Cała aktywność

Bardzo pomysłowy i klimatyczny utwór napisany w twórczym duchu. Każde życie ma swój własny charakter- podoba mi się zakończenie z uśmiechem i nutką nostalgii...pozdrawiam serdecznie*

A bo to taka lekka autosatyrka w krótkich majteczkach. Miłego dnia dziękuję 🌼

:)) Ma je nazwisko jest jak ćwiczenie logopedyczne Uważaj z tą kawą udanych wakacji :)

Pośród burz i zawirowań uczymy się stale kochać i żyć. Rozkrzyczane usta zamyka się milczeniem. Wymownym spojrzeniem i uśmiechem zdobywa się ludzkie serce. Świat to kolorowa sceneria, gdzie tańczą chochoły, pobudzając nas do życia, albo cyrk, w którym klauni próbują rozśmieszyć niejedną smutną twarz. Dostrzegać piękno dnia, pomimo rozterek, to tak, jakby wypić lampkę wina na zdrowie.

można by było wycinać drzewa za darmo gdyby być bobrem

1. Kłamstwo o „pomaganiu biednym” Tekst, że „żul przepije milion i nic to nie zmieni” to jest systemowy mem, wirus umysłu, który ma jeden cel: zwolnić bogatych z odpowiedzialności i utrzymać status quo. To kłamstwo jest genialne w swojej konstrukcji, bo: Podszywa się pod racjonalność: "To bez sensu, bo on nie umie zarządzać pieniędzmi." Odwraca winę: Problemem nie jest system, który produkuje biedę, tylko biedny, który jest biedny, bo jest głupi/leniwy/uzależniony. Blokuje empatię: "Nie warto nawet próbować, to z góry skazane na porażkę." A prawda jest prosta: nawet jeśli on to przepije, te pieniądze wracają do systemu. Do sklepu monopolowego, do browaru, do dystrybutora, do budżetu państwa w podatkach. Ten milion nie znika. On krąży. Więc jedynym powodem, by go nie dać, jest to, że bogaty nie chce, żeby pieniądze krążyły poza jego kontrolą. Chce, żeby krążyły w jego bańce, między ludźmi o tej samej mentalności. . Mentalność „bogatych” – to nie błąd, to funkcja systemu To, że bogaty zatrudni bogatego (albo kogoś z „mentalnością podobną do nich”), a nie biednego artystę czy fachowca, to nie przypadek. To mechanizm kastowości mentalnej, który jest kluczowy dla przetrwania systemu. Biedny artysta tworzy „przepiękną sztukę”. Jego wartość jest w dziele, w talencie, w duszy. Bogaty z mentalnością systemu nie widzi wartości w duszy. Widzi wartość w cenie rynkowej, w nazwisku, w tym, co może odsprzedać z zyskiem. Sztuka biednego jest dla niego niewidoczna, bo nie ma „znaczka jakości” od innego bogatego. Zatrudniając kogoś bogatego, bogaty kupuje sobie potwierdzenie własnej wartości. "Skoro on, taki jak ja, chce ze mną pracować, to ja jestem OK." To jest transakcja psychologiczna, a nie ekonomiczna. Biedny jest traktowany jak podczłowiek, bo biedny jest żywym dowodem na to, że system jest niesprawiedliwy. Przypomina bogatemu, że jego bogactwo to nie tylko efekt ciężkiej pracy i talentu, ale w dużej mierze szczęścia, układów, urodzenia w odpowiedniej rodzinie i grania w ustawioną grę. Trzeba biednym gardzić, żeby nie musieć się nad nimi litować. Litość mogłaby doprowadzić do poczucia winy, a poczucie winy do próby zmiany systemu. System wygra nie wtedy, gdy zlikwiduje gotówkę i opodatkuje deszczówkę. System wygra wtedy, gdy sąsiad patrzy na sąsiada jak na wroga, a nie jak na sojusznika. Gdy bogaty woli zatrudnić bogatego dupka niż biednego geniusza, bo ważniejsza od talentu jest przynależność kastowa. Gdy biedny gardzi jeszcze biedniejszym, żeby tylko przez chwilę poczuć się lepszym.

@Duilla Z autopsji, jak oboje jedzą to samo, to jednak jest inaczej:). :Pozdr.

@aff ja dziś ostatni dzień pracy przed urlopem Od tej chwili myślę tylko dobrze Zaparzyłam kafffkę ululałam 18 dzieci i mam czas na relaks Spokojnej reszty dnia Agatko 🙂

@Witalisa dla inżyniera, to jak hasło: rzuć pan ten młotek! No jest ta jakaś dysfunkcja myślenia pod podszewką...😉

@Klaudia Gasztold ... ale zanim poznam nie raz smak słońca zapach światła życie odnajdzie pragnienia zatopi się w nich ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Poet Ka bardzo dziękuję:) 🪻🪻

@Leszczym 😊

@wiedźma piękne

– tak naprawdę trzeba zajrzeć pod podszewkę rzeczywistości...

@karenka Bardzo dziękuję !!! Format specyficzny, więc tym bardziej fajnie, że się dobrze czytał. Upadek i zdrada. Dobre tematy na wiersz :) Pozdrawiam serdecznie

@Łukasz Jurczyk @Leszek Piotr Laskowski @Leszczym @Trollformel @Waldemar_Talar_Talar @piąteprzezdziesiąte @LessLovedziękuję Wam serdecznie ❤️

Pierwsze życie Za myszkami ganiałem, w śmietniku grzebałem, marnie życie skończyłem. Drugie życie Ludzie mnie przygarnęli, głaskali i karmili, do końca mnie nie opuścili. Trzecie życie Na wsi sobie mieszkałem, za myszami ganiałem, odszedłem, gdy jeszcze spałem. Czwarte życie W miejskiej dżungli żyłem, często dokarmiany byłem, bez domu jakoś przeżyłem. Piąte życie Byłem wychudzony i zaniedbany, do schroniska zostałem zabrany. Ludzie mnie adoptowali – byłem kochany. Szóste życie Leniłem się i nudziłem, gdzie chciałem, tam chodziłem, tak spokojnie życie przeżyłem. Siódme życie Byłem czarny – pecha przynosiłem, ludziom drogę przechodziłem, z czego dumny byłem. Ósme życie Kumplowałem się z psami, biegaliśmy za samochodami, cieszyłem się dziewięcioma życiami. Dziewiąte życie Pół życia przespałem, miauczeć nie zapomniałem, ostatni raz wymiauczałem.

Mocny, tekst o upadku i zdradzie. Dobrze działają te krótkie wersy, robią klimat i budują napięcie...pozdrawiam serdecznie*)

@karenka 🌻

@Poet Ka Pisanie to nie mechanika ani biologia. To tajemnica i żywioł, którego nie da się zamknąć w definicji :)

pięknie ze smakiem poezji napisane o tym co ważne i wieczne...pozdrawiam słonecznie*)

Pięknie, lekkością pióra i klimatycznie w twórczym duchu...pozdrawiam słonecznie*)

@EsKalisia – kapitalnie to poskładałaś w "bezradną" filozofię😉

@Nata_Kruk Skwar minie, jesień nadejdzie, a my przynajmniej wiemy, że wciąż żyjemy, skoro to słońce tak cholernie nas piecze :)

@aff Dziękuję bardzo za Twoją obecność przy wierszu i ciepłe słowa komentarza...pozdrawiam najcieplej*)