Cała aktywność

we władysławowie

@KOBIETA z Twoim? ;) @widelec Dziękuję, pozdrawiam!

dociera syngal z cb radio bajojajo bajojajo

@FaLcorN z nurtem:) FaLcorN …pozdrawiam…

@Tectosmith ciekawy wiersz w formie, trochę jakby " pourywane " myśli błąkające się od ściany do ściany...Podoba mi się metafora losu zbitego z desek. Nie zbudowany z solidnych materiałów, lecz " zbity" z pewnych nieoczekiwanych losowych zdarzeń...

https://youtu.be/vyshGN14uBM?si=vseuffJF7FjgjulM

❤

@Magdalena hmmm …mam pamięć wybiórczą…niestety:) pozdrawiam:)

mnostwo dzisiejszej historii jest sfalszowana/zmanipulowana, niestety.

@violetta teraz rozumiem :-)

@widelec to dobry kierunek, pozdrawiam

Hotelowe lobby zaprasza, odzwierciedleniem luster szminka ukryta w kopertówce prosi o moje usta. Subtelnym napięciem czekam na nasz apartament Chapell Loft ty swoim spokojem otulasz niepewność nagich ramion. Unosi się przedsmak winy w świetle rubinowych lamp gdy w Hedwig’s Club niespiesznie sączymy koktajle chwili. Korytarz ciągnie się ciszą, oczekiwaniem pragnień ciał przyciągasz mnie mocno do siebie, całując żarem…

kojarzy mi się z trąbami apokalipsy św. Jana

@FaLcorN podobają mi się powtórzenia w sftrofach, które wyszeptane jak mantra, mają funkcję terapeutyczną nasączoną nadzieją, że życie jakoś się ułoży,pomimo nieniłych doświadczeń...Fajnie się czyta ten wiersz, dzięki rymom i rytmiczności.

Zgadzam sie z trescia, super wiersz

@Arsis być może te wszechświaty przenikają się i dlatego ludzie spotykają się na różnych ich płaszczyznach...

Wegetuję w nieskończoność. Pranie wiszące na zewnątrz od dni czterech, Obrasta w rutynową wilgoć, Za to moja szyja, ramiona i nadgarstki, Zanurzają się w różanych kałużach bezwodzia. Na komodzie spoczywa nowela, Której treść i tytuł zadusiła lawina roztoczy. Odkładam się na potem, Które pewnie nie nadejdzie.

@Rafael Marius Jestem więc płynę, do ujścia — pod ziemię. Mijam, rzeki okresowe — uczuć. Niezmiennie pozdrawiam!

@Radosław Taki paradoks.

Wygląda na to, że kobiety ciągnęło, ciągnie i ciągnąć będzie do bad boyów. Ci dobrzy mają przerąbane. ;)

Ten fragment Twojego pięknego tryptyku najbardziej mnie zatrzymał. Byłoby idealnie, gdybyśmy spotykali w życiu samych tylko dobrych ludzi, którzy w nas pozostawią dobro i piękno. Najgorzej chyba jest, kiedy doznane kiedyś krzywdy zamykaj serce na dobro, kiedy ten ślad rozrasta się, a ból rozprzestrzenia jak trucizna - wtedy nie ma jak realizować przesłania o zwyciężaniu zła dobrem, bo jak to dobro ma zwyciężyć, kiedy się go nie wpuszcza do środka? Może trochę się rozminęłam z Twoimi intencjami, ale takie dzisiaj mam przemyślenia ogólnoludzkie ;)

@Radosław Ja jestem dziecinny, wolałbym usprawiedliwienie od dorosłości jest taka nudna.

Dziś rocznica Powstania Styczniowego. Błogosławionego…, wyklinanego… – Cóż my o nim z perspektywy „dziś” wiemy? Nie więcej niż wiek wstecz, – tom dziejów niemy. Nie więcej, gdyż przy żadnej z odwilży Archiwów rosyjskich palec nie zwilżył Tam wnikliwszego z Polski badacza: Kto łagodził kurs? – Wbrew działa wytaczał? Czemu ciut złagodniał kurs wobec Polski? Gest Aleksandra – wyciągają wnioski…, Lecz gest przyszedł po Pokoju Paryskim, Po Wojnie Krymskiej… – Autor? Walewski. [1] Car zwleka mądrze – nie chce znów „proxy war”. [2] « Powstanie, powstaniu nie równe! – Gdy tor Swój prowincja z łaski władcy wiedzie, To gdzie indziej niż w rywala przedzie. Grunt to spokój, na dworach są niesnaski, Gaston Orleański wypadł z łaski, – Hrabia-minister podzielić los może, Nie uciecze co na później odłożę… » Zezwolim na Towarzystwa [3] powstanie. – Hrabia ministrem od sztuki zostanie, To kroczek w tył Towarzystwo się zamknie, Brak reakcji to kroczki następne. – Nie, Ani na zatrzymania w kościołach, Ani na rajdy kozaków po tłumach. O margrabia taki niepopularny, Więc, los jego trwania przy władzy marny, Że go narażamy pojąć nie umiał… – Koniec Królestwa… – dość już Polak szumiał.” – Czy tak myślał car Aleksander II ? Czy wbrew niemu zaciągał zań długi? Lecz ktoś ten rozwój wypadków obstawiał Na ruletkach świata. . . . I dziś ktoś stawia, Że gdzie Trump, w 2040-tym, Bo są szachiści, czyjś zgon a czyjś festyn… [1] Któż był autorem sukcesu militarnego to jedno, a kto politycznego i dyplomatycznego Francji to drugie. – Otóż, władcą Francji był wówczas Napoleon III, a jego ministrem spraw zagranicznych oraz przewodniczącym Konferencji w Paryżu w r. 1856, jeszcze hrabia (gdyż dopiero od r. 1866 książę) Aleksander Florian Józef formalnie Colonna-Walewski, (faktycznie z matki z Łączyńskich Walewskiej a z ojca Napoleona I Bonaparte), wpierw i właśnie ten okres nas tu interesuje, w latach 1855-1860 minister spraw zagranicznych Francji, a później 1860-1863 zaledwie Minister kultury i sztuki, etc. Ale w związku z piastowaniem przez Walewskiego urzędu szefa francuskiego MSZ, ba w dodatku krewnego monarchy, tuż po r. 1856 car Aleksander II zdecydował się na tzw. “odwilż posewastopolską”, w r. 1857 zezwolił na powstanie Towarzystwa Rolniczego, de facto reprezentacji ziemiaństwa polskiego. A potem nadchodzi margrabia Aleksander Wielopolski – a któż to, nie w ogóle, bo to wszędy rozważane, ale względem ministra Walewskiego? Otóż, obaj to powstańcy listopadowi i razem z Zamoyskim członkowie delegacji polskiej do Londynu, celem uzyskania wsparcia Wielkiej Brytanii. [2] Proxy war, czyli wedle polskiego nazewnictwa wojny zastępczej. Tak, to określenie z dzisiejszej terminologii, ale już Wojna Krymska (1853–1856) funkcjonowała jako wczesna forma wojny zastępczej, w której zachodnie mocarstwa (Wielka Brytania i Francja) wspierały Imperium Osmańskie, aby powstrzymać ekspansję Rosji. [3] Towarzystwa Rolniczego, 1858-1861, – zatem powstało za Walewskiego a po jego odejściu z MSZ je skasowano, choć Wielopolski dopiero zaczynał. Ilustracja: Pierre-Louis Pierson (1822–1913) „Comte Walewski Congrès de Paris 1856” (Hrabia Walewski na Konferencji w Paryżu, 1856”), jak w tytule z r. 1856.

@FaLcorN Taka już jej natura że płynie, chyba że wyschnie i będzie koniec.

@Arsis tylko Pan może cokolwiek uformować z ziemii jako materii.:) to jest właśnie pocieszające:)