Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Deonix_

Mecenasi
  • Postów

    4 352
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    21

Treść opublikowana przez Deonix_

  1. Stara prawda, że prawda leży po środku się sprawdza :) Wiersz wyraża także to, co ja myślę :) Koresponduje z "Prosto" KULTU. Pozdrawiam Andrzeju :) D.
  2. Oj, Adresat jest chyba niepoprawnym marzycielem i introwertykiem :))) A to otwarcie się na innych nie jest proste, oj nie jest :) Rozumiem go, sama mam problemy z relacjami, z zaufaniem komukolwiek. Jednakże doceniam to, że Peelka się światem wewnętrznym Adresata interesuje, troszczy o niego. Widać tu jednak jej niecierpliwość i pewien brak wyczucia, chciałaby sforsować zbudowaną przez Adresata granicę, jego strefę komfortu, naruszyć jego wolność. Osobiście działałabym na jej miejscu o wiele delikatniej :) Kwestia techniczna - przecinek przed "że" w drugim wersie i przed "ale" w pierwszym bym machnęła :) Poza tym - w moim odczuciu to bardziej osobisty liścik niż wiersz, ale to po prostu moje odczucie, nie gniewaj się Roksano :) Pozdrawiam życzliwie :) D.
  3. A nie "podążA" ? Przynajmniej tak by z kontekstu wynikło ;p Co do treści, to... No przyszłam :))))))))))))))))))) A tak na serio - wiele razy wizualizowałam sobie tego rodzaju spotkania, marząc o tym, że będę ich gwiazdą xDDDDD Po lekturze tego tekstu jednak odechciało mi się definitywnie :P Pozdrawiam :)))))))))))))))))) D.
  4. "tę; Wiem, że w tej frazie akurat łatwo się pomylić, ale jednak to biernik a nie narzędnik :) Poza tym - nawet ciekawa mini :) Gorącą wodą, a parą wodną to już w ogóle - można się bardzo dotkliwie poparzyć. Kiedyś bazgrnęłam coś w podobnym klimacie, ino hermetyczniej: Między dwunastą a pierwszą mam ego w karcerze okaleczone słońce odbija się w wodzie bezskutecznie próbując zrównoważyć pływy z ogniem Pozdrawiam :))
  5. życie jest dla mnie niczym spacer w błękitnym ogniu w dzień upalny zwieńczony wejściem w parę lasu pachnący eter transpiracji gdzie żar słoneczny złotobiały prześwieca w szparkach międzylistnych i to co dotąd nie dość jasne rozświetla w sposób oczywisty wędrując chłonę cień wilgotny mchy i paprocie w siebie wkładam resztkami iskier złotolotnych okraszam chłodu miły szmaragd kiedy zmierzch idzie gaśnie ogień bawełna toczy się po niebie i za horyzont miedź opada spalając pasek cegły ściegiem a gdy już niebo poczernieje i uwidoczni swe kryształki coś mi moc daje nadprzeciętną by w ich odległe jądra zajrzeć i coś mnie wpycha w białą przestrzeń sterylną światłość co nie razi nieruchomieję w anestezji chcieć nic nie muszę ani marzyć i nagle z pełnej szczęścia pustki popadam znowu w jawy ramy a ciało z duszą z mgieł galaktyk w znajomą ziemię powrócone ponownie staną się popiołem
  6. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    śmietanka :) towarzyska :)))))
  7. Ciekawie, ładnie - zarys obrazu - chyba zgodnie z intencją - - kreśli się w mojej czytelniczej wyobraźni. Jeden wers mi nieco zgrzyta tylko: bez "wiem" czyta mi się jakoś płynniej i się nie gubię. Ale zdaję sobie sprawę, że to "wiedzenie" Podmiotu jest jednak istotne dla treści utworu. Pozdrowienia :) D.
  8. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    Szarobury :))))
  9. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    prerie
  10. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    woda
  11. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    Świętego Jana
  12. @OloBolo Dziękuję! :)
  13. @Radosław Baaardzo dziękuję :))
  14. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    Strój
  15. @huzarc Dziękuję pięknie :)
  16. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    kajaki ;p
  17. Mocny wiersz, doskonale Peela rozumiem. Trudno jest wybaczać. Niektórych rzeczy, mam wrażenie, że nie jestem w stanie, a nawet jeśli jestem, to nie powinnam, bo od niektórych ludzi się trzeba odciąć, a nie okazać im wspaniałomyślność. Tylko, że to wszystko stokroć bardziej uderza we mnie, niż w moich wrogów. Więc dla psychologicznego spokoju może powinnam. Ale nie mogę. I to właśnie powoduje Torsje. I to nie tylko wymioty, a jakby rewolucja, jak u ślimaka. Tylko u ślimaków to nie jest aż tak częste. Pozdrawiam, Deo
  18. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    pierwsze
  19. Niespełnienie jest bardzo bolesne. Znam to uczucie, wiem jak się czuje Peelka. Bardzo lekko, ale trafnie i konkretnie to zilustrowałaś. Łapaj serducho ❤️ Deo.
  20. Deonix_

    Gra w skojarzenia. :)

    ludowe ;)
  21. Dobry wiersz, aleiaczkolwiek "niezasypianie" bym może zredukowała do dwóch wersów. Może. Chociaż sama lubię entery wciskać, oj lubię. Pozdrawiam, D.
  22. @Anna_Sendor @Anna_Sendor Dziękuję bardzo :)
  23. @Nata_Kruk Dziękuję Nato, cieszę się, że nie mdli :) Nad "móc" mogę pomyśleć, ale póki co mi pasuje :) Pozdrawiam :) @iwonaroma Peelka nie jest wybredna :) Dziękuję Iwon <3 @jan_komułzykant Dziękuję :))<3 @Lily Hamon Oj, dziękuję Lily :) <3 @Wieslaw_J._Korzeniowski Dziękuję przepięknie :))) I pozdrawiam ;) @Marcin Krzysica, @Somalija, @Natuskaa, @Waldemar_Talar_Talar, @zyzy52, @Giesz, @Kot i @Jaka jest prawda Bardzo serdecznie Wam dziękuję :)))))))))))))) <3!
  24. @Archie_J Dziękuję bardzo :)) I pozdrawiam :) @beta_b <3 ! @Dag Uwielbiam ośmiornice. Cudowne zwierzęta. Dziękuję Dag. <3 @Jacek_K Jakkolwiek Jacku ;) Dzięki, że wpadłeś :) @valeria Dziękuję :) @Stracony Dziękuję, obejmuję :) Wiem, że bez trzech ostatnich też byłby wiersz. Ale uznałam, że muszę tu akurat dopowiedzieć, nie mogłam wytrzymać :) Tak że sorry :) Ale miło mi było ujrzeć Twój ciepły komentarz ;) @Gosława Dziękuję pięknie <3 @GrumpyElf Dziękuję Ci bardzo, bardzo :))) <3 @error_erros Ty też jesteś uroczy :)) <3 Dziękuję :) @corival Dziękuję :))))))) <3
  25. przecież nie mam na sobie błota ani kolców jestem miękka i ciepła nie doskwieram nie chcę zdjąć ci swetra ani zabrać portfela chcę tylko móc poczuć że jestem kimś ciut gęstszym od cienia i się jeszcze w powietrze nie zmieniam
×
×
  • Dodaj nową pozycję...