Cała aktywność

@Alicja_Wysocka Słup ogłoszeniowy to przestrzeń rzeczy tymczasowych - koncertów, które już się odbyły, ogłoszeń, których nikt nie czyta. Naklejać tam wyznanie miłosne to już na wstępie skazywać je na nietrwałość. A jednak podmiot kleił - jedno na drugim, jakby ilość mogła zastąpić trwałość. Ale natura robi swoje. „Nie miały korzeni" - dla mnie to najważniejszy wers. Wyznania bez zakorzenienia w codzienności, w wyborze, w trwaniu - są ulotne. Ale może to była prawda - taka chwilowa, bez zobowiązań? Słowa zniknęły, a jednak echo powtarza je bez końca. Piękny wiersz! :)

@Lenore Grey @andrew @Simon Tracy @violetta - dziękuję:)

@Berenika97 🌹

@Berenika97 🌹

@andrew " bez Ciebie…" - wiersz się urywa. Podmiot nie kończy, bo nie potrafi wyobrazić sobie dokończenia. To retoryczne przemilczenie mówi wszystko - bez Ciebie nie ma zdania, nie ma sensu, nie ma dalszego ciągu.

@andrew "Kamień odrzucony" - ostatni obraz - to echo Psalmu i Ewangelii, gdzie odrzucony kamień staje się węgielnym. Niedokończone zdanie mówi więcej niż każde zakończenie - musimy sami dopowiedzieć, co z tym kamieniem zrobić. To cytat z Psalmu 118 „Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym"

@Berenika97 Kolejny szturm, kolejna bitwa. Poddawanie ludzi, jak żelaza, naprężeniom, aż do zużycia. Mówisz: wytrzyma. Stal też tak mówi — do czasu. Pozdrawiam

@andrew Zmartwychwstanie nie jest tu abstrakcją teologiczną - jest obietnicą dla każdego, kto zgubił siebie. Pozdrawiam.

@Poet Ka .... a wiosna wiosna spogląda na forsycje pąki na gałęziach róże maluje w myślach nie było łatwo ale... ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru

@arthema - oczekuję konkretnych i zasadniczych odpowiedzi na pytania - czyj wokal i podkład muzyczny w tym utworze? - bowiem tekst zaznaczony jako Adam Asnyk .. Do tego tekstu - jak i kazdego innego - oprawę muzyczną można bardzo łatwo uzyskać od ... AI (jak ja właśnie to robię). Zatem posługiwanie się czyimś tekstem - jeśli resztę wykonała AI (sztuczna inteligencja) to żadna zasługa, a raczej ... nie chcę określać dosadniej ;-(((

@Poet Ka niezmiennie intrygują mnie twoje wiersze Ślicznie!

@andrew „Zbyt często siebie" - świetne! Bo krzywdzimy innych, ale i siebie zapominamy traktować jak cud. A przecież nim jesteśmy. Piękny wiersz! Pozdrawiam.

@Poet Ka Ocenianie wojny po sprawiedliwości, to surowe kryterium :) Surowa miara: czy zabiłeś mniej, niż mogłeś? Jeśli jest taka, to poznasz ją po tym, że nikt jej nie nazywa.

@Łukasz Jurczyk Ten fragment poematu jest bardzo poruszający. Żołnierze są zapędzani w w sytuację bez wyjścia. „Na murze świat ma rozmiar ramienia” - świetny obraz - liczy się tylko to, co można dosięgnąć włócznią lub mieczem, a obraz płonącego lochagosa, który mimo ognia „nadal trzyma szyk” ukazuje przerażającą siłę antycznej dyscypliny. "Krzyk bez słów" - trauma i intensywność walki odbierają człowiekowi cechy ludzkie, sprowadzając go do czystego cierpienia. Natura, tutaj morze jest obojętne na ludzkie cierpienie i widoczny jest antyczny fatalizm - nie ma sprawiedliwości - tylko przypadek. Tyr nie jest już tylko miastem w Fenicji, ale sennym koszmarem, z którego nie można się obudzić. To klasyczny opis zespołu stresu pourazowego - narrator fizycznie przetrwał, ale psychicznie na zawsze został na murach Tyru. Lochagos cierpi i milczy szyk jest ważniejszy wojna to jego rzemiosło

@Berenika97 dziękuję, dziękuję, dziekuję...

@Poet Ka To bardzo erudycyjny wiersz! Tu są dwa wątki - pierwsze w historii nagranie ludzkiego głosu oraz jest kontekst polski - czas przed wybuchem powstania styczniowego. To jakby połączenie dwóch światów i jednocześnie świetnie uchwycony kontrast między technologicznym cudem a nadciągającą burzą w naszej historii. A z drugiej strony - to bardzo klimatyczny utwór. Podoba mi się metafora "pięknego sadzy dźwięku", która idealnie oddaje magię i ulotność tamtego pierwszego nagrania. No świetnie, że jest ta klamra z oryginalnym tekstem "Au clair de la lune". Przepiękny wiersz!

@Łukasz Jurczyk a cedry takie malownicze, ich barwy takie nasycone @Łukasz Jurczyk nie taki sam las, ale kiedy się czyta o wojnie, przylepia się to Szekspirowskie znaczenie, tu może wywołać potrzebę oceny jej sprawiedliwości

@Poet Ka Nawiązanie do "Makbetowskiego" lasu niezamierzone :) Fenicja słynęła ze swoich strzelistych cedrów. Okrutna ironia losu, że jej synowie na nich zawiśli. Cedry do nieba. Na nich zawisło miasto — blisko bogów. Pozdrawiam

@UtratabezStraty Dokładnie. On point.

róża i ażur róża w ażurze altany w altanie Tolek "Anatola" konsumuje sen się śni o aklamacji woalek. *** kajak i cień kajaka do Marsa nie dopłynie bo wstał łasy na "laitue au citron" *** antracyt przepuszcza promienie słońca południe maluje na witrażach żarty *** kryształowe żyrandole kołyszą się bo śmiech rezonuje w pałacach lata

@Berenika97 @Łukasz Jurczyk - dziękuję!

@iwonaroma To czasem lepiej tak dla siebie tę intensywność zachować…myślę :) taki sekret. W myślach kochać szalenie, okazywać…spokojniej. Ja tego spłoszonego całkiem rozumiem :)

@Berenika97 dziękuję:)

@Poet Ka Berenika niejedno ma imię :) Gdzie jest mój warkocz? Pyta gwiazda nad nami. Poezja go kradnie. Pozdrawiam

@Poet Ka Znakomita gra słów! Neologizm "Wielkamoc" kupuję w stu procentach. :))