Maria_M

Tak, więc wychwyć z wiersza ten ostatni moment, kiedy jeszcze maki, skowronek, drzewa, .... za chwilę nie będzie nic, tzn chciałam dać do zrozumienia odbiorcy, że wszystko będzie tak jak było, tylko nas nie będzie. Pozdrawiam :)

Bardzo lubię malowanie kolorami w literaturze. Pieknie to zrobiłaś :)

Zobacz ile jest botów na Maks i Musie, co się dzieje ?

To akurat jest przekombinowane, Sory

To wszystko prawda, co piszesz, ale to przecież jest poezja. Mówi się np. dam ci gwiazdkę z nieba, to, o czym piszę w pierwszej zwrotce, raczej jest niemożliwe, żeby się realnie wydarzyło, to tylko moja fantazja. pozdrawiam :)

A proszę Cię bardzo, wg życzenia :)

Bardzo dziękuję, również pozdrawiam :)

Dziękuję pięknie za ślicznie i malowniczość, No właśnie, co dwie głowy, to nie jedna, poprawiłam wg sugestii i jest super. pozdrawiam :)) wiatr zastygnie w bezruchu wiatr w bezruchu zastygnie ?? Jak lepiej brzmi

Dziękuję za odwiedziny, tak to tylko wiersz, więc spokojnie pozdrawiam :)

Ostatni na orgu dużo smutnych wierszy, zapewne przez deszczową pogodę, jeszcze tu wrócę :)) zasyłam uśmiech

farbą codzienności ???

gdy Ziemia się zatrzyma Słońce zgasi promienie wiatr w bezruchu zastygnie gwiazdy spadną na ziemię oczy bliskie przygasną myśli staną się żwirem niespełnione marzenia znikną w kosmicznym pyle szarobłękitna przestrzeń zgniłozielone drzewa tylko maki czerwone i skowronek zaśpiewa to ostatnia już chwila po niej zostaje pustka nicość się rozpościera nie ma zwykłego jutra 17.07.2018r.

@JaKuba dziękuję :)

Dzięki Justyś:))

Ja nawet już myślę rymami, rozmawiam prozą :))))))))

O to chodziło?

Płynie statek po wodzie na bezludną wyspę, palmy zgięło o wschodzie w lewą stronę urwiska, niebieściutki księżyc słońce oblizuje, powiedzcie mi sami: czy się dobrze czuje? Woda wodospadu, co w przepaść spadała, nie chce tak już płynąć, więc się zbuntowała, wiatr ją mocno smagał, a słońce przygrzało na tą okoliczność H2O wyparowało. Nie ma wody w rzece, ani w wodospadzie, na klawiszach zagram, pragnieniu poradzę, pijąc wino słodkie lub białe wytrawne, jak muzyka zagra z żabą idę w żagle.

Smutny

I tak trzymajmy:)

A myślałam, że lekki i zwiewny :)) Dziękuję

O właśnie, Reymont był podobnego zdania dziękuję :))

Zgadza się, w klimatach mojej córki, bo to dla niej. Bardzo dziękuję, jesteś mi wirualnie bliska, hej :))

Miło, to czytać, :)

Bardzo się cieszę, że przypadł Ci do gustu :)

I dobrze Ci się wydaje, ale my ludzie tak się do tego przyzwyczailiśmy, jak do powietrza, którym oddychamy, że uważamy cykl dzień - noc za coś oczywistego, a gdyby tak Ziemia stanęła w miejscu? Dobrze, ze „chce rozścielić”- to jest nasze błogosławieństwo i cenny dar życia planety Ziemi. Wiersz kolorystycznie i delikatnie opisuje zachód, a ostatnie wersy mają skłonić czytelnika do głębszych refleksji nad rolą słońca, światła, krótko mówiąc ludzie są nieświadomie uzależnieni od cyklów przyrody, tu dzień - noc, ale traktują to jak coś oczywistego. Bardzo dziękuję za czytanie, nie uważam, ze jest to barokowy opis, raczej w moich wierszach stosuję zasady impresjonizmu, staram się łapać spojrzeniem rzeczywistość i opisywać detale, wplatając / przemycając w opisach ponadczasowe wartości, oczywiście nie wszystkie wiersze takie są. Jeszcze raz dziękuję, pozdrawiam :)