Cała aktywność

@piąteprzezdziesiąte Świetna zabawa! Nie pogniewasz się, jak do niej dołączę? Ć jak Ćwiczenia, bo przecież to kardio, w to święto puls nam podskoczy. Ł jak Łóżko, poligon tych zdarzeń (choć stół lub kanapa też wchodzą w zakres marzeń). Ó jak Ósemki biodrami kręcone, bez nich to święto stracone. Ś jak Ściąganie ubrań pospiesznie X jak XXX, kategoria znana, dzisiaj "w realu" będzie odgrywane. Ź jak Źródło tej wielkiej rozkoszy, czasmi zbyt głośne Ż jak Żar, który w ciałach płonie, niech cały świat w naszym ogniu utonie!

@Radosław Są tacy co mówią, że w szaleństwie jest metoda ... Człowiek - tego nijak nie idzie zrozumieć :) Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar I to mnie cieszy :) Dziękuję bardzo, pozdrawiam.

@Poet Ka Sądziłam, że ta poetka "be" to to Ana Blandiana. Jest w Rumunii symbolem oporu wobec totalitaryzmu (dyktatury komunistycznej Nicolae Ceaușescu). Intrygują mnie "Medaliony" zamiast medalu - to mroczna gra słów - od razu przypominają się słowa, że to ludzie ludziom... Intrygujący wiersz!

@Benjamin Artur Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Waldemar_Talar_Talar ale tu naprawdę nie ma za co dziękować. To przyjemność. Pozdrawiam.

Nie gniewaj się że nie złapałem wiatru w dłonie wypełnione prośbą że wybaczysz niecierpliwość oddechu huraganem uczuć wiejącą Nie gniewaj się że nie złapałem ognia poparzyła mnie niepewność dłonie pragnące ciepła wybaczenia proszą o płonącą litość Nie gniewaj się że nie złapałem wody przemoczony w serca gniewie jak rwąca rzeka płynące powody lane przez dziurawe dłonie Nie gniewaj się że nie złapałem ziemi chociaż jest to wykonalne dłońmi pełnymi ziemskiej nadziei żywiołowo cię przeproszę

@Poet Ka Lecz dumne indory z Miami, Wzgardziły takimi gilami. Zażądały fety, Wciągnęły kotlety, A ją... zjadły wraz z klejnotami!

@Berenika97 serdecznie dziękuję 🌹

@Berenika97 🤣🤣🤣👍

@Poet Ka Uczony z Sorbony, choć wielce zdziwiony, Bo krem w owej urnie był przypieczony, Zjadł ptysie te całe, Choć niezbyt wspaniałe, Uznał, że takiej urnie jest przeznaczony!

@Berenika97 dziękuję ❤️

Niepoprawny (pod względem politycznym) wiersz, ale dość wymowny w obecnych czasach. Takie lubię. Gratuluję pomysłu nawiązania do wiersza pana Herberta. Myślę, że na swój sposób byłoby mu miło. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

@Poet Ka W Twoim wierszu wielka historia brutalnie wkracza w intymny świat dwojga ludzi. Tekst sugeruje fatalistyczną wizję, w której zmiany ustrojowe i polityczne zawirowania niszczą międzyludzkie więzi. Zamiast radości z końca „systemu” - bohaterowie stają się dla siebie obcy: „nie poznamy się na ulicy”. Słowa spazieren gehen tracą swoje radosne, początkowe znaczenie. Zmieniają się w wedrówkę ku samotności. Oczy, które kiedyś patrzyły na siebie, teraz „będą patrzeć już w inną stronę”. Czasami nietrwałe jest ludzkie szczęście w obliczu mechanizmów historii. Znam to z historii rodzinnej. Podoba mi się ten filmowy, nieco deszczowy stylu noir.

@Poet Ka Piękne, ciepłe wspomnienia i wielość smaków, zapachów, bliskich osób - tak cudownie budują obraz beztroski. To wręcz sensualny zapis dzieciństwa, który uruchomił we mnie własne wspomnienia. Ale to dwie ostatnie strofy nadają całości głęboki, egzystencjalny wymiar. Tytułowe "Et in Arcadia ego" przypomina o nieuchronnym upływie czasu. Śliczny utwór!

Ten wiersz (a raczej ich cały arsenał) powinien być obowiązkowo w lekturach licealnych. Bardzo dobra, przepełniona przemyśleniami i pięknymi rymami praca. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

@Poet Ka Bardzo dziękuję! Ostanio urzekają mnie japońskie mini. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@andrew AI może ostrzyć apetyt na myślenie, ale nie zastąpi tego, co dzieje się między człowiekiem a nim samym. Dystans, o którym piszesz to cenna rzecz.

Przepiękny, pełen patriotyzmu, tradycji oraz opisów pięknej Polski i jej wiernej rzeki wiersz. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

@andrew "Nic sobie nie obiecujemy" - i właśnie dlatego to jest miłość najprawdziwsza. Ten wiersz to coś więcej niż o psie - to o pamięci, o obecności kogoś bliskiego w tym, co po nim zostaje. Tobi ma teraz w Tobie dobrego człowieka. A ona na pewno to widzi. Wzruszający wiersz.

@Duilla @Ajar41 Dziękuję za czytanie :)

Świetny, rymowany wiersz. Bardzo pomysłowy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

@andrew Ta metafora wzburzonego morza i skaczącego ptaka tak trafnie opisuje nasz umysł w biegu. A finał o sumieniu jako lekarstwie... bardzo mądry.

@Berenika97 smak dawnych lat- nic dodać, nic ująć urokliwy wiersz i w kilku słowach tak wiele jak w haiku

@andrew Uroczy wiersz! Czuć w nim prawdziwy głód - i wcale nie chodzi o jedzenie. :)) Pozdrawiam.