością :) Dzięki i również zdrówka

Potulny baranek ;)

Fajne ogólnie :) ale 5 razy powtarza Ci się serce. Wiadomo, ono najważniejsze w tym wierszu ale może by co nieco pozamieniać... Np. 'jak zaskarbić jej miłość i wdzięki'

Właśnie :) Również pozdrawiam

'trzymie' jest cudne :) drobnymi słowami koloryt trzymamy :)

Trochę Sipińska, trochę Demarczyk... Ale oczywiście opisałaś po swojemu :)

Super puenta

:) Pozmieniam trochę wersyfikację ale 'i' i powtórzenie zostawię... Dzięki

Puenta tłumaczy wszystko. Skakanie życia do okien oczu- super. Pozdrowienia

Bardzo dobre wejście- dwa pierwsze wersy. Rzeczywiście, pod abażurem czas płynie wolniej :) A może nawet zatrzymuję się ... wiem, bo testuję ;) Potrzebne są takie miejsca, gdzie człowiek ma czas (posiada go!), by uczyć się siebie. Pozdrowienia spod abażuru :)

No nie wiem, czy dupa jest klątwą :) ale może... ;)

:) Cudnej urody wiersz. Wiele miłości otoczenie potrafi zniszczyć. Czasem w tak zwanej dobrej wierze, intencji ale często z niskich i głupich pobudek. Pozdrowienia

Dzięki bardzo. Tak, pewnie pandemia wyostrza sprawy związane z umieraniem, bo nawet służby medyczne nie wyglądają jak ludzie, tylko jak kosmici. A dotyk ręki ubranej w lateksową rękawiczkę jest zimny... Oczywiście, odchodzimy zawsze indywidualnie ale aura, która nas otacza podczas umierania ma wpływ na to, jak to przechodzimy.

Masz dobrą pamięć :) po Twoim wpisie zaczęłam szperać w swoich wiosennych wierszach co też ja w nich naskrobałam ;) bo nie mogłam sobie przypomnieć ;) Ładnie to zaanalizowałeś. Decyzja tak, ale uczucia też (a może nawet w przewadze?), gdyż sama decyzja (rozumiem - podparta logiką) czyniłaby związek nieco wyrachowanym? Co po jesieni? :) Wiosna! :) Zimę szybko prześpimy ;) Również pozdrawiam Dzięki Czarku ale chyba mnie przeceniasz... :) Tak, siła i odporność to warunek niezbędny w uczuciach wyższego rzędu. Inaczej mamy tylko krótkotrwałą emocjonalność. Również kłaniam się :)

:) no, wreszcie można patrzeć na awatar bez zagrożenia utraty wzroku ;)

To już nie tylko letnie ale prawie wyschłe... ;) Dzięki

Rąbek baśni jest bardzo dobry, też ładne to 'skrzę się tobą' i końcowe dwa wersy obrazowe. Nie wiem czy nie zrezygnowałabym z 'pręży' (lub zamieniła na co inne), a do 'wije' dodała jednak 'się' ale to tylko takie moje marudzenie :)

Ja też lubię, a nawet kocham wszystkie kwiaty ( a wcale nie jestem egzaltowaną panienką :)). Ale przyznasz, ze jesienne kwiaty mają gorsze warunki do wzrostu i kwitnięcia? Dokładnie tak jest z późną miłością, gdy trzeba borykać się z chorobami, czasem (a nawet dość czesto :)) problemami materialnymi, bywa, że także z ostracyzmem społecznym. Gdy człowiek jest młody warunki zewnętrzne też nie bywają łatwe ( tak też mają kwiaty wczesnowiosenne) ale siła i nadzieja są ogromne, dają moc. W sile wieku miłość może być osłabiana poprzez np. chęć/konieczność robienia kariery i szereg innych potrzeb/konieczności życiowych. Bywa więc czasem lekko powierzchowna - a więc letnia :) Oczywiście to tylko systematyka na potrzeby wiersza :) życie jest dużo bardziej zróżnicowane i nie tak łatwo poddaje się schematom w związku z tym to, co powyżej napisałam nie musi być prawdą :) @Natuskaa :) dzięki

:D ;)