Cała aktywność

dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)

Bransoletka z koralików Bransoletka z koralików dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach Na straganie kupiona, nad morzem na Helu za kilka złotych Nie Twoja pierwsza i nie ostatnia, dziewczęca błyskotka, modny gadżet dla oka Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz, nawet jej do kąpieli nie ściągasz Twoja osobista wakacyjna pamiątka Kiedyś z niej wyrośniesz, zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę z gumką rozciągniętą, może rozerwaną , która zachowa ten jeden koralik….. Po latach do niej wrócisz, nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików pastelowej, Twojej własnej -unikatowej 6.08.2026 r. NatusieK97

@Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz😅 . Tak daleko, tak blisko

Koniec Świata.

Ну и завтра уже ничего не будет ;)

Żniwa. W istocie czas jest za kròtki

@violetta Małe litery, brak kropek na końcu, dużo powietrza między strofami. To sprawia, że czyta się go szeptem, nie deklamacją.

A na Jana Pawła, pod Mirowską Halą, karki z butelkami, raz po raz, coś walą. - Ależ chamstwo tu kochana! - Więc Paulina kpiła z rana, że tu integracje - "jakieś" nas rozpalą?

@Starzec eno, mamy przecież jare i ozime ;)

@Aks mi się podobają nieperfekcyjne ale prawdziwe wiersze, z trzewi. Moze,dlatego ze sama jestem nieperfekcyjna

@Konrad Koper Pasjans to gra, w którą grasz sam ze sobą. Nikt Ci nie rozda kart, sam je rozstawiasz. I sam je układasz. To jest zamknięty obieg.Pętla.

@Mel666 Dzięki, pierwszy był pisany pod wpływem chwili, drugi dużo bardziej przemyślany (chyba pierwszy raz). Pomino użycia niemal tych samych słów też zazwyczaj preferuje surowe emocję, ale powoli dostrzegam subtelności w pisaniu nie tylko samych słów ale też "między-wierszy"

@Devimon odczuwam jak zwierzę . Pocieszam się...obojętność pozostaje Odczłowieczona Dzika

A mi się podoba tak jak jest . Surowe, ale prawdziwe

КОНЕЦ ФИЛЬМА

Najdelikatniejszy moment. Autoukojenie. Kiedy nikt inny tego nie zrobi, głaszczesz samą siebie po plecach jak zwierzę. I od razu wraca ocena: ciężka, lekka. Nie możesz po prostu poczuć, musisz zważyć. Czy jestem wystarczająco lekka żeby zasłużyć na tę czułość?

@Devimon masz rację, taki był właśnie zamysł. Świetnie to wychwyciłeś;) Dziękuję;) Pozdrawiam

@Aks pragnienie i uczenia się chęć, to do perfekcji klucz - padawanie ;) świetny koncept! Twój, autorski, gratuluję!

@Charismafilos Dzięki za pomoc. Widzę nieco więcej metod przekazu poza samymi słowami, tak jak napisałeś, zwiększająca się prędkość, i rosnący dystans tylko robiąc sylaba+1 :) musze jeszcze trochę poobserwować tutejszych poetów, żeby się podszkolić.

Fine

@wiedźma To nie jest dramatyczne. To jest stwierdzenie faktu. Jakby tynk odpadł i autorka mówi "aha". Dlatego to "I tak" powtarzane dwa razy jest takie ważne.

przez bobry niejeden fobii dostał, gdy obraz bobrał.

@Aks świetnie, że próbujesz! o to właśnie chodzi. Podoba mi się wydłużanie wersów, jakby zwiększająca się prędkość jazdy... Jakiś koncept też widać (patrz wersja reżyserska) - potraktuj to jako etiudę :) I próbuj dalej!

@Devimon rozumiem o co Ci chodzi. To nawet nie jest podział na kobiecość czy męskość. Raczej na totalnie odhumanizowanie człowieka jako takiego @wiedźma i to jest super. Zawsze powtarzam,że poezja powinna być przefiltrowana przez wrażliwość danej osoby. Każdy ma inne doświadczenia... @Devimon ale skoro taka to czujesz to też super.

@Mel666 ja odebrałam to w kilku klimatach. ...to glaskanie...