Cała aktywność

@violetta wiem, ze jestem przekreślony

Prawie przeszedłem na drugą stronę mostu; trawy niemal chwytały mnie za stopy długimi zielonymi palcami. Ktoś szeptem przywoływał, ale czy naprawdę? Byłem o krok od ostatniego słowa, które chciałem przynieść i odczarować cienie. Wydawało mi się nawet, że już je widzę, jak, zmienione w parę rudzików, odlatują do lasu. Wymyślaliśmy go od dawna, bezpieczny, bezkresny. Miał chronić i po prostu być. Nagle, jak w filmie puszczonym od tyłu, młodnik zaczął znikać, kurczyć się do samosiejek, nasion; wiatr dokądś je poniósł, jak litery niepołączone więcej nicią żadnych znaczeń. Znów odsłonił rozpadliny w ziemi, a mój oddech stał się jeszcze raz jedną z nich. Pode mną rzeka wzbiera bezlitośnie, wiem, że ból jest rzeką.

Piasek kamyki znaczki bryły breloczki… Prawdziwe kwiaty !

@andrew Ludzie zawsze mają nadzieję na nowy początek i lepsze jutro. Sprowadziłeś na ziemię! Nowy rok to często tylko kontynuacja starych nierówności. Pozdrawiam!

@Berenika97 Dziękuję ❤️

@Lenore Grey Ta scena z otwartą dłonią i szeptem o anielskim pierzu rozbija serce - ostatnie złudzenie przed śmiercią, desperacka potrzeba znalezienia w czymś zwyczajnym czegoś transcendentnego. Świetny!

Udusił go poranną gazetą

Aby się posklejać, czasami trzeba się przełamać.

@Arsis określony jesteś:)

@Annie Czy to ten paradoks, że im więcej bodźców, tym większa samotność, im głośniej wokół, tym ciszej w środku? Pozdrawiam.

@Wiechu J. K. Zainteresował mnie Twój tekst o bitwie mrówek. Przeczytałam w sieci, że czarne i czerwone mrówki potrafią walczyć między sobą, często o terytorium i pożywienie, i jest to naturalne zjawisko. "Walki te obejmują gryzienie, żądlenie (u gatunków z żądłem) i pryskanie kwasem mrówkowym, a czerwone mrówki, zwłaszcza ogniste, są znane z agresji i zdolności do organizowania brutalnych starć, które mogą zakończyć śmiercią". Czerwone mrówki (szczególnie te agresywne gatunki) są często stroną inicjującą lub bardziej agresywną. Być świadkiem takiej bitwy - to niesamowite zdarzenie. Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku!

nowy roku kolejny raz rozdajesz karty czy patrzysz chociaż kto ile warty czy lekką ręką atu rozdajesz tym co już mają więc tego nawet nie dostrzegają 1.2026 andrew

Ojcu łotra kot, sto kart. O, Łucjo!

Z tonącego statku widzieli wybrzeże — i zanim lód przemienił ich w duchy, a bezpył poniosły hen, hen podmuchy — jeden z marynarzy, dłoń rozwarłszy, szepce: “To anielskie pierze…”

Ada banan zje. Jaja Kaja jej znana bada

@MIROSŁAW C. Piękne zestawienie zmysłowości z ulotnością chwili. Ten kontrast między ciepłem kwitnących akacji a zimnem grudniowych sopli tworzy niezwykłe napięcie. Pozdrawiam Noworocznie! :)

@hollow man Przejmujący wiersz o przyjaźni, przemijaniu i potrzebie autentyczności. Świetnie połączyłeś nostalgię z desperacką potrzebą bliskości. Pokazujesz, czym jest przyjaźń, gdy spadają wszystkie maski. Pozdrawiam.

@Gosława widzisz, Reniu, sam nie dam rady. łyka?

@Arsis to dobrze że jest 👍

@Simon Tracy Mocne i przejmujące. Szczególnie uderzyło mnie to przechodzenie od Himalajów teraźniejszości do tej bezdomnej egzystencji - jakby cała wielkość świata zredukowała się do pustych kieszeni i miejskiej pleśni - prawda o samotności w wielkim mieście. Bardzo sugestywne obrazowanie.

@lena2_ Piękny wiersz! Przemawia cichą wdzięcznością za życie. Patrzysz wstecz i doceniasz to, co kiedyś mogło wydawać się prozaiczne - każdy oddech, ulotne chwile, nawet troski. Wersy - "szytego wprost , na moją miarę" daje wymiar osobisty, to życie jedyne, niepowtarzalne. Serdecznie pozdrawiam.

@Manek Wszystkiego Najlepszego! Taki Sylwester to nie moja bajka, ale wiersz podoba mi się. :) Pozdrawiam.

@violetta taka ze mnie zdeformowana gwiazda

@Arsis kogo ty chcesz, długo jesteś sam:)

@MIROSŁAW C. ani tego ani tego:)