Cała aktywność

patrzymy na dostające zadyszki relacje oczywiście wiemy gdzie leży wina ale ale to co kiedyś tylko dziwiło u partnera wywolywalo uśmieszek dziś ... razi więc … kto jest bez winy... 7.2025 andrew

@Mitylene róże słuchajà i milczą, czasem się uśmiechają i pachną...! pozdrawiam serdecznie 🙂

W Krakowie rzekł hrabia do żony Ma droga już jestem zmęczony Wybacz, nie zrobię Ci dobrze w alkowie Na samą myśl jestem spocony Zakrzyknął w Krakowie sam hrabia Co tu się do licha wyprawia? Biegają zwierzaki Fruwają też ptaki W dodatku ktoś puścił tu pawia

@tetu zgadzam się z tym

@Achilles_Rasti na słowach "nie wypowie" mógłby się ten tekst skończyć ponieważ refleksje pozostawiłby dla czytelnika bardzo dobry wiersz

@hollow man Grillując marshmallow wiersz jako probierz kolorów dowiódł rangę różu wiersz jak papierek lakmusowy starą czapkę szalik z nadrukiem wyniósł do rangi koloru liry nie celuloidu lalki z odpustu tylko czemu róż oblekła błękitna warstwa przezroczysta to pozostanie zagadką Barbie Sfinksa na czapce

Życie jest piękne mówią rodzisz się poznajesz ludzi kochasz zakładasz rodzinę śmiejesz się płaczesz zostawiasz po sobie kilka zdjęć trochę wspomnień parę słów jesteś szczęśliwy chyba a potem zatrzymujesz się na chwilę i pytasz kim właściwie jestem? czego naprawdę pragnę? bo może dla świata jesteś nikim imieniem które kiedyś nikt nie wypowie ale może właśnie dlatego warto być nikim nie udawać nie gonić za cudzymi oczekiwaniami być sobą kimkolwiek byłeś zanim świat powiedział Ci kim powinieneś zostać dla świata możesz być nikim kim jesteś dla siebie?

@hollow man dzięki serdeczne 🌹

@hollow man jesteś doskonałym kolorystą i portrecistą szkicujesz człowieka malujesz jego aurę kilka pociągnięć długopisem i powstaje treściwy tekst

@Poet Ka Plus oprawa muzyczna:

@Charismafilos Dla mnie to historia ludzi, którzy spotkali się tu i teraz. Taki obraz przypomniało mi wizyty z Tatą na onologii czy ogólnie u lekarza. Kończy się i zaczyna tego samego dnia. Nie budują żadnej relacji. Idąc w tym kierunku mogłaby to być wizyta na terpaii czy spotkanie nawet w kawiarnii, kiedy się do kogoś przysiadamy. Takich " spotkań " mogłoby być naprawdę wiele.Wydaje mi się, że u nie chodzi o samo spotkanie. Chodzi o to kim jesteśmy , kim są oni bez imienia, nazwiska, tytułów itp. Ma to dla mnie taki wydźwięk. Tam, gdzie spotykamy się w " reakcji jednokrotnego użytku" a więc tam, gdzie wyżej wymieniłam ( w swoim odczycie) jesteśmy zwyczajni, bez ozdobników. Czasem jest też tak, że człowiek na siłę szuka w czymś sensu, zamiast przyjąć tu i teraz bez przeszłości i bez przyszłości.Roksana i Rafał z wiersza nie pytają i dlatego są prawdziwi. Nie znając kogoś nie musimy udawać, możemy być w 100 % sobą. Nie trzeba dbać o formę wypowiedzi, o schematy, budować barier. Taki odczyt wiersza się mi ukształtował po jego przeczytaniu. Pewnie można by się pokusić o inne odczyty, które i mi się nasunęły. Po zastanowieniu pojawił się także u mnie odczyt duchowy. W wierszu spotykają się dwie dusze- Rafali i Roksana. Dla ludzi samo miejsce ma znaczenie, dla dusz liczy się tu i teraz. Świetny tekst, wzbudził wiele refleksji, pozdrawiam.

@hollow man bracie, wlasnie o te pytania chodzi... ja tylko hipotetyzuje okolicznosci i tworzę mgliste postaci, bo chodzi własnie o to co wychwyciłes.

Spalone schody Chciałaś być: Baletnicą Śpiewaczką Pielęgniarką Jesteś artystką W białym turbanie Ze spalonego cyrku Z oczkiem w pończosze Po schabowym z mizerią Na policzkach "Polskie drogi" Koniec schodów zaciągasz kurtynę. Kiedy będąc dziewczynką przygotowałaś Lalkom kawę taką z piaseczkiem do smaku Czy myślałaś, że kiedyś przestaniesz być? Nierozsądna?

@Magdalena Góralskie wesele to musi być przeżycie inne niż jakakolwiek impreza. Ale bardziej niż impreza interesowaliby mnie ci ludzie właśnie. Tak też sobie Górali wyobrażam. Mężczyźni - na powierzchni surowi, uparci, twardzi, emocjonalnie domknięci, w środku - płynny nugat. Kobiety - przytwierdzone do ziemi, pragmatyczne, wyraźne, oficjalnie w patriarchacie, ale w rzeczywistości - subtelnie pociągające za sznureczki. Wiem - stereotypy, uśrednienia, ludzie jak ludzie - różni, ale lubię tak o Was myśleć.

@Charismafilos Bracie, czuję niedosyt. Co On odpowiedział? To był koniec konwersacji? Czy to przedział pociągu? Przypadkowe spotkanie? Tak się dziewczyny podrywa na Tinderze? Uwaga, są to pytania, które zadaję tylko sobie. To, moim zdaniem, jest kluczowa strofa: Myśli pan że miejsce i czas Nie mają zupełnie znaczenia Względem tego co nas spotyka?

@Czarek Płatak ciekawe dlaczego milczy. Czy milczenie podyktowane jest smutnym zakończeniem? A może wszystko zakończy się dobrze i dlatego nie potrzeba żadnych zbędnych słów i stąd to milczenie? Ciekawie poprowadzona myśl w tej miniaturze. Mnie się podoba:)

Droga do wieczności Prosto w ramiona Tej jedynej miłości A potem powrót I nagłe zderzenie Z rzeczywistością I dlaczego mówienie "tak" Mylisz z litością? To taki piękny świat...

@Alicja_Wysocka można i tak na to popatrzeć :)

@Charismafilos Jaki prawdziwy jest Twój wiersz. Jak rozmowa z podróżnym w jednym przedziale. Nie zostawiasz adresu, nie zostawiasz numeru telefonu, nie dopytujesz o szczegóły, bo nie o to chodzi. Nie o to żeby się spotkać, tylko o to żeby milej i krócej trwała długa podróż. :)

Dziękuję za odświeżanie staroci. :) Również pozdrawiam.

@hollow man Nooo właśnie :-)

@LessLove Mężczyźni po przejściach ;)

@hollow man Może masz serce w jednym kawałku :-) Moje mocno posklejane przez lata...

@hollow man jakbym miała wybierać drugie miejsce do mieszkania, byłoby nad morzem:)

@LessLove Dzięki za rozjaśnienie. Nigdy nie patrzyłem na to w ten sposób.