Cała aktywność

@FaLcorN 🤭 coś w tym jest! 😉 może to tylko ugruntowane poczucie wartości własnej? 😉 A może czysty narcyzm ?

Może forma przetrwania, a może zwyczajne znudzenie. Cieszy mnie, że końcówka przypadła do gustu. Pozdrawiam :)

@KOBIETA Widzę, że w skromności to my się dobrali.. jak zębatki. 😉

@FaLcorN 😉 oczywiście, że moją ! Przecież nikt nie jest taki jak ja;) wysycony i nasycony;)

@Konrad Koper Bardzo dziękuję! Ale chyba za dobra ocena.:) Pozdrawiam.

@Lenore Grey W porządku, dziękuję za wyjaśnienie. :)

@KOBIETA Twoją w szczególności? 😉

@leszek piotr laskowski Piękna przestroga przed tymi, co „bardzo towarzysko się sprawują", gdy inni pracują. Kukułka nie buduje, bo jej strategia życiowa to przerzucanie odpowiedzialności. A pod maską ciekawości i troski - czysta kalkulacja. Jak u Ezopa. :)

@Le-sław To jeszcze tagiem oznaczaj jak do kogoś piszesz. I wrzuć linka do książki, przecież to żadna tajemnica. Oceniłem Cię po poezji, która nie zrobiła na mnie wrażenia, ale dostrzegłem jej potencjał. Skąd miałem wiedzieć, że masz po swojej stronie statystykę. Pozdrawiam!

@FaLcorN 😉 lubisz taki być? Wilgocią spłukany ? 😉

@Kwiatuszek Bardzo mi się podoba! Moje klimaty - dualizm on i ona. :) No i widzisz, mój Jedyny, trochę strachu, trochę gry. Ale teraz chodź tu do mnie, i już nie bądź na mnie zły.

W pętli ciała, poddaję się słowom wyszeptanym świt dotyka nadciągającą tęsknotą. W aromacie świec nocny festiwal zmysłów wygasa, gdy jeszcze cała pragnę pachnieć tylko kwiatem lotosu. Nie pozwalam zetrzeć śladów pocałunków, obiecując schłodzony szampan niech się w ustach, jeszcze raz zaperli. D&K.

@monon To wiersz o ucieczce, która jest jednocześnie ratunkiem i pułapką. „Pochłaniam go jak najszybciej" - to desperackie gaszenie bólu czymś, co działa tylko na chwilę. I ta powtarzająca się mantra „nie chcę wiedzieć, nie chcę widzieć" - to nie ignorancja, to samoobrona. Widzisz za dużo, czujesz za głęboko - i właśnie dlatego musisz się przed tym zamykać.

@Waldemar_Talar_Talar 4-

@huzarc Erotyzm czysty, bez zasłonek. "Wypełniam cię bez dotyku" - samo napięcie, sama tęsknota. A ta fizjologia - posoka, kapilary, żyły - sprawia, że to nie jest mdła romantyczność, tylko pragnienie namacalne, cielesne. Mocne.

@iwonaroma - @Berenika97 - dziękuję -

@MIROSŁAW C. Czytam to i czuję spokój. Białe tulipany, mokre krople, czułe słówka - to wiersz który szepce, nie krzyczy. Moment doskonały, który prosi tylko - ciszo, trwaj. :)

podstawić nogę smutkowi bardzo głęboko zakopać żale oczyścić duszę z grzechów starać się by nic nie bolało potem dogonić marzenia zbudować dom pod lasem uczyć się od niego pokory płakać nie unikać prawdy to wszystko klamrą spięte tworzy świat bardzo piękny do którego dążyć warto a nie tylko o nim marzyć

@Jacek_Suchowicz Bardzo trafna i pełna humoru lekcja codziennego stoicyzmu. Podoba mi się, jak lekko przechodzisz od zwykłego kataru do głębokich dylematów moralnych. Postać pani Kiełbasińskiej nadaje całości świetnej autentyczności - bo kochać "ludzkość" w ogóle jest łatwo, ale wybaczyć komuś, kto nam regularnie "wsadza szpilę", to już prawdziwe wyzwanie. Puenta o "pójściu do Canossy" to świetne przypomnienie, że czasem warto schować dumę do kieszeni dla własnego spokoju ducha. Świetny, optymistyczny tekst!

Krwiożercza małpa i goryl papa; ludzi. Jaszczur Darwina, lęk budzi.

@Magdalena Do upadku ta pasuje: A do miłowania ta: Plus to, co Bono w oryginale.

@andrew Więc inni mają kolce :) , a Ty owoc? Nieźle wynegocjowałeś! A serio - ładnie to ujęte, że każda jest inna, ale swoją znasz po smaku. :) Dziękuję za życzenia :)

@Berenika97 Karmienie Nadziei to długi proces - szybko można ją zagłodzić - gdy mija najgorsze - od nowa uczy się żyć

@APM Piękny obraz wiosny w najczystszej formie. Te sroki czekające na zieleń to jak my wszyscy - wyczekujący ciepła i odnowy. A ta ostatnia linijka... tak, natura zawsze niesie ukojenie zmęczonym sercom.

@iwonaroma Świetna klasyfikacja! Wiersze naturalne - proste, bezpośrednie, jak liczenie na palcach. Ułamkowe - te niedokończone, fragmentaryczne. Ujemne - pełne negacji i buntu. Niewymierne - te co ciągną się w nieskończoność bez powtórzeń. A urojone? No cóż, te które istnieją tylko w głowie autora. (A może erotyki? :) ) A ja dodałbym - wiersze zero-jedynkowe (binarne), wiersze w notacji naukowej (pretensjonalne) i wiersze dzielące przez zero (te co nie mają sensu). Bardzo lubię takie łączenie matematyki z poezją. :)