Cała aktywność

@Berenika97 moja miała 93 lata zmarła prawie dwa lata po swoim synu To był tytan pracy i siła spokoju

Legendarny bohater Solidarności i bohater legendowany. Opowieść z mikrofilmu. Reszta spłonęła. Gdy prawda tonęła w rzece, przetrącona jak pamięć, wyssana z mlekiem pozoru i symulacji. Kogo to obchodzi. Poza historią żyje się wygodnie - tu czy tam, to już nie ma znaczenia.

@Simon Tracy To naprawdę intrygujący tekst w stylu found footage horror! Widzę, że stworzyłeś wielowarstwową narrację i to świetnie przemyślaną. Zaczynasz od desperackiej konfrontacji, przechodzisz przez retrospekcję, a kończysz oficjalnym raportem wojskowym. To tworzy poczucie autentyczności i stopniowo buduje niepokój. Najciekawszy zabieg to rozbieżność między tym, co bohaterowie pamiętają, a tym co pokazuje kamera. Ta scena, gdy oglądają nagranie i widzą "zwykły las" zamiast horroru, który przeżyli - to mocny moment. Pytanie "czy to się naprawdę wydarzyło?" jest dużo bardziej przerażające niż samo potwierdzenie nadprzyrodzonego. Zakończenie z raportem - świetne! Nadaje całości pseudo-dokumentalny charakter. I pomyśleć, że nie lubię horrorów. :)

Dziękuję pięknie za serducha 🙂

@Berenika97Bereniko, słyszałam jak ludzie odratowani podczas zamarzania, mówili, że takie piękne mieli wizje, bardzo przyjemne sny. Takie skojarzenia przeniosłam tutaj. Jest czasem też tak, że jednej ze stron jest wystarczająco gorąco, a drugiej bardzo zimno. Dziękuję :) @Jacek_Suchowicz Jacku, dziękuję za piosenkę - nie znałam :)

Maryśka, nie zawsze dziewica. Tańcem i słowem sławiena. Marianna, Co nie chciała męża. Grała, na scenie we fleszach. Bukiety zbierała na freskach. A ludzie ją uwielbiali Madonnę z obrazu. Raz zszedł anioł i runęło. Brzuch narósł i urodziła. A gazety pisały: Maryśka, już nie dziewica! Wybierała resztki ze zlewu, Karmiąc dziecko na rękach. A Józef, męczennik po pracy Jak z krzyża zdjęty, pragnął obiadu. Gdy skóra wiotka się stała, A powieki na oczy opadły. On siedzi w fotelu. A ona. żyje już tylko w dzieciach. Wnuki głoszą słowo. Stały się jej światem. Jej z martwych wstaniem.

@Charismafilos A ja w Słowie nie mogę go znaleźć jednoznacznie - więc jestem ciekawa.

co dzień odjeżdżamy z jakiegoś peronu chociaż semafory są jeszcze zamknięte a potem po cichu przypadkowy powrót wszystko w swoim czasie otworzy się pięknie :))

@Berenika97 ale tego pana ja w ogóle nie jestem ciekaw! wierzę na Słowo jaki jest :) @Amber następna Pani się po PIN ustawia :)))

@Charismafilos To bardziej ciekawość, a nie wzajemność :)

@Charismafilos Ty możesz sobie iść i do wrót Szeolu, mnie wystarczy Księga. :)

@Radosław Wiersz udaje oficjalne pismo szkolne, ale jego treść całkowicie je podważa. „Usprawiedliwienie nieobecności na przestrzeni ostatnich kilku lat” brzmi absurdalnie. Podpis zamiast imienia jest kluczowy. „Dorosły” nie brzmi dumnie. To ktoś, kto formalnie dorósł, ale być może emocjonalnie zawiódł. Dorosłość jako rola, nie osiągnięcie.

delikatnie wyrażona tęsknota takie nie współczesne nie znam facetów co nie chcą zdobyć ani posiąść chyba tylko w wierszach pozdrawiam

@Radosław koniecznie, bo nie będziemy się potem mogli z tego wytłumaczyć! ;)

@Charismafilos Myślę , że możemy domknąć ten wątek , ponieważ nie odnosi się do Usprawiedliwienia ;)

@Berenika97 Na miłość Boską!! ale, że aż tak - do wrót Szeolu? :))

na huśtawce w obłokach ktoś będzie cię bujał ty nie chcesz zamarznąć w marzeniach akurat w snach pięknych zwodniczych są namiastką szczęścia masz świecić w miłości jak gwiazda przepiękna ...

@Leszczym Bardzo lubię Twoje konkretne odpowiedzi! Moje szare komórki nie mają szansy zamarznąć. :)))

@Somalija świetne!! :)

@Charismafilos Przecież wiesz dużo o mojej "ciekawości". :))) @Amber Słusznie! Oby osądzić - należy poznać. :) Bardzo dziękuję! :)

@Berenika97 Też tego nie wiem, ale raczej chyba lepiej niż gorzej :)

@Charismafilos tak, narządy mowy mogą uczynić wiele... niespodziewanych sytuacji? ;)

@Alicja_Wysocka Świetny kontrast dwóch perspektyw - jedno widzi słowa wydrapane igłą z zimowego chłodu, drugie huśtawkę w obłokach. To "nie zabieraj mi proszę" brzmi jak obrona prawa do własnego szczęścia, nawet jeśli komuś wydaje się ono kruche czy naiwne. A to zakończenie... "może ja chcę zamarznąć z zachwytu w najszczęśliwszym dniu" - wolę zamarzać w szczęściu niż żyć bez niego. Czasem musimy bronić swojej radości przed cudzym realizmem. Wzruszające i piękne! :)

@Amber w tej znajomości wzajemność może być zadziwiająco jednostronna tylko ;)

@Charismafilos Aż tak? I pomyśleć , że wszystko zaczęło się od przejęzycznia ;)