Cała aktywność

@tie-break Piękna asymetria początku - ona dziękowała "za to, że po prostu jest", on myślał o kobietach z jej wierszy. Ale ten zwrot: "Nie wiedział jeszcze, że to ona stanie się językiem, w którym wybuchnie i będzie trwał jego świat" - to moment, kiedy wiersz przestaje być o mijaniu się, a zaczyna być o nieuchronności.

@Waldemar_Talar_Talar Siła tego wiersza jest w prostocie - tylko rozmowa, która zmienia się w coś przejmującego. Ten zwrot "no dobrze chłopcze - ja spróbuję" to moment, kiedy obca kobieta staje się sojuszniczką w tęsknocie. Wzruszający! Pozdrawiam.

zima króluje termometr na minusie cieszy się bałwan

@KOBIETA Obrazy w Twoim wierszu są bardzo zmysłowe i trochę rozbite - jak sama przyroda na granicy zimy i wiosny. "Puszczę się z nurtem rzeki, pokryta drobniutką rzęsą"- piękny, erotyczny obraz.

@tie-breakO, to, to :)

@Stary_Kredens To "a co?" na końcu jest genialne. Ciepło o zwyczajnym, spokojnym życiu. Serdecznie pozdrawiam. :))

@violetta hmmm ...Violetta ...wiesz, umieram z zazdrości ;))) i naprawdę fascynuje mnie Twoja wiara ...w ideały ...:)

@MIROSŁAW C. Interesujące zestawienie jak dla narodowca - jedzenie jako kod kulturowy i polityczny. A finałowe wezwanie Peruna zamyka to wszystko w słowiańskim kręgu. Pozdrawiam z uśmiechem. :)))

Ten fragment skojarzył mi się z pewną piosenką, która zapewne powstała w nieco dziwnym stanie świadomości, ale skoro mówimy o czymś zbliżonym do to możemy się zagłębić w klimat. Z góry przepraszam, co złego to nie ja ;)

@Andrzej_Wojnowski Ta cisza pod jednym dachem to chyba najgłośniejsza z ciszy. Szczególnie poruszył mnie ten ostatni wers - "szukam Ciebie w swym pokoju" - kiedy ktoś jest obok, a jednocześnie jakby go nie ma. Pięknie napisane.

@tie-break Łażą po głowie bez pozwolenia i nawet się rozpychają :)

@andrew Piękne to porównanie z ptakiem na gałęzi - bliskość, ale ulotna. A koniec - "już nie pytasz , co u mnie" -bolesny. Wzruszający wiersz.

@huzarc Dziękuję.

@Starzec Cieszę się! Ależ nie ma za co przepraszać - czy ta forma nie jest tu przyjęta? Jeden użytkownik zwrócił uwagę, że to niestosowne - był szczery i jest o.k. Pozdrawiam. :)

@hollow man bardzo ciekawy utwór, pełen sugestywnych postapokaliptycznych obrazy:⁠^⁠)

-Mistrzu, jak taki jak ja, zdobywa niewiastę? -Taki jak ty wymyśla rozwiązania własne, dzięki którym ta panna zacznie ciebie cenić. Znajdź więc sposób, aby ją w sobie zakorzenić, a gdy tak się stanie, sam nie dojdziesz dlaczego, będzie chciała ciebie i żadnego innego.

@Łukasz Jurczyk Dziękuję za tak wnikliwy komentarz! "Sekcja zwłok związku" - to brutalne, ale trafne określenie. Czasem nie ma wygranych, tylko dwie prawdy, które się nie mogą spotkać. Bardzo się cieszę, że forma dialogu zadziałała! Pozdrawiam serdecznie! @Marek.zak1 "Nudzą się i wzajemnie opatrują" - świetne! Dokładnie tak - porcelana niby nienaruszona, ale pustka w środku. Bardzo dziękuję za tak wnikliwe czytanie. To dużo dla mnie znaczy! Serdecznie pozdrawiam. :))) @Whisper of loves rain Dziękuję z całego serca za ten komentarz. Rzadko ktoś tak precyzyjnie wypunktuje wszystkie warstwy tekstu. To "uprzedmiotowienie" - jak ludzie stają się funkcjami w życiu drugiej osoby - to sedno. Twoja analiza naprawdę wiele dla mnie znaczy. Pozdrawiam serdecznie! @Stary_Kredens Bardzo dziękuję! Zastanawiałam się nad tym ostatnim wersem - może i przegina, ale tak czasami kończą się zwiąki - czasami jedna ze stron "przegina". Serdecznie pozdrawiam. :)) @infelia @Trollformel @piąteprzezdziesiąte @Charismafilos @Wochen @Rafael Marius @Starzec @huzarc Serdeczne podziękowania! Pozdrawiam:)))

Tak, to prawda. Chyba jedna z najważniejszych odnośnie miłości.

@huzarc - dzięki -

Nazwę tę jednostkę chorobową: insomnia poetica:). Pozdrawiam

@huzarc - dziękuję -

Najtrudniejszą do sprawowania władzą, jaka człowiekowi została powierzona, jest władza nad sobą samym. O takiej piszesz? Wojnę domową można wtedy zinterpretować jako walkę z własnymi demonami, takimi jak np. niechciane emocje, ruminacje, wewnętrzne duchowe konflikty. Ale, jak wspomniała @Alicja_Wysocka, nie chodzi tu o tresowanie. Owszem, wszystko, czego się człowiek uczy, staje się po czasie nawykiem, bo nasz mózg jednak jest... prosty w obsłudze i na tyle głupi, że daje się w dość łatwy sposób programować. Tylko, że tresowanie kojarzy mi się z robieniem czegoś pod oczekiwania otoczenia, a przecież chodzi o to, aby znaleźć wewnętrzne motywacje i cele.

znikły burzliwe pastele - miraż roztopiły się we wschodzącym Słońcu księżyc nieśmiały od południa zaznaczył swą obecność skrył się za swoimi chmurami przed silnym słońcem to może być owocny dzień

Ile warte jest życie, gdy kropla spadnie z czoła, kiedy kochasz zbyt mocno wciąż powstając z kolan… Ile warte są słowa, gdy niemi mówią więcej, a milczenie wciąż krzyczy: tylko mnie pokochaj! Ile wart jest twój dotyk, gdy podnosisz nieludzi porzuconych jak śmieci, kto ich znów obudzi? Ile warte jest światło, gdy rozbłyśnie tak nagle, tylko razi zbyt mocno w nieswoim zwierciadle… Ile warte są chwile płynące bezszelestnie, jak strumień pośród cierni, lub mgła na bezkresie… Ile warci są ludzie, gdy swym cieniem się stają samotni, porzuceni, schowani w otchłani… Ile wart jest człowiek odarty z sensu bycia, nie pytając nikogo bez pragnienia życia… Ile warte jest dzisiaj nim się jutro zacznie… Czy tym co mija szybko, czy nie życiem właśnie?

@Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję za serduszko! Jestem bardzo ciekawa Twojego wiersza. :) Pozdrawiam serdecznie. @Kwiatuszek Bardzo dziękuję Ci z całego serca za te słowa! To niesamowite uczucie wiedzieć, że wiersz tak do Ciebie przemówił. Twój komentarz dał mi ogromną radość i motywację do dalszego pisania. Pozdrawiam serdecznie! @Andrzej_Wojnowski Dziękuję za tak trafny komentarz! To "układ funkcjonalny" - świetne określenie. Pozdrawiam serdecznie! @hollow man Najlepsza terapia to ta, która kończy się szczerością. :))) Bardzo dziękuję! @widelec Masz rację. Czasem to, czego nie mówimy na głos, krzyczy najgłośniej w naszych głowach. Dziękuję za komentarz! Pozdrawiam serdecznie. @Christine Bardzo dziękuję! Nie wiem, co powiedzieć. Pozdrawiam serdecznie. @bazyl_prost Ale początki zawsze są piękne, o ile są to związki zawierane z miłości. :) Czy wówczas pamięta się o przyziemnych "układach"? Dziękuję za czytanie i pozdrawiam. @tie-break Myślę, że rozmawiali - tylko o rachunkach, obiedzie, codzienności. Ale nie o tym, co naprawdę czują. To wymaga odwagi, której zabrakło... do końca. Dziękuję za czytanie i komentarz! @Papierowy Lis Bardzo dziękuję! "Dialog bez słuchania" - to świetne określenie, same monologi obok siebie. Pozdrawiam. :)