Cała aktywność

@Tadeo - Witam :-)))

@Leszczym normalnie nie widziałem jak to czytać ;) W treści Twoje... w formie, takie jakieś inne! Fajna świeżość, a i merytoryka dobra!

Witam - miło że piękny - serdecznie ci dziękuje - Pzdr.miłym popołudniem.

Gdy idziesz skrajem szerokiego lasu chcesz pożegnać wszelkie skrajności wyrzucasz z myśli te wszelkie miastowości Idziesz łąką, kłanaisz się drzewom, trwasz tkwiąc Gdy chcesz mieć taką idealną oną nie zaśmiecaj głowy idealizmami ideałek gdzieś żyjącymi na świecie aż aż takim że go nie ma, że nienamacalny, że utracony, że bezpowrotny Gdy myślisz kategoriami, drogami i asumptami gdy etap chciałbyś mety podsumowaniem uśmiechnij się do własnych małych dążności życia nie zamkniesz w grający i buczący plan Gdy piosnka ma być piękną pieśnią a wers osiągnąć głośnikowe wybrzeże pożegnaj się z ułudy baczności rozkazem i nie miej wcale awersji do wersowania Gsy siebie pokonać wielce zapragniesz i gdy doskonałość wyda się kojąca dostrzeż jego rację po racji najrację że jak dotąd nikt ze sobą nie wygrał Gdy życie zabrzmi równią pochyłą miej świadomość że los zmiennym jest że ze szczytu zejść trzeba niekiedy a opadając z sił można wznieść się w przestworza Gdy zwątpisz w sens towarzyskości wiedz że bywają przyjaźnie a jakże że razem może przebiec bez komplikacji że złe emocje choć też dobre wcale nie są dużym osiągnięciem. Seranon, 12.07.2026r.

@Berenika97 aż by się poszło do kina, tudzież chociaż pod latarnię, nawet i postać tylko ;) Ładne :)

wakacje trwają pogoda jako tako dopisuje ci którzy odpoczywają są zadowoleni trudy codzienności chwilowo uśpione nikt o nich nie myśli po swojemu się bawi cieszy się naturą która częstuje pięknem a nie betonowym miastem w którym zbyt ciasno tak moi mili wakacje to zacna pora trzeba się nimi cieszyć bo gdy one się skończą zapuka zwykła codzienność czyli coś co nie musi cieszyć bo wiadomo szkoła praca i nie zawsze miła jesień

@Konrad Koper świetne!!! i takie ponadczasowe ;)

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Latarnia wiedziała, co robi! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Leszek Piotr Laskowski Jak każde życie, pieluchą otwiera, to co najpiękniejsze... cholera! pozdrawiam Leszku.

@Starzec Mocne słowa. Ale na ułudę najlepszym lekarstwem jest twarde zderzenie z rzeczywistością, a nie czekanie.

@Radosław tak dobrze jest je widzieć tak łatwo je uszanować tak warto za nimi stać

@Toyer Zostawiam tylko ślad" jako refren działa świetnie - to jakby powiedzieć - nie potrafię ci wprost odpowiedzieć, ale oto jestem, oto co po mnie zostaje. Bardzo szczery wiersz.

@karenka Piękne w swojej szczerości. Ten obraz "dobrej miny do złej gry" jako sposobu na przetrwanie trudnych chwil - wielu z nas to zna. A zakończenie daje nadzieję, że można "wypłynąć na głębię" mimo bagażu. Bardzo mi bliski. Śliczny!

czy pamiętasz swego papierka on na ulicy śmieciem się stał odebrał tobie część słodkiej duszy swym odlepieniem nadzieję skradł wiatr nim szeleści na ciemnej ulicy wichura zniewala zimno i deszcz w pamięci kryje wspólne lepkości kokardki na bokach wspomina też zmęczony smutkiem czeka wytrwale słodkość przetrwała przez wiele lat papierek wrócił by znowu przylgnąć lecz człowiek właśnie cukierka zjadł

@sparowana Te wszystkie zmysłowe obrazy - rosa, mech, zapach po deszczu - budują tęsknotę, którą czuć niemal fizycznie. A tęsknota i wolność splecione w jednym oddechu - jakby przestrzeń była jedynym miejscem, gdzie można naprawdę oddychać - świetne! :)

@Mel666 Zaintrygował mnie kontrast w tym wierszu. Z jednej strony delikatne farby i urocze chrząszcze, z drugiej - brutalna rysa na szkle i miotła "zamiatająca głowę" poza próg życia - egzystencjalny ciężar. To "Pstryk" na końcu działa jak nagłe zgaszenie światła , życia. Świetna kompozycja.

A sub, Miguelu? Kule u gimbusa Ale u gimbusa sub Miguela

@Adam Zębala Podoba mi się ta metafora zbierania słów jak ziaren - i to, że nie wszystkie "wykształtują kwiaty". Wiersz dobrze oddaje chaos i niezrozumienie, które pojawia się, gdy mówimy do ludzi, którzy nie chcą naprawdę słuchać. Czuć zmęczenie byciem niezrozumianym - i tę cichą decyzję, żeby milczeć, gdy słowa i tak nie trafiają tam, gdzie powinny. Bardzo szczery i świetny tekst!

@Berenika97 No dzięki. Wiesz, czym większa oglądalność, tym bardziej ludzie chcą, by wiersz był na poziomie. Z moim warsztatem to bywa różnie. No ale i tak mnie podnosicie na duchu. Za co szczerze dziękuje. No i serdecznie pozdrawiam.

@Benjamin Artur Róża, która milczy, a mówi więcej niż niejedno wyznanie - piękna metafora miłości, która rani i leczy jednocześnie. Świetny tekst! Róże zawsze mnie fascynowały. :)

@Berenika97 Widziałem to zdjęcie. Rozumiem. Dzięki za tłumaczenie. Pozdrawiam.

@Lidia Maria Concertina Niezwykle poruszający zapis emocjonalnego dryfu. Połączyłaś intymny, wręcz bolesny chłód w relacji z perspektywą kosmiczną i boską. Puenta o zakochanym Bogu, który wybacza podłej ludzkości w kontraście z trudną miłością z początku wiersza jest świetna. Tytułowa troć płynie pod prąd - i ten wiersz też idzie na przekór prostym emocjom. Super!

@Poet Ka Czytając ten wiersz, wyraźnie czuje się ducha Haliny i krakowskich Plant. Niezwykle trafnie i pięknie ujęłaś ten kontrast pomiędzy wiecznością poezji a naszą ludzką, kruchą przemijalnością. Puenta z lustrem w dębowej ramie jest doskonała. Śliczny!

@Waldemar_Talar_Talar Piękny! Trafia w sedno tego, że smutek i żal to nie kara, tylko część życia, z którą każdy prędzej czy później się mierzy.

@andrew Piękne zestawienie potęgi (armia terakotowa) z delikatnością (uśmiech, radość). Podoba mi się też ta myśl, że człowiek "może i sprawić jej radość" - odwrócenie zwykłej perspektywy, w której to przyroda ma nam służyć. Van Gogh na końcu jak wisienka na torcie. :) Pozdrawiam :)