Cała aktywność

@Gosława dziękuję za serducha i czytanie

@Leszczym dziękuję, bardzo się cieszę, że się tak spodobała!💕

W szóstej szufladzie w czwartym rzędzie w bibliotece pamięci wspomnień kartki zapisane bezładnie łza się w korytarzach kręci między regałami rodzą się dzieci z jednego rodzica kopie wierne zrodzone z czułością dłoni wiersze nieśmiertelne przeżyły poetę który był nieżywy wdzięczne że mimo śmierci dawał życie ojca w rozpaczy nie zostawiły nawet martwy może tworzyć poezję kiedyś umrze prawdziwie osieroci tysiące wierszy lecz póki jeszcze pisze kochać będzie nawet ten najmniejszy

Ów znów bogaty w coś, kogoś, okoliczności, sprawy, rzeczy, drobiazgi i inne miłości i przypadłości gdyby tego nie bagatelizował, przynajmniej od czasu do czasu, przynajmniej nie troszkę, oj, nie miałby łatwego życia, oj, nie miałby. Warszawa – Stegny, 08.04.2026r.

Burze historii, rewolucje, zmiany granic, przejścia frontów i wojsk zrujnowały dwory, domy, pałace i zamki i tak to nieraz wygląda. Czesi mieli pod tym względem szczęście, tak jest jak było przed stoma laty. Taka refleksja na dzisiaj. Pozdrawiam

@Berenika97 Celnie... tak tytuł...dokładnie..Pozdrawiam Cię :)

@Leszczym dziękuję:)

@onasama To ogólnie jest bardzo dobre połączenie i na fora fotograficzne i na fora poetyckie :)

@Berenika97 @Charismafilos Dzięki bardzo... zazwyczaj wystarczy, że jedna osoba zauważy a tu dwie... :) Pozdrawiam Was serdecznie

@Leszczym tak, dziękuję, moje zdecydowanie bardziej fotografuję, niż składam litery ale czasem od obrazków muszę odpocząć;)

@Rafael Marius Ja do dzisiaj sądzę, że ulica Bagateli jest ulicą luksusu.

@Lenore Grey Bardzo Ci to wyszło mini. Piękna melodyka słów. No naprawdę to mini jest wyjątkowe !!!!!

@Starzec Ależ prawdziwe :)) Bywa i tak i często nawet :)

@Starzec Fajne :)

@onasama Ciekawe bardzo zdjęcia, Twoje?

Poezja rodzi się z emocji! Ja emocje naśladuję! Kiedy idzie coś napisać Jak się czuję? Jak się czuję?! Czy to łza się kręci w oku? Czy to dusza hula w niebie? Może gniew i krew zalewa? Jak się czuję? Nie wiem. Nie wiem! Skąd się wzięła tu u licha Taka klątwa podła, wstrętna, Że nim nowa myśl tu wyjdzie Ta już gnije niepoczęta? Jak z tym walczyć? Jak się chronić Przed czymś co tak nie istnieje? Rzucę włócznią w czarną dziurę. Grawitacja włócznię zwieje.

@Poet Ka Super, bardzo lubię poznawać takie słówka, dzięki :)

@Marek.zak1 ;))))

@hollow man @Andrzej P. Zajączkowski @Robert Witold Gorzkowski @Wiechu J. K. @KOBIETA Dziękuję bardzo za polubienia ^^

@Robert Witold Gorzkowski z przełomu wieków- nie taki stary ten dwór, tylko zniszczony. Opis ruiny wśród chaszczy malarski jest i misterny, a co najmniej realistyczny, wyczulony na detale. Rezonuje z Mickiewiczem.

Patrze - figury o wyrwanych rękach Stygnące jeszcze w stopniałym bólu Skruszony beton , tkanki ich ciał , pokryte mchem , naturą leczone Powoli znikają w zieleni , schowane w puchu Widzisz jak wiele ich stoi ? Całe szeregi , brygady ciszy Kamienne oczy setek postaci , pod wiatr postawione , na promienie słońca Ukojeni rosą , zamyśleni porankiem Trworząc sobą filary światyni Chłoną świty , zachody Skończeni czekają cierpliwie

@Charismafilos dziękuję za komentarze, również pięknego dnia życzę. 🌿🍀

@Poet Ka cieszę się

@Charismafilos Rozmowy młodych, jak strome schody! Pozdrawiam... młody?

"Chwast" Chwastem zwany, nielubiany, wyrasta, choć nieposiany. Żadną chlubą on dla pola, lecz taka to jego dola. Wśród plantacji się przebija, traktowany jak ta żmija. Zboże to czy kukurydza – dumę rolnika zawstydza. Aby pozbyć się go z pola, pryska chemią, ile wola. Wszystko żywe śmiercią piszczy, rolnik w myślach chwasty niszczy. Pszczoły padają i chrząszcze, biedronki, żuczki, chrabąszcze, po ziemi żabki i traszki, w locie motylki i ważki. On nie widzi tego wcale, w wyobraźni widzi fale – wiatrem kołysane zboże, pływające plonów morze. Z roku na rok mniej faluje, nie wie rolnik, co się psuje. Pola strute umierają, coraz mniej mu plonów dają. Chemia – chwastem najgroźniejszym w modnym rolnictwie dzisiejszym. Nie pokrzywa, – oset mały – chemia zniszczy świat nasz cały!. Leszek Piotr Laskowski