befana_di_campi

Mądre to nie jest, ale przynajmniej śmieszne :-D :-D :-D :-D :-D

Ooo, jak to mądrze, choć nienaukowo napisane ;-))) Pełna podziwu skromna b_d_c :-)))

Pozwolisz, miła moja, że nie odpowiem.

Ja się niczym nie przejmuję ani też nikomu nie narzucam "formy podania". Mój wiersz: moje dziecko; moje obserwacje: moje przemyślenia... Nie jestem w tej dziedzinie nówką ;) ;)

Właśnie - ku mojej wielkiej radości - zero komentarzy, ponieważ jest to prawdziwe! A jak ktoś nie rozumie przesłania tekstu, względnie (podświadomie) z nim się utożsamia, wtedy zawsze będzie na "nie" :p Na razie na "tak" są inni :) Ci, w jakimś sensie do autorki podobni: http://www.poezja-polska.pl/fusion/readarticle.php?article_id=46785 :-)

Twoim powietrzem żyję Aby z naszą zakręconą głową obracać się jak choinkowa kula cała w pąsach i w źrenic rozlanych jeziorkach połykając zrabowany przez ciebie język ognia

:-D :-D :-D :-D :-D :-D :)))

Mało ciekawy ;)

Nie najgorzej :)

Micińskopodobne. Pewne przenośnie nieadekwatne do poetyckiej (nad)rzeczywistości katastroficznej kolorystyki obrazów Jacka Malczewskiego.

Entery, źle się czyta. I jeszcze to pogrubienie druku. Przecież ma to być wiersz, nie luźne komunikaty?

Jej!!!

Kiedyś Joanna Kulmowa napisała wiersz o chodzącej po pokojach śmierci. Niewidocznie skutecznej: ścierającej kurze, zaścielającej posłania, kwiatom zmieniającej wodę w wazonach. Treść pamiętam, wiersza jednak nie mam. Pamiętam też, iż został on wydrukowany w antologii "Strofy z dreszczykiem" pod redakcją Roberta Stillera. :(

"Zarzewieniem"? "Na poważnie": chyba osobno?

Noooo! :-)))

Najlepsza ta ostatnia odpowiedź :-D :-D :-D

No to dobrze :-) Przynajmniej obecnie wiadomo, o co w tym biega, aby to sobie swobodnie popluskało oraz rozkosznie posepleniło... :-))) :-)))

:-D :-D :-D

Seplenią i pluszczą mi te "ść".Trochę ich za dużo. "Foro" z kolei brzmi (dla mnie) jak "refero", mimo że jest to przecież "interlingua" ;)

:)

:( To ze wzruszenia łezka :) I stąd ta cała moja "schizofrenia" :-)))

Mnie nic nie cieszy, mnie zwyczajnie smuci. Zwłaszcza te wykoślawiane przez pana wizerunki Niewidzialnego. Nie w pierwszym zresztą tekście. Ja natomiast cieszę swoimi "polubieniami". Komentarze to pikuś, szczególnie wówczas, gdy nie pozwalam się nimi na siłę uszczęśliwiać.

Nie mają??? To proszę sobie zerknąć na Listę Najlepszych Utworów. Jestem tu od 6 tygodni i sytuuję się w pierwszej "rankingowej" [brrr, co za słowo!] czwórce. Jako użytkowniczka, nie "wprawny poeta". Bo ilość komentarzy, Panie Waldemarze, nie przekłada się bynajmniej na jakość tekstu... ;)

Złotoloczkie turkusowooczkie rzęski lalczyno podkręcone brewki skrzydełka jaskółcze buźki w ciup różanym pączkiem ściśnięte jakby toczone z rączkami nóżki a w policzkach słodkie dołeczki głosik wysoki i szklany zgrzyta po lustrze ostrym diamentem dygi wdzięczne i pląsy główki na szyjkach ruchliwie kiwające furkoczą kloszowe sukienki tanecznie stukają szpileczki Żabeczki rybki słoneczka promyczki serdeńka ptaszynki kwiatuszki sarenki złotka perełki lalunie kotki gwiazdeczki bóstwa boginie muzy syreny wróżki królowe księżniczki - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - Putany - słodyczki. Donosicielki...

Cytat: "Jeszcze raz dziękuje i przepraszam tych którzy niespecjalnie obraziłem swym wierszem - taki już jestem nic i nikt tego nie zmieni - nie widzę takiej potrzeby".(???) Przepraszam, ale po jakiemu to ostatnie zdanie? Naprawdę nie chcę być złośliwa, jednak tu - dopowiem swoim skromnym zdaniem - jakie poglądy takie też wiersze. Wiersze, podkreślam, wyłącznie wiersze, nie zamierzone w nich przesłanie. Pan, Panie Waldemarze mnie, czytelniczki nie obraził w niczym. Jedynie co, to uraził moje uczucia.