Cała aktywność

@Poet Ka fajnie:) dziękuję pięknie:)

Szachy- strategii Warcaby- gry na wielu polach Brydż- ustalania… Poker- blefu GO – omijanie i budowanie murów A wokół piłki (nożnej) kręci się świat!

mydliny

@piąteprzezdziesiąte... chodzi o uwiązanego psa, gdzieś w lesie o świcie.. nikt nie zobaczył i.. w długą. W pierwszej chwili, pomyślałam o przywiązaniu do miejsca, staruszka - człowieka, przecież może mieć ulubione miejsce na przywitanie świtu, a że przysnął, cóż...

@Sylwester_Lasota... cały wiersz jest... "skrzydlaty"... :) wybrałam, jw. bo mnie.. :) rozbawiły słowa. Dobrego lata życzę.

@Starzec No to mnie zaskoczyłeś! I to jak! Czyli może to być traktat o szukaniu punktu odniesienia - ta mgła izoluje "mnie" od jakiegokolwiek sensu czy celu ("Ty"), który akurat zniknął z pola widzenia. Albo staje się krzykiem samotności jednostki wobec nieuchwytnego świata. Mgła symbolizuje to zatarte pośród codzienności "Ty". No chyba, że nawiązujesz do horroru "Mgła". :)) Chyba się poddaję! :))) Serdecznie pozdrawiam. :)

@andrew.... to bardzo ciepła i miła w odbiorze treść, a to... jest po prostu super.!

@Leszczym też

@Poet Ka Równie interesującym jest to czego poezja nie wie i nie ogarnia ,)

Z całości wybrałam jak wyżej, ale całości plus. Nie zagłębiam się w czasokres, w którym żył Agranin, a może powinno się... Czytam Twoje myśli zawsze z dużym zainteresowaniem. Pozdrawiam.

@Leszczym dzięki 💋

Pobocze było w miarę stabilne, ale nie pozwolono mi nim iść. Byłoby zbyt łatwo. A przecież, gdyby było łatwo, nie nauczyłabym się niczego. - Jak długo, do cholery, mam się jeszcze uczyć?! - klęłam sama do siebie, wywracając się w śliskiej koleinie. - Po co mam być jakąś super wykształconą duszą? Po co, Boże? Czy nie wystarczy Ci to co umiem, co widzę, co zrozumiałam??? Ktoś pewnie odpowiadał mi gdzieś w środku, ale byłam zbyt zmęczona i rozgoryczona, żeby usłyszeć jakikolwiek szept z wewnątrz. Jedyne czego nie dało się nie zauważyć, nawet w stanie skrajnego wyczerpania, to znaki. O, tak! O znakach sporo czytałam. Mogłoby się wydawać, że to paraduchowy temat. Że tylko nieliczni i zainteresowani mają z tym styczność. Przekonałam się na własnej skórze, że jednak nie. Na początku, kilka lat temu, spotykałam je niemal na każdym kroku. Zaczęło się całkiem niewinnie od kilkakrotnego zobaczenia " lustrzanych" godzin. Typowe jedenastki. - Zaczyna się. - pomyślałam. Poczułam się mało komfortowo z racji tego, że kiedyś bywało już podobnie i nie zwiastowało to, bynajmniej od razu, pomarańczy na dębie. Wcześniej miałam kilka wielkich marzeń i wydawało mi się, że przecież mogą się spełnić. Jaki problem? Postaram się, dostanę to, czego chcę. Przecież mi się należy. Owszem być może się należało, ale coś za coś. Żeby powstało nowe, najpierw musiało runąć stare. A świadomości tego akurat wtedy jeszcze nie miałam.

@Poet Ka Bardzo fajny pomysł na wiersz ;)

@Leszczym bardzo dziękuję 🌹

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 🤭

@Starzec Oj nie, możnaby rzec wręcz, że niestety nie ;//

@Migrena Tekst jest intrygujący i wciągający- do ostatniego słowa. Nie dłuży się i nie nuży mnie. A o to przecież chodzi!

@Czarek Płatak... Czarek... piszesz o życiu, krótko, ale to, o czym piszesz, mogło trwać latami. Ta, która... długo się rozpuszczała... to cholernie bolesna metafora. Czuję tu/ czytam rozpuszczanie - topienie własnego życia w alkoholu, przykład już ktoś dał... Sam opis, może być szukaniem zrozumienia, dlaczego właśnie tak poszło. W puencie zapalana świeczka i dobrze.! to swoiste rozgrzeszenie dla "rozpuszczonej". Mocna treść. Ja jednak, życzę słońca na drogach.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Świetnie odczytałeś, dokładnie to co zamierzałam ukazać i jeszcze więcej! :) Serdecznie pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Bomba !!

@Annie Świetne!!!!

Zygzak i bakteria to się nie mieści we mnie, ani wokół mnie nie rozlega, żebym potrzebowała definicji bardziej niż wrażenia celu przekazu w poezji konsekwentnie, żebym potrzebowała dookreślać lub dekonstruować formę poprzez opis struktury konsystencji, dyfuzji i cięcia oraz uderzenia. Metafora taka istnieje i ma się dobrze na górnej półce z szansą na Nobla. Lecz – we mnie, za mną, przed mną – to się nie mieści, choć też na styku słów występuje.

Zabawny.. "koniec świata".. takiego można każdemu życzyć... ;)

... bardzo podobnie pomyślałam. To nie tylko "szprycha", to cała otoczka letniego krajobrazu. ... znam z realu, gdy jadę rowerem po takiej drodze.... :) Ładnie.

Pękła fasada Jest beton Patrzę Daleko Pięknie Patrzę Z bliska I tak Beton jest szary Nie ma w nim zdjęć Nie ma słów Jest tylko chłód Który wchodzi w kości Daleko to galeria Z bliska ściana Na której nic się nie zawiesi Więc siedzę Piszę Słowo którego nie ma Pękła fasada Został beton Zostałam ja I tak