Cała aktywność

O smutnych pustych łąkach pisałem Co mje w sercu najgorszego bolało, słowom dać znałem Nie uleczyły mnie w tej formie Ale się stały zupełnie trwałe Trwalsze niż ten pomnik ze spiżu…. O te wyrzeczenia słabe, gorącego serca bole! Romantycznego porywu wiatry Szumiały sobie wspaniale Jak płacz za utęsknioną ojczyzną Jak płacz za wielką chwałą, dawną…. Słodkie tchnienia młodego rozumu Mje porwały i otuliły całkiem W przyjemnym całunie Poecie młodym, przeto wolno pisać Cokolwiek by jego fantazje przyniosły! Dekadenckie marazmy, przeto równą chwałą Jak te pieśni pobożne Polak poeta, tragik, dramaturg, komediant! Polak w całej barwie pawich piór Jeno nie znam innego, Bardziej bajecznie kolorowego

Ma to ci, a mu cuma i co tam.

Jadaj, Atula - baluta jadaj.

Popisali: las i pop.

Mas Polka - klops am.

Siedząc w uszaku, spytała, czy wierzę w Boga. W tego samego, co ty. Albowiem spotkałem dobrych i złych. Mądrych i głupich. Tych, ze wzgardliwym wzruszeniem ramion i tych pochylonych nad raną. Tych, których język wabi i tych, których razi słowo. Widziałem anioła ze śpiewem - jeden jest Bóg, Pan jedyny i orszak szatana w ornatach. Wiarę spłyconą do kłamstwa. A anioł samotny, nisko lecący nad światem rzucił pod moje nogi odpowiedzialność za czyn przed Bogiem. Widziałem mesjasza, który się wczoraj wieszał, rudego, pięknego chłopaka i antychrysta w halce na sali numer trzy - spełnienie wizji chrześcijan, powrót Mahdiego w Mekce. Wszyscy na coś czekamy - my, wy, muzułmanie. Albowiem spotkałem dobrych, mądrych, tych, którzy cenią słowo ze łzami w dłoniach ukrytych. Ukryłem się przed Nim na próżno.

Poeci zawsze mieli dziury w kieszeniach, ale jakie bogactwo słowa...

@Andrzej P. Zajączkowski, @Wochen, @huzarc, dziękuję :)

@huzarc@Berenika97 , To wiersz, który zostawia niepokój i długo nie pozwala go z siebie strząsnąć.

To chyba wystarczy :)

@RadosławZgadzam się :)

@Leo Krzyszczyk-Podlaś, @Jacek_Suchowicz, @FaLcorN, dziękuję :)

Gdybym miał niebios haftowaną tkaninę, Ze złotego i srebrnego utkaną światła, Błękitną i mroczną i cienistą tkaninę Z ciemności i jasności i pół-światła. Rozpostarłbym tkaninę pod twymi stopami: Lecz ja, biedak, mam tylko me marzenia; Rozpostarłem marzenia pod twymi stopami; Stąpaj lekko, bo stąpasz po moich marzeniach. I William (1899): Had I the heavens' embroidered cloths, Enwrought with golden and silver light, The blue and the dim and the dark cloths Of night and light and the half-light, I would spread the cloths under your feet: But I, being poor, have only my dreams; I have spread my dreams under your feet; Tread softly because you tread on my dreams. Znany także jako Aedh Wishes for the Cloths of Heaven lub He Wishes for the Cloths of Heaven, wiersz "wystąpił" w filmie Equilibrium, recytowany we fragmencie przez Seana Beana, tradycyjnie dla tego aktora tuż przed śmiercią jego postaci. Film nieco zapomniany, a godny polecenia.

@Wochen zegarmistrz jest i czeka aż zegar się popsuje :)

@tie-break,@Berenika97 Jestem wreszcie. No i co mam powiedzieć? Chyba właśnie o to chodzi w poezji, że fantazja i rzeczywistość przenikają się tak mocno, że przestają dawać się od siebie oddzielić. Język bywa wtedy narzędziem, przestrzenią i dotykiem jednocześnie. I może dlatego w tym wierszu mieszają się nie dwa, a trzy światy: to, co napisane, to, co pomyślane, i to, co czytelnik dopowiada sobie sam. Reszta zostaje między wersami. Ech... jak ja Was lubię, dziewczyny :)

Pierwsza nie była ostatnia Druga nie była pierwsza Trzecia nie była inna Każda wolna Dokądkolwiek nie pójdziecie Ta czy tamta, cząstki mojego serca A nie jesteście nieśmiertelne Miłość o was nie zapomni Miłość wieczna i Chorobliwie pamiętliwa Taka beze mnie teraźniejszość W której nie pamiętacie zła Miłości moje Dla was

Owo... sam, i nagiś - i gani masowo. I 'no smoking ognikom Soni.

Te kramy, to bazar, a za boty market.

@Rafael Marius mam podobnie, jadam tylko swoje jedzenie, nie lubię czyjegoś. :)

@Waldemar_Talar_Talar Mroczny bo niby ładny i ciepły ale jednak skrywający w sobie jakąś tajemnicę:)

Ulotne myśli Ulotne słowa Pusty żołądek I trochę drobnych Na powrót do domu...

Ale ja wcale nie mam nadwagi i nigdy w życiu nie miałem. Zdarzało mi się mieć niedowagę i to całkiem sporą. Teraz trzymam normę. To co pisałem to była metafora, a pieczywa nigdy nie jadam. Mam zupełnie inną dietę.

@Berenika97 zgadzam się

@KOBIETA

@FaLcorN śliczny wiersz FaLcorN :) buziaczki 💋 ale ja muszę sobie to wszystko poukładać;) pa 😘