Justyna Adamczewska

Deonix_ Klejnocie. Odgadłaś? Nie zrozumiałaś, tak zrozumiałaś przesłanie wiersza. Dziękuję. Przenikliwy masz wzrok, uszy słyszą, ciało rozumie. Dziękuję. Justyna. To lobby.

Wojtku, to jest wiersz. Tytuł - mówi sam za siebie. Nie chodzi o piłkę nożną, czy jakąkolwiek związana ze sportem. To nie sport, to lobby. To sztuczne forowanie. w tym przypadku, utworów. Wybacz, tak widzę czasami to, co dzieje się w świecie lit. i innych światach. Swoistego rodzaju, ze się tak wyrażę, mecenat, ale z lekka niesprawiedliwy. Jest taki film o Legii Cudzoziemskiej pt. "Kto nie maszeruje, ten ginie". Taki świat. Justyna.

Cześć, Łukaszu. Jakie dni nadejdą? Bo napisałeś: Może spróbujesz dopisać ciąg dalszy? Ciekawy może być. Pozdrawiam Justyna. A.

Cześć, W.M. Pi_ Dżin* Z poziomu liczby Pi wysnuł się Dżin mówiący tak, jak my. Justyna Adamczewska. Marzec 2017 r. Wojtku. Wprowadziłeś mnie w świat odwrócony, a to trudne jest. Najbardziej poruszył Mefisto. Masz, Drogi Monsieur, u mnie lampkę oliwną i smak wina.

Lobby – Podrzucaj do góry tę piłeczkę, nie na bok, nie do tyłu, do góry! – Mówię. – Do góry! – Pogramy tak, jak nakazano, poproszono? – Mówisz? – E nie… Ja wiem, że rozkazano. –No dawaj, dawaj, z lewa, z prawa. Zabawa, zabawa, hurra…! – Pod chmury? Do dziury? – Nie? – A, wiem, do bramki i jest świetnie. – Mamy już konkretne wyniki, ujęte w statystyki. – Tak szybko? – A jak? – Nie będziemy czekać na jutro. Justyna Adamczewska

Dziękuję, karenko. Ten wiersz jest dla mnie b. ważny. Justyna Pozdrawiam :)) Justynka.

Marcinie, dlaczego wiersz w "Różnych"? To dobry wiersz. :)) J.

Ważne słowa , karenko. Tytuł i powyższe wersy tworzą specyficzną klamrę w wierszu. Ciekawie ujęłaś też rozważania, nt. chaosu - tak odebrałam treść wiersza. są: krew, mur, ograniczony wzrok, nawet ściana płaczu jest; tylko może zamiast "ścianę" powinno być "ścianą"? Tutaj trochę nie rozumiem: czy chaos więdnie smutkiem, czy mur, czy też serce (struchlałe), a jednocześnie odnalazło przyjazny kąt. Pozdrawiam, karenko. Justyna.

Proszę, pozdrawiam, Marcinie, Justyna.

Cześć, W.M. Przeczytałam tytuł, wiersz, obejrzałam dokładnie fotografię - Twojego autorstwa. Jestem zaskoczona wielowarstwowością powyższych. Otóż wiersz nie należy do łatwych. Po pierwsze - sparafrazowałeś słowa modlitwy Nasz codzienny chleb ma być i dawany: Czyli, moim zdaniem dotrzeć do największej nędzy, największego upodlenia, wtedy nasyci głodnych, odrzuconych, niechcianych. Może złodziej nie kradłby, gdyby wcześniej dano mu możliwość, np. zarobku. A tu "obżartuchy" żrą na potęgę i nic dla innych. Tak ja to zrozumiałam. To jest też parafraza, a przy tym i pewnego rodzaju "przepowiednia" tyle, że jest słowo "może". Ono daje nadzieję na lepsze jutro. Apokalipsę opisałeś, tak grzeszność doprowadza do upadku, do tego, że w ludziach odzywają się najprymitywniejsze instynkty. Gdy człowiek głoduje - nie myśli o niczym innym, tylko, o tym, aby się najeść, gdy zbyt najedzony - ospały, leniwy - jeden i drugi przypadek doprowadza do dalszych grzechów. Też parafraza słów: syty głodnego nie zrozumie Dwa ostatnie wersy mówią o kompletnej klęsce głodu, dlatego tak ostre są. Obżarstwo i głód sobie przeciwstawiłeś. Żadnych świętości nie ma, gdy coś w przyrodzie szwankuje, a my wszak cząstką Natury jesteśmy. Jezus miał przebity prawy bok, zdjęcie pokazuje, że lewy. W.M. Odwróciłeś znaczenia. To jest b. dobry wiersz, moim zdaniem, oczywiście. Justyna. Jeszcze - hostia Hostia (łac. hostia: ofiara) – niekwaszony (przaśny) chleb, okrągły opłatek z mąki pszennej, nierzadko ozdabiany krzyżem lub motywami religijnymi, używany przy sprawowaniu mszy świętej. Zgodnie z dogmatami wiary katolickiej od momentu konsekracji hostia staje się prawdziwym ciałem Chrystusa. Wikipedia O ogromnych klęskach opowiedziałeś w wierszu. Justyna.

Cześć, Marcinie. Fajnie się czyta Twój wiersz ze względu na słownictwo - jego brzmienie, kiedy czyta się na głos, np: W powyżej przytoczonych wersach jest 10 sylab? Otóż w jest 9, bo zamiast "kciuki" napisałeś "kciuk" A jaka to piosenka? I obyśmy nie musieli jej śpiewać, życzę Kibicom i Piłkarzom zwycięstw. Pozdrawiam Justyna.

Rozumiem, Justyna.

Cześć, Maćku. Ciekawe, a były kiedykolwiek? Wiersz jest taką, jakby apostrofą? Nie rozumiem formy, choć treść ciekawa. Tez jakby trochę z piosenki, bo refren: Ja myślę, że jest wiele światów. Pozdrawiam. Smutny wiersz. Justyna.

U Posejdona także:

Cześć, Andrzeju, dobre: zajęcie przednie. Urlop w galerii. Cywilizacja wdarła się w umysły "miastowych" Pozdrawiam Justyna.

Tu o człowieczeństwo chodzi, tak myślę. A później rozważania, rozmaitości. takie varietate. No i mam też skojarzenie ze słowami Pana Jezusa: "Kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kamień" I jeszcze to: Pozdrawiam Czarku, Justyna.

No nie wiem, czy często, ale zdarza się Andrzeju. Cieszy mnie to, iż zajrzałeś do mojego wiersza. Dziękuję. Justyna.

Proszę, spokojnego wieczoru. J.

Proszę, Deonix_ :))

No, cóż... drzewa. Ptaki gniazdować będą na karoseriach? Dlatego wytłuc i ptaki trzeba, wtedy Natura nie będzie przeszkadzać samolotom w pędzie.

Tak, zamiataczu_ulic. Te ptaki srające na karoserie błyszczące też wypierdzielić, proponuję - odstrzelić.

Cześś, Deonix_. Przeczytałam tę opowieść z ciekawością. Jest w niej przede wszystkim analiza psychiki. Tak, szokiem jest to, co opisujesz później, bo: Tego swojego, ukochanego, znanego Jacka. Ciekawe zdanie. Następuje "sielankowy" opis, zbieranie kwiatów, rzeka, ale jest tez wspomnienie śmierci - nie mówię, ze to coś nie tak, jednak zastanawia. Wiem, należy pamiętać, o zmarłych, równocześnie nadal cieszyć się życiem. I tak jest w Twoim opowiadaniu, Deonix_. Później, już jest dość ostro, inny świat się pojawia, nieznany świat: I opis przemocy. Tytuł mnie zastanawia i końcówka: "Nic nowego". Czyli sielanka, przeplatana przemocą. Ukazałaś, Deonix_ zależność. Trudny tekst pod względem emocjonalnym. Pewnie jeszcze powrócę do niego. Pozdrawiam Justyna.

Super te oraz Fajny wiersz. Ciekawa "zabawa słowem". Pozdrawiam serdecznie. Justyna. :))

Tak , jednostki się poznaje, gromady człowiek się lęka. Zresztą nie tylko człowiek. Jak z "malowanymi ptakami". Pozdrawiam Czarku. Justyna. Takie "huzia na Józia" Huzia na Józia" się krzyczy kiedy się na kogoś napada, najlepiej kilka osób na jednego. Ale tak wiesz, z rozpędu, z uniesionymi rękami i krzykiem na ustach.