Czarek Płatak

A ja dużą kawę poproszę. Może być średnie wiaderko :) Fajny wierszu

Super. Dopadł Cię przez chwilę syndrom Stefka Burczymuchy, haha :)

Oj, ciekawie. Bardzo osobiście. Zda się. Kiedyś tą ofiarę wszyscy złożymy, po co więc się spieszyć ;)

Cała przyjemność po mojej stronie ;)

@Alicja_Wysocka Dziękuję Ala :)

Podzielam zdanie koleżanki dwa piętra wyżej :)

Bardzo klimatycznie, malowniczo i tak jakoś tchnie wspominanym gdzie indziej spokojem :) Moje klimaty zdecydowanie. Do tego ta wiosna też gorzka, a przynajmniej gorzkawa ;) Wyrażę jednak nadzieję, którą wierę podzielisz, że jeszcze ta wiosna tak przytupnie obcasami, że w diabły wszelkie gorzkości poprzegania. Hej Natalia!

?

Dziękuję Natalio :) Wszystkie te stany i więcej jeszcze, bo nie wszystkie przecież tu zawarłem są wydaje mi się w większej czy mniejszej części / innych propozycjach udziałem wielu z nas. Na spokój ducha warto przekuwać co się da. Żeby jeszcze tak wookoło spokoju więcej. Czasem się pojawia :)) A tęcza wyrasta, wyrasta. Deszczu nasiąpiło w kieszeń, w duszy burza z piorunami to i tęcza wyleźć kiedyś, którędyś musi, a że innymi otworami nie przystoi to się uszami puszcza ;)

Senkju :)

Odpozdrawiając dziękuję, dziękuję :))

Dziękuję za ślad i cieszę się, że wpadłaś przelotem. Hej Nata :)

Jak rzuca to trzeba podnieść i schować we właściwym miejscu ;)

Nic tylko grać w zielone :))

@pomaranczowy.kot Serdeczne podziękowania za wizytę w mych 'skromnych progach' i zostawione w nich serce :)

Dokładnie to samo pomyślałem kiedy już napisałem ten kawałek :)) Dzięki za wizytę. Z pozdrowieniem!

Tak jakoś wyszło. Odpukać mi się nic nie gubi, chyba poza mną samym. Dzięki za wizytę Jan_ko :)

Ładnie :) Nic tylko łapać je i utrwalać, co zresztą czynisz bardzo sprawnie :))

@Silver, @Deonix_, @Kobra Ślicznie Paniom dziękuję i do nóżek padam ;)

Podziękował :)

Dziękuję Justi! Imię zobowiązuje, wiesz ;)

AA to przypadek, ale śmiesznie się zagrało, bom anonimowy, ale abstynent :))) Ciekawe, że pytasz o te migreny. Miałem troszkę na celu zmalować portret z lekka szalony, abstrakcyjny, a bóle głowy, często z aurą są ostatnio niestety moim chlebem powszednim. Tj. od roku z kawałkiem kiedy to dostałem w pysk od wanny. Śmieję się, że wtedy (choć początki moich prób poetyckich sięgają czasów podstawówki), stało się coś co wyzwoliło we mnie strumień poezji. Nic tylko walić się po łbie :)))

Dzięki. Cieszę się, że potrafiłem rozbawić nieco :) Sam też miałem nie mało zabawy pisząc. Zastanawiam się, czy taki malarz - portrecista miałby ją również próbując coś 'zmalować' posiłkując się powyższym opisem jedynie :))

@Nieznajomy Niewidzialny Dzięki za wizytę i zostawione serce :)

Autoportret atmosferyczny Trzymam słońca promień w dłoniach, a księżyca na dnie serca, w oczach wiosna, chociaż gorzka, kosmos w wąsach się zaplątał, dobra — kropla — Droga Mleczna. Blask poranka międlę w palcach prawej dłoni, jednocześnie lewa cienie zmierzchu głaska, tęcza z uszu mi wyrasta, chlupie deszczem w spodniach kieszeń. Z ust strzelają skrzące zorze, brzęcząc światłem o północy, mgły tumanem siwym w brodę oddech spływa, by obłokiem miękkim głowę mi otoczyć. W rzęsach senna rosa błyska, w duszy huczy, wyje wicher, hula burza, śwista, wizga, a ja sam się z sobą ścigam za Brockenu goniąc widmem.