Cała aktywność

@Charismafilos a głupio będzie jak zapytam co to za skrót? Ja jestem zwykła chłopka pańszczyźniana gdzie mi tam do takich wielkopańskich zwrotów Tolibowski nie pajacuj tylko tłumacz z Twojego na nasz

@Berenika97 Najlżejsze dłonie niosły ciężar, większy od pomników.

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Nawet los czasem uśmiecha się najpierw — żeby łatwiej zabolało. Pozdrawiam serdecznie

113. Nie szukaj wiatru (narrator: młoda Dahijka) 1. Patrzył na mnie, jakby czekał, czy pozwolę. 2. Nie pamiętam, kto zrobił pierwszy krok. Pamiętam, że nie cofnęłam swojego. 3. Dotknął włosów. Jakby sprawdzał, czy jestem z wiatru. 4. Ogień miesza cienie. Rankiem każdy odzyskuje swój. 5. Zostawił mi kawałek sznura z machiny. Powiedział: „Na pamiątkę”. 6. Dla mnie to amulet. Dla niego pewnie tylko żart. 7. Jeden księżyc. Jedna noc. Dwa języki. 8. Nie biegnij za wiatrem. Czasem wiatr staje obok. cdn.

No dzięki @Berenika97 to WIELE DLA MNIE ZNACZY. Osobiście miałem wrażenie, że to jeden z gorszych tekstów, i zostanie potraktowany negatywnie, ale chyba jakoś przeszło ;) Pozdrawiam Cię, i dzięki.

@Berenika97 Ma wyraźny klimat noir i konsekwentnie utrzymuje jedną metaforykę: miasto jako miejsce śledztwa, przestępstwa i rozpadu. Mój ulubiony klimat i świetny wiersz. Pozdrawiam :)

@Benjamin Artur Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Berenika97 - dzięki -

@Berenika97 - dziękuję -

@Berenika97 - dzięki -

@Charismafilos Rzekł kasjer ze śmiechem w oddziale w Krakowie: „Odsetek od uczuć nie mamy w umowie. Zabieraj pan narząd, Bo wścieknie się zarząd, Tu twardą walutę liczą panowie!”

@Posem Świetnie budujesz napięcie - powtarzające się frazy o spadających bombach dobrze oddają rytm narastającego lęku. Na szczególną uwagę zasługuje puenta - poranny sen nie jest wygraną, a jedynie zawieszeniem broni z nocą. Znakomicie zmierzyłeś się z trudnymi emocjami.

uciekaj moje serce bo zabraknie tchu galaktyka jak głaz Syzyfa ciąży mi na powiekach sęp nęka Prometeusza a ogień znów ktoś wykradnie w sobotę by na niedzielę pyszne ciasta upiec spróbujcie i wy ... tak jak jest bez łez..

@Toyer Podoba mi się metafora nadziei jako skrzydeł unoszących nad rozpaczą. "Coraz wyżej lecąc wierzę, że już nigdy mnie nie zostawi" - to świetny wers! :)

@bazyl_prost Zgadzam się! No i wróciły. :))) Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Piękne przesłanie - że życie warto celebrować każdego dnia, nawet gdy droga jest kręta. Pozdrawiam. :)

niechciane wspomnienia ech trzeba je najpierw unieważnić trauma to nie przyjemność cierpienie nie słodycz piękne pola nie mogą ulec zgliszczom dbajmy o zieleń, jak się da

@Tadeusz Koch Świetny wiersz! Ja bym jednak zieloną maseczkę i dres połączyła z dobrą lekturą albo wyjściem do teatru. W końcu prawdziwa kobieta z klasą potrafi połączyć pielęgnację z kulturą przez wielkie K! Kobieta z wielką klasą stos książek pochłania, Szukając w wykształceniu sensu i poznania. Zamiast spać przy serialach, w teatrze wciąż gości, Z kultury - tej wysokiej czerpiąc moc mądrości.

@Charismafilos mamy zbyt mało socjalistycznej opieki społecznej, kapitalizm jest jak drapieżnik

@Berenika97 Neony nie są takie złe , kwestia tego jak długo się na nie patrzy, czasami męczą

@Jacek_Suchowicz Rozumiem te wątpliwości - ale to może znak, że temat jest bardzo bogaty, skoro boisz się go "przegadać". Może właśnie dlatego lepiej nie próbować zmieścić wszystkiego w jednym wierszu - niech to będzie seria, jak sam zauważyłeś przy "charakterku". Ta obserwacja o osobie starszej, sprawnej umysłowo, przy której "otwierasz dzioba" - to świetny obraz- pokazuje szacunek i zdziwienie, że wiek wcale nie musi oznaczać przygasania umysłu czy charakteru. To już gotowy temat na osobny wiersz. W każdym razie - chwalę "jak zwykle" - po prostu dlatego, bo Twoje wiersze dają do tego regularnie powody :) Są znakomite! Pozdrawiam. :)

@circa fajne , niedługo zima, dobre wspomnienie lata

jak zachować to czego nie ma , może muzyką jakąś?@Duch7millenium

@piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa i refleksję - rzeczywiście, w tym całym miejskim zgiełku łatwo o poczucie samotności, a bliskość natury potrafi to odwrócić. Miło, że wiersz się podobał. Serdecznie pozdrawiam! @violetta Bardzo dziękuję! Oczywiście, zarówno w domu , jak i poza nim można się relaksować. To zależy, od czego chcemy odpocząć. :))) Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem @Leszczym @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Moondog Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa - "skrojony" to świetne określenie, bo rzeczywiście zależało mi na dopasowaniu każdego obrazu do tego nastroju miasta. Miło, że to wybrzmiało. Serdecznie pozdrawiam! @andrew Bardzo dziękuję! Piękne – neony jako coś, co też potrzebuje snu i przebudzenia w nowych kolorach, to świetne dopełnienie. Dziękuję za ten poetycki oddech w komentarzu! Serdecznie pozdrawiam. @LessLove Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten komentarz - świetnie uchwyciłeś to, co chciałam przemycić - że cywilizacja to tylko warstwa lakieru na tych samych, pierwotnych mechanizmach. Miasto jako oswojona dżungla - trafne. A na pytanie odpowiem - tak, lubię kryminały! Choć trzymam się pewnej samodyscypliny - jeden kryminał, jedna książka „mądrzejsza", żeby nie zatracić się wyłącznie w mroku i zbrodni. :)) Serdecznie pozdrawiam! @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Dziękuję za tę refleksję! Rzeczywiście, światła miasta dają złudzenie jasności i bezpieczeństwa, ale to prawda, że nie rozwiązują tego, co człowiek nosi w sobie - najwyżej rzucają na to inny cień. W klimacie noir chodziło mi właśnie o to napięcie między pozornym blaskiem a tym, co się pod nim kryje. A jeżeli chodzi o same neony, to przeczytałam ciekawy artykuł. Podaję link:https://android.com.pl/tech/1037171-historia-neony-polska-tradycja-obecnie/ Zastanawiałam się, czy byłeś w Neon Muzeum. Serdecznie pozdrawiam. :) @karenka Bardzo dziękuję! Bardzo dziękuję za te słowa! Cieszę się, że ten motyw samotności i wyobcowania w zderzeniu z bezdusznością miasta tak dobrze wybrzmiał. To właśnie o to mi chodziło - o ten powolny proces, w którym miasto ściera z człowieka wrażliwość. Serdecznie pozdrawiam! @Gosława Bardzo dziękuję! Dziękuję, że się podzieliłaś tymi odczuciami -rozumiem, jak bardzo niektóre miejsca mogą nas męczyć. Właściwie, to jestem czasami zawieszona między Warszawą a prowincją - i jak tylko mogę uciekam na prowincję. :) Cieszę się, że wiersz Ci się podoba. Pozdrawiam serdecznie!