Cała aktywność

@Sylwester_LasotaKto chce, to Ciebie odnajdzie, liczby to nie wszystko. Nie jestem póki co zalogowana do YT. Kiedyś logowałam się częściej, ale to mnie przerosło. Skrzynka mailowa zapchana śmieciami i nie da się jej usunąć. To samo robią sklepy. Różne głupoty, po kilka tych samych, wariactwo. Nie chcę tego. Nawet jak ktoś ważny napisze, to wiadomość ginie w spamie. Pozdrawiam i zmykam, pa!

~~ Lata młodości przeminęły - wspomnienia po nich wciąż są żywe; teraz na nowo przeżywane I coraz bardziej przez to tkliwe ... Gdzie dziewczyny z tamtych lat - chciałoby się wyśpiewać A gdzie my ze swym wigorem??! - dzisiaj byłaby ... krewa ... Łezka w oku się zakręci, gdy wspomnisz swą młodość; zapisaną - hen - w pamięci - do której cię wiodą fotografie i postacie na nich utrwalone - sprzed pół wieku, lub też starsze ... Dziś tworzą ikonę ... Przyrównując tamte lata - siermiężne w swym bycie; z już dzisiejszym życiem młodych w technicznym kokpicie - w opowieściach do nich słanych z naszej codzienności - nie chcą wierzyć, że tak było ... zmyślamy w starości ... Lata młodości przeminęły - wspomnienia po nich wciąż są żywe; teraz na nowo przeżywane I coraz bardziej przez to tkliwe ... Słuchając dziś tej melodii z jej wokalną treścią; sprostajmy nowym wyzwaniom - one też się zmieszczą ... ~~

I tak historia zatacza koła. O Michale z Ełku uczą w szkołach: Nawadniał piaski Sahary, w Kanadzie gasił pożary, a w końcu potop prawie wywołał.

@karenka ... bo ona ona nigdy nie miała ogrodu nie wie ... piękne kwiaty nie rosną na złej glebie może to problem na złej i chwasty... ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@karenka dzięki serdeczne 💋 @Lidia Maria Concertina @LessLove bardzo Wam dziękuję ❤️

Dziękuję Ci bardzo Alu. Z moimi wierszyjami dla dzieci na YT stało się coś dziwnego. Kidy były na moim głównym kanale, miały nawet po kilka tysięcy wyświetleń. Gdy je oddzieliłem tworząc nowy kanał dla dzieci, te same filmiki mają po kilka do kilkudziesięciu wyświetleń. Pomijam już fakt, że liczba subskrubentów zatrzymała mi się na... 5, a na głównym też przestała rosnąć i od kilku miesięcy trzyma się prawie na tym samym poziomie (w tym czasie jeden sub mi ubyło i jeden przybył) 42 :). Czymś podpadłem algorytmom dokonujac tego rozdzielenia treści i nie jestem pewien czym. Tym bardziej się cieszę, że do mnie zaglądasz :) Pozdrawiam.

@karenka 🌻

@Łukasz Jurczyk dziękuję bardzo 🌻

@karenka Piękny wiersz i poważne wyznanie Podmiotu lirycznego. Przy okazji pozwolę sobie na małą dywagację: Faceci mają naturalną skłonność do poligamii, porównywalną siłą z równie naturalną skłonnością do monogamii u kobiet. Obie, z pewnej perspektywy są zjawiskowe, bez oceniania etycznego, obie archetypiczne - mężczyzna wojownik z dużą szansą na szybsze odejście (obecnie zawały i częściej nałogi), kobieta planująca bezpieczeństwo dla dziecka (a psiecko, też wymaga regulaności wyprowadzania i.t.p.). Wybacz, ale nie rozumiem kobiet nie planujących dziecka, wiele sobie odbierają. A facet, jeśli kocha, zawsze chce (mimo, ze boi się tematu) dziecka z taką dziwczyną. Niedojrzałość u obojga kończy się szybszą starością, uwiądem ducha i ciała, wbrew oczekiwaniom. Zatrzymam się na piegach, pozwól, bo Moja Żona zachwycała mnie nimi. Różnica jest zasadnicza: jedne piegi są "moje", a inne są tylko piegami na buzi. Kto pokocha, weźmie "wszystko", a po pierwsze nieznane jutro. Ślicznie piszesz, pozdrawiam.

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! O Klejtosie oczywiście jeszcze będzie tekst :) Ilu jeszcze zginie? Tyle, ilu trzeba. A trzeba było mniej. Pozdrawiam

Dokładnie tak, jak napisałaś :) Dziękuję za podobanie :) Pozdrawiam.

107. Język, który rozumie każdy (narrator: hypaspista) 1. Pierwszą wioskę przebiliśmy jak skórę — jakby czekała na ostrze. 2. Z domów wybiegali razem z dymem — i tak samo znikali. 3. Zostawiliśmy popiół — jedyny język, który rozumie każdy. 4. Ich twierdze miały serca z suszonej gliny — rozsypywały się pod ciosem. 5. Cyropolis, jesteś już blisko. Z daleka jeszcze udajesz, że masz czas. 6. Widzimy twoje bramy. Ty widzisz nas. Teraz już wiesz, co wybrałaś. 7. Pierwszy kamień ostrzegał. Drugi przekonywał. Trzeci nie musiał już nic. 8. Król powiedział „jutro” — i jutro dla Cyropolis już nie istnieje. cdn.

@Kwiatuszek, @Leszek Piotr Laskowski, dziękuję :)

@Sylwester_LasotaSłuchałam Twoich piosenek na YT. Bardzo mi się spodobały te dla dzieci np. "jeż i kaktus", "Jeż i żmija" , "Jeżowe zebranie" To chyba Twoje najnowsze, innych słuchałam wcześniej. Masz lekkie pióro do tekstów, w których przemycasz życiową mądrość, w nieprzemądrzały sposób. Mnie to chwyta, powodzenia! :)

@Lidia Maria Concertina - @Natuskaa - serdecznie wam dziękuję -

@Poet Ka - dziękuję serdecznie -

Bardzo ciekawe wspomnienia z dzieciństwa... czuć w nich klimat dawnych czasów i prawdziwe emocje małego chłopca...szkoda tych wróbelków, bardzo je lubię...miłego dnia życzę*)

@JWF - dzięki - Witaj - prawda - pogoda zaskakuje - Pzdr.

Piękny, bardzo osobisty zapis dziecięcego świata z nutką nostalgii...czyta się z przyjemnością...pozdrawiam serdecznie*)

Witaj - na kolejne mistrzostwa musimy poczekać aż cztery lata - ale warto - liczę że polska weźmie w nich udział - Pzdr. Witaj - dzięki za przeczytanie - Pzdr. @karenka - dzięki -

"Gortatów dom wakacji" - 2 Był tam wielki warzywniak i sad owocowy, drzewa czereśni i zagajnik malinowy. Były pszczoły w ulach, które sadu pilnowały, do malin i czereśni nas nie dopuszczały. Czasami smród z wysypiska tam przywędrował, bo miejski śmietnik Kluczborka tam się znajdował. Zasypywali nim glinianki cegielniane, przez cegielnię dla gliny koparką kopane. W poniemieckiej cegielni ludzie pracowali, czerwoną cegłę w dużych piecach wypalali. Cegielnia była między śmietnikiem a domem, w czasie jej pracy omijałem ją slalomem. Wujek Tadek psa miał, na imię dał mu Michol, owczarek górski, mądry, przeuroczy pychol. Pierwszego roku młody był, gdy się pojawił, ze mną, małym chłopcem, jak z bratem się bawił. Bardzo już wydoroślał roku następnego, widoczne to było z jego wzroku mądrego. Wspaniały był, chodził ze mną i mnie pilnował, to właśnie on nade mną opiekę sprawował. Wujek karabin, wiatrówkę na śruty posiadał. „Idźcie polować zimową porą” – powiadał. I szliśmy z Micholem zabijać szczury i ptaki, na śmietnik, na cegielnię – dwa małe nieboraki. Na cegielnię tylko w porach popołudniowych, gdy ludzi już nie było w barakach cegłowych. I strzelałem do wróbli, i je zabijałem, a Michol je zjadał, a ja to oglądałem. Już wtedy pamiętam, dumny z tego nie byłem, ale wujek to chwalił, więc z niesmakiem to robiłem, żeby wujek traktował mnie jak dorosłego – jak swojego siostrzeńca najukochańszego. Dziwne były to czasy świata ówczesnego, widziane oczętami chłopczyka małego. Żeby wnioski wyciągnąć, lat potrzeba było, by wiedzieć, co dobrze, a co źle się robiło. -cdn. Leszek Piotr Laskowski.

cudne haiku, zatrzymuje na dłużej*)

Ty o niej zapomniałeś, o jej błękitnych oczach. Powoli zabierasz uśmiech, sprawiając, że usycha jak kwiat. Wytykasz jej zazdrość za każdym razem, gdy patrzysz chciwie na inną. Dobrze, że jest silna, nie płacze w poduszkę, a wspólne marzenia prysły jak bańka mydlana. Mówiłeś, że kochasz jej piegi i że jest piękna, a już flirtujesz z następną. Ona jest zbyt mądra, by dzielić z tobą życie. Tak, chce odejść, zanim wiosna przypomni o sobie. Lepiej być wędrownym ptakiem, niż z nieszczerym sercem stanąć przed ołtarzem.

delikatnie i subtelnie jak na poezję przystało...pozdrawiam z podobaniem*)

Bardzo czuły i subtelny wiersz, zatrzymuje i skłania do głębszych refleksji...pozdrawiam serdecznie*)