Ranking

Zabawka zabarwiona zachłannym zepsuciem, ziąb zdrewniałej zadumy, zagląda znajomo. Zaślepiona zaborczo, zmęczeniem zdradzona, zapłakała znienacka - z zapiekla zanuci. Zwolnij, zaciśnij zęby, zechciej zwinąć zorzę, zygzakiem zawstydzenia, zmysłem zauroczysz. Zachętą zapłoniona... zredukuj zaloty, zjedz ziarno zakochania, zasiew zżęty zbiorę. Zetrzyj zwiędłe zuchwalstwo, zamorduj zwątpienie, zwiotczały zwój zgryzoty - zaciskiem związani. Zatroskana zapędem, zacny zydel zajmij, zaś... zapiecek, zacisze, zanim znów zawiedziesz. Złodzieju zakłamania, zawiadowco złości, zakaz?... Zatem zawrócisz, zgliszcza zostawiłeś. Zalęknione zgorzknienie - zadość złudnych zmyłek, zadymiony znicz - zazdrość, złoczyńcy zakopci. Znowuż zmrok zapanuje, ziemia zesztywnieje, zdrowy został zaprawdę... zakałą, zakalcem. Zabłąkane zmartwienie, zakwasem zasiarczę, zapomniałeś zapłaty - zbytek... zamień zerem. ............................................................................... "Splecione ręce:) splecione nogi:):) co zrobić z zapętleniem gdy rozchodzą się drogi:(" - Latest Posts - Szczepionka.

Porusza wyobraźnię, świetlista obecność na nocnym niebie. Daje nadzieję.

"Z" jak "Zorro" :). Pozdrawiam

życie jest tak samo nieuniknione jak śmierć jedyną różnicę czyni w którą stronę biegniesz

dziś mam zły dzień widzę zgniły horyzont dziś mi nie pasuje klucz do drzwi zacina się dziś mam zły humor wiatr i deszcz czyli trudne dziś szukam prawdy o tym co było co będzie mocno czuje że jutro będzie wygrane brud zamiecie

Wesołe jest życie staruszka to slogan i ja jemu przeczę bo młodzi to sobie poradzą nad starcem musimy mieć pieczę. Tu wszystko zależy od wieku czym wyższy to więcej kłopotu bo parzyć już trzeba mu ziółka jak gdyby nie było kompotu. Ziemniaki koniecznie tłuczone masełkiem polane obficie ktoś z boku szyderczo wyszeptał ten staruch to klawe ma życie. Gdy trzeba to zmienią pampersa niekiedy to tylko raz dziennie nie dadzą mu pospać do woli cóż z tego, że czuje się sennie. Gdzie tutaj ta nutka wesoła od której ten wierszyk zacząłem nie powiem, bo ja jej nie jarzę szukałem ją nawet pod stołem. Pod stołem leżało zwierzątko a ściślej to był mały piesek bo dziadek się zachowywał jak wyrośnięty osesek. Na stole leżała ceratka na szyi mu wisiał śliniaczek bo dziadek przy stole tak jadał jak w chlewie maleńki prosiaczek. Jak zwykle dokoła naświnił co nie zjadł pod stół cichcem rzucił a idąc od stołu na tapczan fikusa w doniczce przewrócił. Ja czekam na jakiś eliksir by cofnął mnie do mej młodości a za to odstąpię bezpłatnie sklerozę, zawały, ból kości.

Widziałem twój profil w półcieniu, w lustrze stojącego trema… ― w ogromnej fabrycznej hali… Szłaś zgarbiona, spowita gęstą czernią długich włosów… Twoje usta, twoje oczy… … twoje zamyślenie… Omiotłaś mnie spojrzeniem, zapachem kwiatów… … senną wyobraźnią… Świadomie? Bezwiednie? Nie wiem ― czy mogę… A gdyby ciebie zapytać? … pewnie i tak nie odpowiesz… Zbyt wiele oddziela nas pokładów czasu, przeszłych epok… Mieszają mi się obrazy w kolorze sepii ― z popękaną emulsją wyblakłych ust… Czyich? … pozaginane kanty zdjęć z głębokiej otchłani, przepełnione szumem milczenia… Twoje włosy opadają na mnie w wyobraźni… ― twoje oczy… Powiedz mi… Powiedz… … powiedz… Wiem, czuję… ... ale nie wiem czy mogę… Mogę? (Włodzimierz Zastawniak, 2021-09-20)

Zmienny rodzaj nocy Ciemniejszej puenty istot Podział wszystkich słyszalnych fragmentów dróg . . . Cierpliwość Karmionej Zachcianki rozsądku Istniejącej progresji Ćmy Lustrzani złodzieje Wtopieni konwencją Bezimiennej gry Syndrom uchwytnego wstydu Idea Iluzji Przechodzi Znów Licząc genezę Zaczętej próżności, Sensu odgadnionego … Poczęcia Dni podobne Do Dni Snów Spotkana Mantra Zaczyna się … Zmienia się w podróż WARSZAWA

Tęcza udziela się roślinom, zwierzętom. Złotawa jest żaba, niebieskie są ptaki… Patrzę na krainę fantazji, dzieciństwa ?

mgnieniem ciebie ślepnę ciepło spojrzeń rozszerza naczynia pod skórą wtula mocno pamiętam cię drżeniem opuszków dotyk mokrych ust przetacza cię do krwi całujesz mnie całą sobą tkanki zgodne współprzeniknięte trzęsiesz mną to nie śmiech ani płacz srebrzenia słowa tylko niszczą

Marek, mieszkaniec miasta Kartuzy, bardzo lubił soczyste arbuzy. Ich słodki smak i krągłości sprawiały mu moc radości, podobnie jak piersi jego Zuzy.

Ze szczególną dedykacją dla errora :) Spętana zieleń przy miejskiej ulicy, walczy zawzięcie, choć ledwo oddycha. Spłachetek ziemi wśród rozgrzanych murów, musi wystarczyć... tak postanowiono. Brukowa kostka pali nerwy stopy, słychać sekundy, niecierpliwe rytmy. Rycząca rzeka rwie koryto nurtem, smętna uroda ścian wyrosłych wokół. Czarne dno szumi, sieje szarym pyłem, warczące barwy zagłuszają myśli. A w oddali betonowe raje, mamią kolorem, pozorną urodą. Zmęczone oczy kotwiczą na morzu żywej zieleni. Oddech dla umysłu. Wyspa tak kusi, ulga dla spojrzenia, goni brak czasu skołataną duszę. Tupie więc naprzód, poganiana batem, cień konieczności przesłania marzenia. Później odpocznie, teraz nie ma szansy, nerwowe kroki, mrowisko pochłania.

@Henryk_Jakowiec I weselsze dni i noce, kiedy radość w sercu bije, reumatyzm tak nie klekoce, przeciąg człeka nie zabije. Pozdrawiam :)

W sam raz pewną późno wieczorową porą wszedłem na stronę odpowiednią i internetową. Przed lekturą spodziewanych treści powstrzymał mnie komunikat – trwa łączenie. No nie, nie czekałem. Chciałem na już. Cierpliwość jest bowiem dla mnie obcą emocją. Lubię odganiać od siebie takie nieswoje emocje i się w ogóle nie przejmować. Na każdym kroku spostrzegam znaki czasu. Ostatnio widzę ich jakby ciut więcej niż dawniej. Marzę by one prowadziły w dobroć i normalność w pozytywnym tych słów znaczeniu. Tymczasem znaki różnie prowadzą, co nie jest bynajmniej wytykiem, a faktyczną obserwacją. Obawiam się również, wiodąc życie nie pozbawione lęków, że tutaj nie da się od czasu do czasu nie zabłądzić, co stanowi kolejny znak czasów. Warto zdawać sobie z tego sprawę jeszcze zanim napisze się prawdopodobnie do sądu lub służb albo nie wiem do kogo jeszcze jakieś kolejne podanie o rozpatrzenie błędów wszelakich.

@Atypowa Pani A szpady nie dali, maskę darowali. Miłego dnia AP.

@Arsis Trudno słać jakiekolwiek wyznania w stronę tak bardzo oddalonej... wizji. Jak zawsze u Ciebie, podoba mi się specyficzna atmosfera wiersza. Pozdrawiam Arsis :)

@Konrad Koper Myślę, że to ciekawa hipoteza.pozdrawiam.

@WarszawiAnka super końcówka, całość też na tak, zdecydowanie.

„ Sercem zwalczamy zło”. Dzieciaku !

Plus sześć nad ranem - mam dosyć już.

Patrzę w niebo i podziwiam księżyc. Za każdym razem wygląda inaczej. Wtem przysłonił go tajemniczy ptak, jest on ziemskim natchnieniem.

@Konrad Koper tajemniczy - bo i natchnienia bywają różne - tajemnicze - nierozpoznane w swej istocie

Straciłem narzeczone. Zostały bóle fantomowe.

@Henryk_Jakowiec Wcześniej chyba się naćpali

@Konrad Koper prawda - japońskie i jakby mniejsze, ale równie trudne...

Siadło słońce przy księżycu dobrodzieju i szlachcicu pytam uniżenie gdzie są moje cienie odpowiadaj, lecz bez picu.

Pies na baby spod Lenino lubił pijać tanie wino. Gdy poznał dwie Tanie wnet się rzucił na nie nucąc piosnkę 'Hej dziewczyno...'

Rycerz stanął przed wieżą, na jej szczycie zobaczył uwięzioną damę. Uroniła ona łzy, które otarła chustką. Rzuciła ją i wypowiedziała zaklęcie… W nocy młodzieniec miał sen : zamienił się rolami z Panią. Nie mógł się zbudzić.

@Konrad Koper zabawne

Człowiek : dom, miejscowość, kontynent… Pszczoła : ul, łąka, kraina…

@Konrad Koper Kojarzy mi się ze złem, można udawać, że się czegoś nie widzi , podczas, gdy widzi się doskonale. w punkt

Wejście do piekieł jest za złotym i szklanym miastem. Nie daleko cichego źródła, wśród łąk które mają narkotyczną woń. Niewidzialnej czeluści pilnuje lucyfer. Przybiera postać urodziwego i uśmiechniętego młodzieńca. Przemawia do przygodnego : „ Bądź samotny w raju.” Zainteresowanego porywa…

@Doomed Ilu ludzi, tyle rytmów, chcesz to filtruj?

Trująca Najeżka najeżyła się.

@[email protected] : Dziękuję. :) Jęknął Adam: "Ja wysiadam!" w mig się zmienił - i ożenił; żona rada. :) @iwonaroma : Dziękuję za Twój głos. :) Owszem. :( Dziękuję i pozdrawiam :)

Czasem życzenie demencji, jest etyczne.

@WarszawiAnka Iga z Kresów lubi Rzeszów. Latarnie... ... jak fajnie, tłum facetów. Pozdrawiam Aniu.

@Konrad Koper to pytanie dla mnie :) Picasso (a dla wtajemniczonych, pierwszy był Braque)

W komnacie pokazano : wiecznie płonący ogień, przeróżne lustra, film o żywiołach, pryzmat… Wymieniono też paradoksy przyrody i nauki. Czarodziej zaczął szkołę.

@Konrad Koper Coś mi to przypomina (czyż wszyscy tak nie zaczynamy? my czarodzieje 21 wieku)

@Marcin Karol Szymański Z autopsji !!!

@Nefretete Ja ciesze się 2 kategorią...

Luba idźmy do pomarańczarni.