Maria_M

Tak to zawsze jest w poezji, że z rymami wiele rzeźni częstochowskie, gramatyczne że aż ucho boli ślicznie.

Też tak czułam, ale nie byłam siebie pewna, bardzo dziękuję za wyrażenie subiektywnego zadania. Odpowiada mi. na razie :))

Dwa razy wstawiłeś to samo.

Myślę, ze najwyraźniej w świecie Ci odwala. Masz 21 lat i całe życie przed sobą, nie musisz być celebrytą, żeby być szczęśliwym i zadowolonym z życia, czyli z siebie. Studiujesz? Jeżeli nie, to zajmij się czym ciekawym, ucz się, pracuj, ciesz się życiem. Znasz języki - wyjedź, świat daje tyle możliwości. I nie smuć się, głowa do góry pozdrawiam :))

Tak, więc wychwyć z wiersza ten ostatni moment, kiedy jeszcze maki, skowronek, drzewa, .... za chwilę nie będzie nic, tzn chciałam dać do zrozumienia odbiorcy, że wszystko będzie tak jak było, tylko nas nie będzie. Pozdrawiam :)

Bardzo lubię malowanie kolorami w literaturze. Pieknie to zrobiłaś :)

Zobacz ile jest botów na Maks i Musie, co się dzieje ?

To akurat jest przekombinowane, Sory

To wszystko prawda, co piszesz, ale to przecież jest poezja. Mówi się np. dam ci gwiazdkę z nieba, to, o czym piszę w pierwszej zwrotce, raczej jest niemożliwe, żeby się realnie wydarzyło, to tylko moja fantazja. pozdrawiam :)

A proszę Cię bardzo, wg życzenia :)

Bardzo dziękuję, również pozdrawiam :)

Dziękuję pięknie za ślicznie i malowniczość, No właśnie, co dwie głowy, to nie jedna, poprawiłam wg sugestii i jest super. pozdrawiam :)) wiatr zastygnie w bezruchu wiatr w bezruchu zastygnie ?? Jak lepiej brzmi

Dziękuję za odwiedziny, tak to tylko wiersz, więc spokojnie pozdrawiam :)

Ostatni na orgu dużo smutnych wierszy, zapewne przez deszczową pogodę, jeszcze tu wrócę :)) zasyłam uśmiech

farbą codzienności ???

gdy Ziemia się zatrzyma Słońce zgasi promienie wiatr w bezruchu zastygnie gwiazdy spadną na ziemię oczy bliskie przygasną myśli staną się żwirem niespełnione marzenia znikną w kosmicznym pyle szarobłękitna przestrzeń zgniłozielone drzewa tylko maki czerwone i skowronek zaśpiewa to ostatnia już chwila po niej zostaje pustka nicość się rozpościera nie ma zwykłego jutra 17.07.2018r.

@JaKuba dziękuję :)

Dzięki Justyś:))

Ja nawet już myślę rymami, rozmawiam prozą :))))))))

O to chodziło?

Płynie statek po wodzie na bezludną wyspę, palmy zgięło o wschodzie w lewą stronę urwiska, niebieściutki księżyc słońce oblizuje, powiedzcie mi sami: czy się dobrze czuje? Woda wodospadu, co w przepaść spadała, nie chce tak już płynąć, więc się zbuntowała, wiatr ją mocno smagał, a słońce przygrzało na tą okoliczność H2O wyparowało. Nie ma wody w rzece, ani w wodospadzie, na klawiszach zagram, pragnieniu poradzę, pijąc wino słodkie lub białe wytrawne, jak muzyka zagra z żabą idę w żagle.

Smutny

I tak trzymajmy:)

A myślałam, że lekki i zwiewny :)) Dziękuję

O właśnie, Reymont był podobnego zdania dziękuję :))