Cała aktywność

@Poet Ka Świetne zderzenie popkultury z poetycką alchemią. Podoba mi się, jak wiersz nobilituje "odpustowy róż" do rangi sztuki (liry), a jednocześnie zostawia miejsce na niedopowiedzenie. Zagadka błękitnej warstwy mocno intryguje - czyżby to był niebieski płomień ogniska otulający różową piankę? Zostawiasz mnie z bardzo apetyczną zagadką. :))

@Waldemar_Talar_Talar Piękny, liryczny obraz miłości - podoba mi się porównanie do "kwitnącego sadu" i majowego zapachu, to bardzo zmysłowe skojarzenia. Ciepły, optymistyczny wiersz.

@Stary_Kredens Ten wielojęzyczny refren "podłoga chwilowo czysta" to świetny pomysł, pokazuje uniwersalność tej codziennej "niechcianej" rutyny w różnych kulturach i językach jednocześnie. Podoba mi się przejście od pozornie banalnego opisu bałaganu do gorzko-zabawnej puenty o "atlecie własnego ciała" - ten autoironiczny żart jest super! Wiersz dobrze oddaje zmęczenie codziennością.

Nie żałuję snów które przyśnią się jutro nawet gdy dzisiejsze koszmary się modlą o dzisiejszy dzień zagubiony pod powieką z nieustanną przebudzenia groźbą bez siebie śniąc rozpaczliwie wołałem o odwagę pod rozkopaną kołdrą strachu płakało nierozpoznane własne imię szukając w ciemności światła i celu przewróciły mnie na plecy nocne mary lękiem chwyciły w zapaśniczym chwycie i tylko marzenia nieśmiało pytały gdzie się podziało bez koszmarów życie

@Łukasz Jurczyk W tym świetnym fragmencie jest ukazana zmiana charakteru wojny. Wskazuje na to puenta - „Sogdiana czeka. Ugryzła raz. Teraz wie, że może.” Sogdiana - kraina, w której wybuchło powstanie Spitamenesa jest ukazana jako drapieżnik, który poczuł, że może się bronić. A żołnierze Aleksandra nie pytają już „Dlaczego?” (stracili nadzieję na jakikolwiek sens) - pytają tylko o liczby i obserwują ruchy wroga. A żarty z „miejscowych bogów” to sposób na radzenie sobie z paraliżującym strachem i bezsilnością. Świetnie ukazane są charaktery postaci: Aleksander - jest spięty i gniewny („zaciska pięści”). Jego reakcją na porażkę jest natychmiastowe i brutalne działanie. Metafora „Jakby cięcie leczyło ranę” jest niezwykle trafna. Aleksander tłumił bunt w Sogdianie z niesłychanym okrucieństwem, pacyfikując całe osady - były to masakry ludności. Hefaistion- był pragmatyczny, skupiony na stratach i logistyce. Kleitos Czarny- pełni tu rolę błazna rozładowującego napięcie. Ale żarty Kleitosa w tym fragmencie są raczej zapowiedzią pewnego tragicznego dla niego wydarzenia. Ciekawy jest wers - „Bogów nikt nie liczył - jeszcze.” To sygnał od narratora, że kampania wejdzie w niedalekiej przeszłości w irracjonalną fazę. Może armia króla stanie się nie łowcą a zwierzyną. Znakomite! Śmiechem tłumią strach, Sogdiana szczerzy zęby. Ilu jeszcze zginie?

@Alicja_Wysocka To świetny pomysł i urocze wykonanie - tak, jak jest to w Twoich wierszach. A data powstania nie ma nic do tego - bardzo, ale to bardzo mi się podoba. Masz pełne szkatuły takich klejnotów - pokazuj nam je. :))) Pozdrawiam. :)

U, z SA bara bara? - I wiara... - Barabaszu!!! (?)

@hollow man Dziękuję !! @Marek.zak1 Tak - "po temacie" ;)

Oczywiście, wiem o tym, ale to jest limeryk, więc absurd jest mile widziany. Poza tym pani robiąca 'wały' upodobań bobrów widać nie zna, a jej kombinacje w tym względzie jasno wskazują, że chiba cuś kręci Dziękuję, pozdrawiam.

@hollow man pewnie tak...

Zgromadzenie Bóg zwołał hejnałem. Wytłumaczcie mi co jest z Michałem? Wszystko w planach mi zmienia, w aurze są zakłócenia. Ja już całkiem od tego zgłupiałem!

@Magdalena błyskotliwie, z humorkiem, otwartością... tylko takie wiersze lubię! 🤔 jednak ten humor z domieszką goryczy- druga nuta

dyptyk a ja? a ja ich mogę znać z roześmianego „Guten Appetit” dla „Jedzących kiełbasę" na parkingu przy zamku w Malborku przydałyby się jeszcze kartofle ...

@andrew @Benjamin Artur @Leszek Piotr Laskowski dzięki serdeczne 💋

@Konrad Koper też ! @Konrad Koper dzięki serdeczne 🌹 @Leszek Piotr Laskowski bardzo dziękuję 🌹

w kalendarzu lato za oknem jesienny klimat co tu jest grane

@Poezja to życie jeden z lepszych Twoich wierszy, świetny warsztat, składna myśl!

@Leszek Piotr Laskowski bardzo ciekawe i wartko opowiedziane, do tego rymem!

@Tomasz.O Mam taką małą podpowiedź. Mych, mą, twe - to skrócone formy zaimków. Może lepiej z nich zrezygnować, bo przecież dzisiaj nikt nie mówi - znalazłem twe rękawiczki, lub - muszę zanieść me buty do szewca. Mówi na pewno - twoje, moje itd. Serdeczności :)

Niby lato ,a tak jakby jesień smutna niosła wodę w koszu. Jakby ptaki bałamutne szumiały w odlocie. Jakby stary i zgrzybiały czas brodził po błocie. Niby lato... Ponad smutek mokrej ciszy wzniosła błękit oczu. Niby wiosna wciąż beztroska, niby maj urocza. Przeminęła jak dzień ciepły. jak przemija życie. Czasem jeszcze modre oczy rozbłysną w błękicie. Niby lato......już koniec wakacji?

@Sylwester_Lasota, dziękuję :)

Chcemy czy nie los nas okrada lub coś nam daje A my no cóż wyboru nie mamy musimy to zrozumieć Że taką lub inna chwilą zostaliśmy obdarowani Chcemy czy nie żyć musimy a los naszym panem

Młodość jest nie tylko piękna, ale i pelna rozterek serca, a ja mam tylko nadzieję, że napisanie wiersza pozwoliło je sobie ułożyć. Pozdrawiam 🌼

Cel: wezyr. Boba bobry zewlec!

Czy każda miłość nabiera kolców? Może to nasze kolce, różne oczekiwania czy nawet Pretensje lub nierealne idealizacje. Bardzo ładny wiersz i dobrze się czyta bez obrazka, który tylko te harmonię może zburzyć, bo każdy pewnie wraz z wiekiem poznaje takie zbyt wcześnie opadłe róże. Ja byłam w zeszłym tygodniu na grobie swoich bliskich bardzo różyczek zmarłych w wieku 6 i 9 lat. A sama też miałam jakoś tak, gdy wróciłam z tamtej drogi i czy uda się ponownie, z czasem może być tylko trudniej. Pozdrawiam