Cała aktywność

Oto ma mąka pszenna: ranne z s. paką mam oto.

Ada, mongolski miks log. nomada.

A obłudom dano ponad moduł boa.

Isi rakieta: ma te Ikar Isi.

Ada i popa/Ida.

Jaja ma zając, a tacą ja: za maj - aj.

To biegaj ulicą: ci, luja gei bot.

Muz sikorkom, amok rok i szum.

E, Jula: fałda sadła faluje.

Ilu lata po nocy, co (nop), a ta - luli.

Sort, a bluzeczka, jak z cez/ulbatros.

Witaj - zgadzam się - własnie o takiej miłości myślałem pisząc ten wiersz - by była niosła głębię i tajemnice by smakowała - dziękuję serdecznie za ten komentarz który mnie cieszy - Pzdr.uśmiechem. @Natuskaa - @Clavisa - @Kapirinia - @Berenika97 - dzięki -

@Posem - @KOBIETA - dziękuję -

"Oddalana śmierć" Jestem tu jeszcze na chwilę, moje sekundy mijają. Myśli o śmierci odległej, pozostałe gdzieś tam w tyle, do przyjaciół mnie zbliżają. Tych od dekad mych znajomych, dziś już po siedemdziesiątce, planujących jeszcze lata, idących myślą w fantomy z trochę płochą wiarą w mżonce. To, co życie im wydłuża z roku na rok planowaniem, <nie myślenie o starzeniu> – rezultaty dobre daje w takim planie – przedłużanie. Bo w spacerze ku końcowi nie o metę przecież chodzi, lecz by karmić głodną duszę, wbrew staremu zegarowi, czymś, co jeszcze się upłodzi. Więc planujmy swe ogrody, choćby jesień już nastała, bo póki życie nas cieszy, idąc przez warzywne płody, śmierć mniej będzie nas nękała. Leszek Piotr Laskowski.

śliczny wiersz, niezwykle subtelny:):)

@Natuskaa Dziękuję Ci serdecznie za dobre słowo:):)miłego dnia:) @viola arvensis Dziękuję Ci Kochana za urocze komentarze:):)

Myślę, że wiersze są cząstką nas, to nasze myśli, spostrzerzenia , pytania, które nas nurtują. Są nasze. Wiersz jest często ulotną chwilą myśli, czasem nad naturą, przyrodą a czasem " idą " w innym kierunku . Moje pisadla są właśnie ulotną chwilą myśli, tym co aktualnie mnie nurtuje .

@Somalija Trylobity to bardzo nośny poetycko temat. Tutaj gdzieś się schowały, ale wyczuwam ich obecność.

@Wiechu J. K. Tak, zgadzam się z tym. Pozdrawiam.

@hollow man Tak jest

@Rafael Marius Ja zdjęłam maskę I zobaczyłam w przenośni " trupa ". Męczyło mnie noszenie jej. Ty masz swoją koncepcję i nie neguje jej, akceptuje. Ten krótki zapis myśli był tym co kiedyś czułam, a co czuje teraz. Wielu ludzi ma w sobie coś z dziecka, ja też i się się tego nie wstydzę. Wiersz miał być odpowiedzią na pytanie czy jesteśmy w stanie osiągnąć to samo bez maski. Każdy ma swoją odpowiedź, która nie jest zła, jest jego. I swoją odpowiedź na pytanie, kogo zobaczył .

@Maciej Szwengielski Szanowny Panie, ja nie manipuluję. Staram się pisać b. skrótowo, dlatego pominąłem tego myślącego, bo jak człowiek, to myślący, prawda? Pan nie kuma, co piszę. Niczego nie zrównywałem. Pisałem, że takie pytania o sens życia, nie mają sensu i podałem przykład z diabłami. Równie dobrze mogłem napisać: "czy hot dog to kanapka", albo "czy ryba odczuwa pragnienie". Zastanawiać się można, czemu nie? Ale czy nie szkoda czasu? Życie nie ma celu. Jedyny cel naturalny, czyli fizjologiczny, to prokreacja. Ergo - rodzimy się, by podtrzymywać gatunek. Tak samo, jak zwierzęta, rośliny, a nawet jednokomórkowce. Ale i tu trudno mówić o celowości. Ja mam trzech synów, i nie czuję, by to było jedynym, czy koronnym moim zamiarem. Też lubię sobie pofilozofować. Ale kontroluję się, bo po prostu szkoda czasu. Może zastanówmy się zatem co zrobić, by ludzie byli mniej agresywni? Ale bez wodolejstwa ... ;)

@Berenika97 Dziękuję. Dobrze by było gdyby pustkę traktować jako przestrzeń twórczej potencji, nie zaś otchłań, której dno kusi sprawdzać.

@Magdalena Keep on rollin' Babe ;)