Cała aktywność

He, mi to przypomina czasy, kiedy z dziewczyną chodziłem po Karkonoszach i też miałem taki zachwyt. Myślałem o , "widokach na przyszłość nieodległą" :) Wiersz faktycznie dość osobisty, otwarty. Pozwala na umieszczenie własnych przeżyć. To dobry wiersz.

Witaj - dziękuję ci serdecznie za ową melancholijność - refleksja też mnie cieszy - Pzdr.spokojnym porankiem.

@MIROSŁAW C. - dzięki -

Bawić się z motylkiem:)

Nic a nic nie zrozumiałem :) JEDNAK dawno nie czytałem tak delikatnego i aksamitnego wiersza. Jak dobrze, że są poeci, którzy jeszcze w ten sposób tworzą.

Jest taki " kruchy " , że tak go odebrałam.

@Poezja to życie Piękny wiersz. Bardzo dojrzały. Cierpienie w nim sprawia, że poeta dojrzewa. Pragnienie miłości jednak trzyma jak grawitacja. Długo zajęło mi zanim zrozumiałem, że to nie miłość jest największa jaką można dać, ale wolność. Chciałbym, aby te dwa słowa padły w końcu. Niech peel je uwolni.

@Berenika97 @viola arvensis @Nata_Kruk @Poet Ka @Leszek Piotr Laskowski Dziękuję Wam!

@Waldemar_Talar_Talar To melancholijny, w odbiorze wiersz. Ja wierzę w tę ostatnią zwrotkę, bo jest w niej nadzieja, że nawet "gdy odejdziemy" dalej będziemy marzyć. Kolorowo, bez łez, jak w bajce. Dziękuję za refleksję. Pozdrawiam

@Poet Ka dziękuję 🥰 @wiedźma tak ten wiersz można czytać różnie ☺️ dziękuję za tak miłe słowa

@Leszek Piotr Laskowski Wiersz z górnej półki. Pozdrawiam.

@Stracony Tzw. Zachód wypiął się na nas. O czym świadczą - generalskie gwiazdki na skale Gibraltaru ... To bardzo miło, że efekt uboczny mojej pasji ma takie działanie :) Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

@Na liniach czasu Piękny, jakby napisany " szeptem" wiersz. Dołączam do słów @Poet Ka - to bardzo niebanalna metafora. Nawet jeśli się nie zrozumie to zostaje " pyłek oddechu" - dla mnie to wspomnienia. Pięknie napisane. Pozdrawiam.

Link do piosenki: Z wdziękiem odejdę zapłakany Z melancholią, z westchnieniem Odejdę z sobą niepoznany Z niespełnionym marzeniem To dal niezgłębiona – błyszcząca Ciągnie mnie, nęci blaskiem Jednak jak burza niepokojąca Gnębi głośnych piorunów trzaskiem Dziś ostatni dzień nadzieją przemawia Wśród drżeń serca – krucho Lecz wysłuchania uparcie odmawia Jest dziwnie, jest smutno, jest głucho I płacze serce, a dusza jak morze Samotne, ciche – a w głębi Pieni się miłość i choć hoże To się z sercem w bólu zazębi Błądzi szept, straszy wieczną szkodą Odparty przez umysł wierzący Lecz posępny i z cienia swobodą Płonie, to ja – wciąż marzący

Witaj - dziękuję ci serdecznie za ten wierszowy komentarz - miłej niedzieli życzę - Pzdr. Witaj - bo łzy to nie tylko smutek czasem wyzwalają uczą zrozumienia - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości - Pzdr.spokojnym porankiem. Witam - miło mi że tak pozytywnie czujesz ten wiersz - dziękuję - Pzdr. i życzę udanej niedzieli . @Poet Ka - @Andrzej P. Zajączkowski - @Benjamin Artur - @Posem - dziękuję uśmiechem -

@Leszczym Dziękuję!

@Leszek Piotr Laskowski - dziękuję niedzielnie -

Aleuty. Dosoli kilo sody tu Ela

I nam U. da zad u Mani I nam uda Zyty. Zadumani

U mew, Olu, i cap kisi kpa ciulowemu

Ej i paw odwiany syna. I wdowa pije

O, nura na runo!

@Sylwester_Lasota tak czytałam, to ogrzewacz do stóp @Sylwester_Lasota dzięki za filmik

Nie ma za co. Piękny obraz i ciekawy wiersz. Pozwolę sobie dorzucić jeszcze jedną analizę tego obrazu. Niedawno oglądałem film, który skupił się na interpretacji przedmiotu znajdującego się na podłodze za mleczarką. Tutaj ten wątek pojawia się na końcu filmu. Pozdrawiam :)

@Sylwester_Lasota dzięki serdeczne 🌹