Maria_M

Ithiel, nie można kłamać ?

:))))

Pewien szczekacza z psiej budy wydał głos nie na pudy, hauł, hauł szczekał, przybiegł pan, był dość chudy.

Aleś szybko skomentował, zanim nie skończyłam edytować :) ?

I miłość- abstrakcyjne pojęcie czy mam o niej pojęcie? II miłość- pojęcie abstrakcyjne czy może istnieć beze mnie? 03.11.2018r.

Zdolny jak dwie bestie. Świetny limeryk :)

Niestety, ja Ci nie pomogę, sama coś wybierz, co do Ciebie pasuje. No i tu palnęłam, bo MaksMara logicznie do mnie nie pasowało, ale podobał mi się zapis graficzny, poza tym nigdy nie utożsamiałam się z Maksymalną Marą ha, ha, ha:))

@poczwarka bardzo dziękuję:) I co, zmieniasz nazwę ? Czy się zastanawiasz?

I to jeszcze jak, przecinają:)) ha, ha, ha, wiedziałeś, że mam to na myśli?

Na podwórko - wchodzisz, a z domu wychodzisz i odwrotnie, jak wracasz z podwórka- to wychodzisz, a do domu wchodzisz. Chyba nic nie pokręciłam??

Całe szczęście, że okna nie są do wchodzenia, ani wychodzenia:) To by dopiero było ha, ha, ha.

nie wejdziesz dwa razy przez te same drzwi najpierw musisz wyjść żeby drugi raz wejść ?

Awaryjne

https://pl.depositphotos.com/149219466/stock-photo-jungle-forest-trees-bottom-view.html

@jan_komułzykant tak właśnie wygląda trzecia zwrotka w realu :)

https://pl.dreamstime.com/zdjęcie-stock-dżungli-lasowych-drzew-dolny-widok-w-jesieni-zimie-z-gałąź-bez-liści-przy-parkiem-w-chmurnego-dnia-nieba-natury-popielatym-image95910362

@beta_b, @Niewygodna dziękuję, kłaniam się :)

@Deonix_ bardzo dziękuję :)) Obecnie błądzę w przestrzeni międzyplanetarnej ha, ha, ha :)

Dziękuję Iwo :)

Masz we mnie wsparcie, trzymam kciuki i Ty za mnie, bo też coś pobłądziłam :))

To wynik ostatnich gminnych przepychanek ha, ha, ha :) zmieniłam na szybko, nie potrafię ocenić, czy jest lepiej ?

Wszystko musi dojrzeć, Twoja propozycja też dojrzała. Dziękuję:)

Upiorna piosenka jak z Rodziny Adamsów. Coś innego, makabrycznie potwornego lub poprostu zwykła nuta z bolesnego dna wypluta. Pozdrawiam :)

Smutny wiersz. Piszesz o człowieku zamkniętym we własnej przestrzeni, na własne życzenie. Cóż, i tacy są. Ich wybór. Pozdrawiam :)

W końcu przyszła niepogoda, siąpie wilgoć naokoło, deszcz szeleści, szumi woda, kołysankę nuci polom. Liście pożegnały drzewa, odleciały jak żurawie, tylko jeszcze echo śpiewem goni tropy po murawie. Wśród gałęzi bezustannie tworzą się błękitne plamy, a sterczące krzywe linie wszechobecny tną aksamit. Na iglaki zerkam dumne, wciąż zielone tuż za oknem w szmaragdowych sukniach strojne stoją, patrzą jak świat moknie. Niepogoda w końcu minie, bo nic przecież nie trwa wiecznie, powitamy białą zimę, śnieg zasypie szarą przestrzeń. 03.11.2018r.