Cała aktywność

Powoli pękają zakurzone struny W starym zdezelowanym fortepianie Kiedyś w miejscu gdzie stał Odbywały się imprezy, bale i operetki Dziś to tylko opuszczona rudera Zdewastowana zębem czasu Gdzie dębowy parkiet sparciał Wilgoć, brud, stojącej wody lura Do połowy zerwane kurtyny, zasłony Wciąż marzy żeby ktoś jeszcze zagrał Choć kilka arii Bethovena, Chopina walce Z czasów gdy tańce, hulanki i swawole Dźwignie i sprężyny zardzewiałe Bezsilne by klawisze zadziałały Płyta rezonansowa siedliskiem myszy Nie wydobędzie już żadnego dźwięku Rama częściowo zapadnięta w podłodze Z trudem nie wpadła do piwnicy Lakier szelakowy wyblakły od słońca Nadaje się już tylko do renowacji Dotyk klawiszy wymaga maestra palców A nie szumowiny z butelką burbonu...

Witaj - dziękuje za ten komentarz - cieszy mnie twój pozytywny odbiór - Pzdr. Witam - dziękuję ci bardzo za za ową świetność - cieszy mnie - Pzdr.serdecznie.

Jestem głodny, nie chodzi tu o chleb, czy o inny pokarm. Mój głód jest w sercu, oczekuję uczuć i miłości, a nie żadnej żywności. Chcę, żebyś dostarczała mi niezbędne uczucia, które posiadasz i dostarczasz zawsze, wszędzie i wiecznie. Lecz nie samym chlebem człowiek żyje. Chcę jedzenia, a także wody. To ty zapewniasz te wymogi, jesteś jedynym źródłem, który mnie karmi miłością, a zarazem uspokaja moje pragnienie. Chcę, żebyś wiedziała — bez tych rzeczy nie wytrwam długo. Dlatego napawam się chwilą, póki ten czas nie przeminie do śmierci.

@tie-break Czekamy A czy my , jesteśmy czynami, czy tylko deklaracjami. Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@tie-break Bliskość może być bez obecności Bywa, że jest wtedy silniejsza. Potwierdza moc. Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia @tie-break 🌻

naga prawda ale ZAWSZE SWOJA światu trudno jest się odnaleźć zamast słońca wschodzi mrok nawet tęczy trudno go rozjaśnić 1.2026 andrew

@Dekaos Dondi Rzeczywiście, nic nie wiadomo dokładnie, być może tak lepiej.

Nad przepaścią z talii magika stoję, czując brak okładek pod skórą na każdą ze straconych miłostek. Mijam lata wpatrzone w nią, niebywałe, bym wrócił ze snu, gdy zamknie swe oczy… Jesienie stracone w listach bo czyta je wszystkie na opak, jeśli sama nie płonie wciąż. Chłodne wieczory pod kocem, gdzie ledwo tli się duch spod zamkniętych powiek. Czwartej pory nie potrafię przeżyć, chyba nigdy nie dojrzeję...

Ado, mokło i na nich cin, anioł, komoda.

Na ilu koszula Żula balu żalu z soku lian?

Ara gada, da gar.

Słońce I pierwsze pocałunki Zabawy na plaży Gdzie każdy o kimś marzy Gdzie każdy Łapie Pana Boga za nogi Gdzie każdy oddech Jest taki drogi W świecie ulepionym Z okruchów nadziei

- I co tam? - Ina, pisano na gagatka? - Jak ta, gagatku. - No... nasi. - Pani ma to ci?

@Rafael Marius, dziękuję :)

To lada braki: kat, ptak, Ikar bada lot.

O, golasa logo.

@Berenika97 Bareniko, Twoje komentarze są jak poezja, dziękuję :)

@Waldemar_Talar_Talar No wiesz Waldemarze - udał Ci się :)

@tie-break @infelia, @tie-break - dzięki dziewczyny Nie pamiętam wszystkich szczegółów, dawno temu czytałam tę książkę ale chyba jest już film, muszę sprawdzić, bo to ważne. Ha, kiedyś napisałam, że jak umrę, to nie na starość, tylko z miłości do poety, bo takie piękne wiersze pisał - i chcę to na nagrobku :) Ładnie powiedziane :)

alnitak jesteś więc granicą zawsze nieco osobna w milczeniu obserwująca alnilam porządkujesz mój wzrok w uważnej obecności w czytaniu z wiatru mintaka nieuchwytna iskro zamykam oczy już

super

Bardzo mi się podobają te życzenia. Życzę spełnienia. Pozdr.

@Rafael Marius taką mam nadzieję :)

@piąteprzezdziesiąte dziękuję za odwiedziny! Pozdrawiam serdecznie! :)