Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Ok, ta te chce. Tatko
  3. As, Ulu, za Makarym? Smyra Kama Zulusa
  4. Iga mała i lokaj, a kolia łamagi
  5. Witaj - dziękuję za ten ukłon - jest miły - Pzdr.słonecznym rankiem. Witaj - dziękuję serdecznie za pozytywny odbiór - Pzdr.uśmiechem wakacyjnym. Witaj - twój komentarz mnie bardzo ucieszył - dziękuję serdecznie - Pzdr.słonecznie.
  6. Kalina poda do pani lak
  7. Madame żebra za bazar? Beżem, Adam!
  8. Witaj - cieszy mnie twoje podobanie - dzięki - Pzdr.miłym rankiem. @Na liniach czasu - @Berenika97 - @Posem - dzięki -
  9. Witaj - dziękuję za owe - Śliczny - Pzdr.
  10. hehehehe

    I Bodzętę zdobi

    Rota rok Edyty. Dekorator
  11. Bardzo mocny wiersz, chociaż na pierwszy rzut oka, "lekko" napisany.
  12. Ani gumiaki. Fika i mu Gina
  13. I tego życzę Luizie. Bajor klasa ! Wiersz chwyta za serce. Pozdrawiam
  14. hehehehe

    Tak.

    I katalog, Ola, taki
  15. hehehehe

    Okno, wiem, Adama,

    Okno. Imię? Chcę ...imionko
  16. Link do piosenki: Okrutne strapienie gnębi duszę Twą samotną Jest jak rozpacz dziecka w krzyku zagubionego Które w bólach i łzach gaśnie złudą stokrotną Wśród pól i lasów, mórz i jezior – snu zmiennego Podążasz duchem w głąb brzmienia – samotnie Zmęczony życiem pocieszasz się, że w trudzie Odnajdziesz coś co kiedyś utracił wielokrotnie I zostają sny, gdzie twarze, gdzie ludzie Bez żalu przebaczają kamiennym posągom Przodkom co jak Ty w cień poszli zgarbieni Wbrew siebie, logice – wbrew przesądom Już za życia w mroku snów i rojeń – zgubieni Razi Cię błękit choć mrok i nicość przegania Razi Cię żar serca, zachwyt – który spijasz Pomimo natchnienia i z losem zmagania Przebrzmiewasz, tracisz się – przemijasz Jesteś bytem bez przyszłości – leżysz martwy Wśród innych za życia umarłych poetów A wiersz Twój jeszcze mniej niż Ty warty Brakuje w nim zwykłych radości, uśmiechów Sen, samotność, zdroje, szum i śpiewy Patrzą, mówią jak zapach, kolor kwiatów Jak wiatru wiosennego chłodne powiewy Jak ogrom i piękno stworzonych światów Patrzą, mówią, więc posłuchaj – odpowiedz I sam sobie – nie przez łzy, nie z rozpaczą Sam sobie: lubię, kocham się – powiedz A inni też to co piękne w Tobie – zobaczą
  17. O, ile maca Pac, Amelio?
  18. Dzisiaj
  19. @Na liniach czasu tak jest namacalny, one są, ale nie ma już ich właściciela. Nawiasem mówiąc to też częsty motyw w piosenkach, Dziękuję za docenienie treści. Pozdrawiam
  20. @andrew No to prawda. To jak żyjemy, co robimy, to wszystko jakoś wpływa na świat. Ktoś to powiedział, nie wiem czy nie Jan Paweł II, że środowisko, przyroda, ogólnie natura zależy od jednostki, czyli każdego z nas. Pozdrawiam.
  21. ❤️❤️❤️
  22. @Waldemar_Talar_Talar Dzień dobry. Dziękuję.
  23. Wciąż ogranicza, ma wieczne problemy. Spokój zmącony, nałogi wypełzły. Trzymane w ryzach, wyczuły moment. Chwila słabości, porycie ostre. Zachwiana wiara ... po raz kolejny. Czyny, nie słowa, pokażą Tych pewnych. Każdy pierd*li. Pierd*lić wciąż będzie... Zajmij się sobą...kiedyś znajdziesz Szczęście.
  24. Bluzy jak duchy w szafie to bardzo ciekawy obraz ❤️
  25. @wiedźma dziękuję bardzo 🥰 @Poet Ka @Poet Ka Cieszę sie bardzo, że wam się podoba i tu do mnie zaglądacie do mojego zakątka.😁 A takie komplementy to miód na moje serduszko. ❤️ Pięknego dnia wszystkim
  26. @Witalisa Ja w dzieciństwie ostrzygłem psa :) @karenka Dziękuję za tak miłe słowa i również serdecznie pozdrawiam
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...