Cała aktywność

@infelia to były przepiękne czasy:) pierwsze całusy i długie wieczory :)

@Dekaos Dondi – poszło w czarny kabaret z tym dopiskiem, a było tak z trzewi.

@Berenika97 🌻@Nata_Kruk 🌻

@hollow man :)) Pozdrawiam :)

@piąteprzezdziesiąte – może dlatego, że się kiedyś w tym dziale okrutnie odgryzłam "urzędnikowi"🤭 Przyznaję: lekko podchodzę do tej "lekkiej" formy – grało mi metrum i już🙂 Pozdrawiam ciepło.

@Amber Przepiękne i męskie jak z Tarantino.

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!! Tak to ta, tylko jej późniejsza kontynuacja. Po wycofaniu się Aleksandra spod Pelion (przekraczając rzekę ubezpieczał się wtedy katapultami), wrócił tam kilka dni później wysyłając nocą na nic spodziewiających się Illirów Agrian, którzy w nocy dokonali ich rzezi. Pozdrawiam

@bazyl_prost Czasem trzeba,dla własnej satysfakcji i dla potrzeby wyrzucenia z suroweego słowa mysli.

@Konrad Koper Na 4 + 🌞

@hollow man

– Józek, to prawda, że ty niewierzący jesteś? – Prawda. – Dlaczego ty niewierzący jesteś, Józek? No, dlaczego? – Bo jestem naukowcem. – He, He, He. Józek, ty hydraulik jesteś, to jaki z ciebie naukowiec?! – Bo widzisz Grażyna, to w górze jest dobre dla filozofiów. A ja człowiek myślący jestem, ja potrzebuję znaków. – Na ziemi i niebie? – Tu, na ziemi. – Ty pewnie byś chciał w totolotka wygrać, Józek, takich znaków ci trzeba, bo ty duszy nie masz ani serca. – Nie Grażyna, mi wystarczy coś małego i nie zawracaj już głowy, bo mi w gardle zaschło, a do wypłaty jeszcze dwa tygodnie. – Zawsze przez te pola kapusty chodzisz, Józek? – Latem często. Przez pola szybciej i łeb przewietrzyć mogę. No, nie wierzę! Grażyna, nie wierzę! – Już to mówiłeś Józek. Po co się drzesz? – Jezus Maria, Matko Święta! Grażyna, patrz! Biały Bocian* w kapuście! Bogu na wysokości niech będą dzięki! *Biały Bocian - polska wódka z certyfikatem Gluten Free __ 13 stycznia obchodzimy Dzień Polskiej Wódki🥂

W tamtych czasach zdradziecka drynda z przeznaczeniem na straty, no cóż, dla pozbycia się jej... Otto wiedział co robi, tym razem sprawy zaszły za daleko. My przewracając trabanta na torach kolejowych jak furę, o włos nie przypłaciliśmy życiem. Dwa radiowozy milicji z telewizją przejmowały akcję, a nadjeżdżająca karetka wyła z furią. Pamiętasz Otta w słuchawce? Regulował oddech. Dopóki nie wciągnął wystarczająco powietrza, tak aby na drugim końcu słuchawki z ucha zrobić śmigło helikoptera. Rytmiczny puls sygnału nadawał. Próbował szybkiego powrotu do zdrowia, niewytrzymując wyrwał drut ze ściany, lekkomyślny Otto, jakby utrata samochodu nie wystarczyła. Byliśmy u niego z polecenia Edka. Dla Otta miało to być wolne od ryzyka, ale... facet miał ego, to nie gracz z regułami, miał osobowość gwiazdy rocka, pomimo tego że mieszkał na zakurzonym wzgórzu w małej mieścinie. Przeniósł się tam po utracie wiary w swoją religię, wciąż szukając nowego Boga, albo jakiejś innej romantycznej rozrywki, był bezwzględny! To on... wpuścił tęczowe pigułki do wódki, które znalazł u swojej dziewczyny - jak to nazywali? Kreolska heca! Ile ona miała lat? Wyglądała na gimnastyczkę. Dziewczyna z gumy, robiła mostki i inne figury na plaży. Gdzie ją odnalazł? Czy nie była w ciąży? Cieszę się, że w końcu rzuciła go, zanim pękł... To był ubaw na całego.

@piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

Wieczorny serial dobiegł końca, Wycisnął z nas łzy, jak wyżymaczka. Zebrało się na ziewanie, a poducha Z pierza przyciągała ciężką głowę. Nim przymknąłem oczy, dostałem Kuksańca w bok i pstryczek w nos. „A pamiętasz, jak ganiałeś za mną W dziurawych trampkach i krótkich Spodenkach na skręconych szelkach? Byłeś taki zabawny, o rany, całkiem Jak z kreskówki o Bolku i Lolku. Co za dzieciak, wdrapywałeś się Na sam szczyt jabłonki, by zerwać Dla mnie największy, najsłodszy owoc. Chciałeś mnie pocałować, hola, hola, A gdzie kwiatki i miłosne liściki? Szybki Bil to w westernach, cwaniaku. Wiesz, głuptasie, że dopiero na maturalnym Balu, gdy klęknąłeś przede mną, oniemiałą, Z czerwoną różą w zębach, ukradłeś mi serce. Pokochałam cię jak zauroczona podlotka. Śpisz? no to śpij, a ja powspominam Smak naszego pierwszego całusa I oddaj mi kołdrę, cholerny rabusiu.”

@Łukasz Jurczyk Bardzo poetycko napisałeś o granicach heroizmu i cenie zwycięstwa. Najpierw jest jakby neutralna sprawność wojskowa, ale już od części trzeciej jest brutalnie - „krzyk pękł jak ziarno pod butem" - to przerażająco zmysłowy obraz, w którym ludzkie cierpienie zostaje zredukowane do dźwięku. „Ciała miękkie, jakby nas oczekiwały" - jest chyba najbardziej niepokojący - to obserwacja, która zdradza, że narrator za dużo zobaczył i poczuł. Wołanie „matko" to ostatniego słowa umierającego żołnierza, ale genialny jest „dźwięk, który na zawsze został bez twarzy" -narrator nie widział twarzy, ale usłyszał głos – i to go prześladuje. Piękne są wersy, gdzie król chwali, żołnierze milczą. To milczenie to przepaść między polityką (ka moralnością - „Zrobiliśmy za dużo" - to jakby wyznanie winy bez słów oskarżenia. Prawdziwa wojna toczy się nie tylko na polu bitwy, ale w sumieniu tych, którzy przeżyli. Znam tylko bitwę pod Pelionem. Czy to ta? Chociaż tam były katapulty. :)) Super! Pozdrawiam. @Łukasz JurczykO rany! Przecież Pelion jest w tytule! Ale gapa ze mnie - przepraszam! Zakręcili mnie domownicy - muszę się jakoś usprawiedliwić z tej gafy. :)))

@Berenika97 Dziękuję bardzo🌞

@Leo Krzyszczyk-Podlaś Pardą! Oczywiście, że tak🙂

@Radosław Dziękuję. Milo mi, że się podoba.😊

@Magdalena No, no... Nieźle. Powinniśmy punktować w jakiejś skali testosteronowej i progesteronowej.

Nie, nie! Absolutnie nie o to chodzi. Wszystko jest super, ale jako wierszyk, nie limeryk. Ponieważ wg ogólnie przyjętych standartów brakuje nazwy geograficznej, koniecznie na końcu wersu! Ja umieściłam nazwę na początku i jakiś pan znawca poużywał sobie na mnie za to... A Tobie nikt nie zwrócił uwagi, dziwne. Pozdrawiam.

@Nata_Kruk Smutny wiersz po całości. Te blotki to pamiętam z brydża, jako najsłabsze karty. Blotki na drogę, czemu nie. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Twój wiersz to niezwykła refleksja nad płynnością i nieuchwytnością czasu, która uderzająco kontrastuje z ciężarem codzienności. Jest tu napięcie między przyspieszeniem a przygwożdżeniem przez życie, które jednocześnie mknie i więzi. Świetne jest to wodo-spadowe kaskadowanie obrazów. Bardzo podoba mi się fraza o „kserokopii" kolejnego roku i „Tumanienie głów" jako gorzko-sarkastyczna diagnoza społeczeństwa. No i mocny koniec - „pył zamyka ludziom oddech" -to niemal fizyczne odczucie niemożności oddychania w tej rzeczywistości „sutych ław" i „gruzowiska myśli". Wiersz pełen symboli i możliwości interpretacyjnych. Podoba mi się. Pozdrawiam.

Pomysł jest @hollow man ja go podchwyciłam i za pozwoleniem autora inicjuję następującą zabawę. Pokażmy sami sobie jak i na ile potrafimy wejść w głowę płci przeciwnej. Mężczyźni piszący wiersz proszeni są o dodanie w nawiasie (K) a Kobiety (M). To wszystko, miał to być konkurs, ale zobaczmy sami jak to się rozwinie. (M) Zaczynam Zamrażasz mnie maleńka Nie chcę zepsuć, fałszywym dotykiem Początek jest tylko jeden Będę Cię pilnował Stoję tak sobie I wiem że zaczynam