Cała aktywność

@Konrad Koper ,,Poruszały się ich CIENIE." To jest genialne. Cienie się poruszały, gdy kukły fizycznie stały w miejscu.

Przypomniałaś mi książkę "Karolcia" Kilka lat temu czytałam ją córce Miłe wspomnienia 🙂

@Konrad Koper To jest jedno z najlepszych zakończeń.

Dziś jest wysyp bardzo dobrych wierszy Pozdrawiam

Tytuł znakomity Świetnie Ci to wyszło Bardzo mi się podoba Pozdrawiam

Naprawdę piszesz bardzo dobrze Panie Chytry lisie

@bazyl_prost To ten moment kiedy zaczynasz rozumieć, że to nie aniał stał obok, tylko drugi człowiek, który niekiedy zranił cię i wykorzystał dla własnej korzyści.

@Mel666-Classy ciekawe skojarzenie... pamiętaj gdzie jesteśmy, to Limerykowo ;)

Najlepsze rozwiązanie zimy.

@Konrad Koper Pierw była mowa czy cywilizacja ?

@bazyl_prost Dlatego może lepiej nie zagłębiać się i nie pytać, ponieważ wszystko jest tak a nie inaczej.

@EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem Perfekcyjną Panią domu

@Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.

Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać.

Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny

@karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!

...myto... ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów powiedz język mój stary niewidzialny próg kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk.. chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.” chytrylis

Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń Wszystkie słońca w kwiatach Z uśmiechami głaszczą mnie Ku milczącym chmurom Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno Do śpiewnych ogrodów Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności Zostawiając tylko Ten horyzont łąk

dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)

Bransoletka z koralików Bransoletka z koralików dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach Na straganie kupiona, nad morzem na Helu za kilka złotych Nie Twoja pierwsza i nie ostatnia, dziewczęca błyskotka, modny gadżet dla oka Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz, nawet jej do kąpieli nie ściągasz Twoja osobista wakacyjna pamiątka Kiedyś z niej wyrośniesz, zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę z gumką rozciągniętą, może rozerwaną , która zachowa ten jeden koralik….. Po latach do niej wrócisz, nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików pastelowej, Twojej własnej -unikatowej 6.08.2026 r. NatusieK97

@Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz😅 . Tak daleko, tak blisko

Koniec Świata.

Ну и завтра уже ничего не будет ;)

Żniwa. W istocie czas jest za kròtki

@violetta Małe litery, brak kropek na końcu, dużo powietrza między strofami. To sprawia, że czyta się go szeptem, nie deklamacją.