Cała aktywność

@Kamil Olszówka @Michał Pierzycki bardzo wzruszające. Rodzina mojego taty pochodzi z Galicji Wschodniej i ich wioska również dotknięta została tym okrucieństwem w marcu 1944. Pamięć - skrucha - miłosierdzie - przebaczenie.

Witam - dziękuję Alicjo za przeczytanie mojej fantazji - Pzdr.ciepłym porankiem. Witaj - dzięki za optymistyczny komentarz - Pzdr. Witam - miło że ładny i spokojny - dziękuję - Pzdr.miłym porankiem. @Poet Ka - @Natuskaa - uśmiechem dziękuje -

Witam - dziękuje za miły komentarz - Pzdr. @Berenika97 - dzięki -

Witaj - zgadza się wieś się zmienia - ale jej uroki ciągle obecne - dziękuję za czytanie - Pzdr.słonecznym rankiem. @Poet Ka - dzięki -

@Grahamoza, dziękuję :)

@Charismafilos pomysł przedni, myślę, że świetna promocja. Wywołało to u mnie uśmiech;) sporo zachodu. Można powiedzieć, że odchodzi legenda, a pojawiają się następcy ...Misja wykonana. Pomysł z podarowaniem wiersza - świetny!

Dziękuję:) ciągle czasem ktoś z wnukami przyklejony nos do szyby dwoje dziadków z plecakami dzieci śmieją się do ciebie ruszą w drogę którą przeszedł każdy kto tutaj zamieszkał będzie huśtał się na wietrze stukał w kamień rósł w nadzieję Pozdrawiam @andrew @Poet Ka :)

@viola arvensis Violu, dla mnie najbardziej wybrzmiewa tu wers " każesz mi kochać a żyć zabraniasz" to prawda o takich relacjach, w których oddaje się całą siebie a w zamian otrzymuje się okruchy. Z kolei: Pieścisz mnie myślą, czynem, spojrzeniem, wchodzisz- pochłaniasz, wychodzisz - znikam. Dokąd mam uciec, jesteś marzeniem....itd jest bardzo mocna i jednocześnie daje obraz całej relacji.To uczucie nie jest prawdziwe - dla niego to tu i teraz, fantazja, a dla niej całe życie. On wychodzi a ona " znika " . On jej nie rozumie, zamiast bliskości daje jej niestabilność, raz krzywdzi raz ratuje. Zakończenie " cicho przeminę jak lato " to droga do wolności kiedy wybiera się siebie, nawet jeśli to boli. To piękny, refleksyjny i szczery wiersz. Bardzo pięknie napisany, ukłony 🪻🪻🪻

@viola arvensisViolu, wzruszyłaś mnie. Nie ma gumki do wymazywania wspomnień, ani tabletki na zapominanie. Są tylko chusteczki i wiersze... Serdeczności i przytulaski dla Ciebie :)

@Migrena Ten wiersz potwornie boli, bo trafia w sam środek prawdy, której wszyscy się boimy. Przerażająca, ale jakże trafna metafora współczesnej medycyny odhumanizowanej przez tabelki, procedury i pieniądze. Najbardziej uderza ten brak człowieka w człowieku – zarówno w pacjencie traktowanym jak wadliwy produkt, jak i w lekarzu, pod którego fartuchem nie ma już nic prócz monet. Fraza o reanimacji wznawianej po bloku reklamowym i systemie robiącym aktualizację, gdy umiera człowiek, zostaną ze mną na bardzo długo. Genialne, choć straszne pióro. Dziękuję za te ciarki.

Ale dziś jestem sercem za ARGENTYNĄ, więc powiem Ci, że widzę ten wiersz że szminka na nodze inaczej. Udanego wieczoru:)

@Poet Ka Z wierszem nie można się się wyspać, łazi po głowie - a jak wstanę żeby go ułożyć, to koniec ze spaniem. Trochę szkoda i wiersza i spania, pozdrawiam :) @MigrenaDziękuje Jacku. Wiersz jest jak zdjęcie, jak utrwalenie tego, co było. Sprawy nie ma, ludzi nie ma - a wiersz - został, pozdrawiam :)

Szedł po plaży wikary z Lozanny, wzrokiem swym pożerały go panny. Obmywały go fale, więc zmoczony był stale. On misterem był mokrej sutanny!

Że tam żebrak Ikar beż ma też?

@Posem Cieszę się i dziękuję, że zainspirowało:) tak, gdy jesteśmy smutni szukamy bezpiecznego miejsca żeby przeżyć te emocje. To nam daje podwaliny pod przyjemniejsze stany emocjonalne :P @Berenika97 dziękuję za komentarz; myślę że radość przeżywamy z obcymi, a smutek jest bardziej intymny @Marek.zak1 całe szczęście; zatem mogę iść do kocyk do miejskiego parku i odpocząć, nie płacąc za hotel w ciepłych krajach:P bo po co

~~ Słońce, las, rzeczka - w niej ryby Tuż nad nią nasz namiot - grill obok Jak szukasz, to znajdziesz też grzyby Do szczęścia dziewczyna - wraz z Tobą ... Wkroczyliśmy więc w lato - z przytupem - od niedawna jesteśmy wciąż razem Bo też razem dzielimy chałupę Podczas studiów - jako wspólną bazę ... Radość nasza tym większa Że przyroda upiększa Przerywnik od wkuwania Cisza aż huczy w głowach Wymarzona osnowa Zapomnieć o zadaniach Słońce, las, rzeka - w niej ryby Tuż nad nią nasz namiot - grill obok Jak szukasz, to znajdziesz też grzyby Do szczęścia dziewczyna - wraz z Tobą ... Na obiad zupa grzybowa I ... po udanych łowach Ryba w ziołach wprost z lasu Owoce czeremchy dojrzałe Z nich kompocik wspaniały - Zazdrościć nam takich wczasów. Wspomnienia tych dni pozostaną na długo W pamięci nas obojga ... szczęśliwości smugą ... ~~

,, Panie , Ty jesteś dobry i łaskawy ,, Ps 86 Twoja dobroć nie ma granic a ja ja niestety nie zawsze jestem smacznym dorodnym owocem gdyby nie Słońce którym Jesteś byłbym pewnie zepsutym jabłkiem leżącym w trawie pod drzewem Miłosierdzie Twoje jest zbawieniem duszy Jezu ufam Tobie 7.2026 andrew Niedziela, dzień Pański

@aff ... gdy w ósemkę wsiadamy zdarza się że codzienność żegnamy spokoju się spodziewamy ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Poet Ka ... szare renety korzenie przypominają od nowości nie odstają ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Migrena Przykra ta rzeczywiść. To człowiek,ale i ... realia. Pozdrawiam serdecznie Spokojnego dnia

@Migrena 🌻

@wiedźma, @Berenika97 i @Posem dziękuję za polubienia. :-))))))

@karenka Dziękuję! Trudno mi mówić za innych, ale starsze pokolenia były wychowane na większości z tych przesądów. Parę lat temu upadł mi na podłogę i oczywiście rozbił się w kawałki kubek do kawy. W tamtym momencie nie myślałem o przesądach ale za jakiś czas odszedł z tego świata mój rodzic/tata, a później za parę tygodni mojej siostry męża rodzic, również tata odszedł z tego świata. Szczerze mówiąc dało mi to trochę do myślenia, niby przypadek, ale....również pozdrawiam serdecznie. :))))))) ******************** @wiedźma i @karenka dziękuję za polubienia :))))

Do tego trzeba jesieni Albo góralskiego wesela Tak mężczyźni piszę z wycieńczenia Ja twarz przy szybie bez oddechu Stoi siłą impetu dnia Ja na przeciw ludzi starszych o trzy dekady Ja wzruszone i bliskie ludziom południa Prostym kanciastym gniewnym I ciepłym ciepłym ciepłym

Matołkom zmokło tam.