Cała aktywność

@Posem - dzięki -

@Konrad Koper Jak się bawić, to: Rosła Jabłoń wyrosła gdzie kiedyś rosły osty rachunek ostów teraz prosty sto jabłek pięknych im się należy takim rachunkom trzeba sprostać i nie dotyczy sprawa chrapek osła który przydługiej diecie nie sprostał Pozdrawiam :-)

@Waldemar_Talar_Talar Podobnie napisał Słowacki !

Pokaż policzek kochanko droga. * Entliczek- pętliczek kłębek u rogu … Zabierzesz czek!

@Poet Ka dziękuję bardzo:)

siedzę w altance na stole kawa piwko ciasteczka obok zeszyt długopis które cierpliwie czekają bym wiersz napisał ja słuchając ćwierkania wróbli upajam wzrok kwiatami a jest ich mnogo są goździki cegiełki begonie i bratki do których słońce się uśmiecha więc myślę sobie po co mam wiersz napisać skoro to co widzę i słyszę samo w sobie jest czystą poezją która mnie bardzo cieszy

Jabłoń wyrosła, gdzie kiedyś rosły osty.

Dymy kłębią się i przybierają kształty przypominają...

Na starym strychu, gdzie mróz malował szyby, Płonęły w piecu niedopisane sny. Ty wśród płócien szukałaś barw dla świata, Ja zamykałem go w ubogich rymach swych. Za oknem Lublin zasypiał białym puchem, A nam wystarczał chleb, herbata i śmiech. Byliśmy biedni, lecz młodzi jak płomień, Który nie wierzy, że może zgasnąć też. Lecz przyszła zima cichsza od milczenia. Najpierw kaszlem zapukała do drzwi. I nagle sztuka stała się bezradna, Gdy nie potrafiła ocalić już nic. Odeszłaś o świcie. Na stole stygła herbata. Na sztaludze gasł błękit. Za oknem padał śnieg. I tylko wtedy pojąłem, Że wszystko można utracić: Młodość, Marzenia, Poezję. Prócz jednej chwili, W której było się dla kogoś Całym światem.

Widziałem człowieka z krwi i kości. Widziałem go, jak się modlił, błogosławił i dławił ością. Widziałem go uśpionego i rozgniewanego. Widziałem go obmywającego nogi i chowającego całe ciało przed światem. Widziałem człowieka konającego, cierpiącego i obdarowującego innych. Widziałem człowieka miłosiernego. I wszystko to ujrzałem w jednym spojrzeniu. Wszystko to zobaczyłem w oka mgnieniu, w maleńkim błysku, który spotkałem pewnego dnia na krakowskim rynku. I zrozumiałem wtedy, że człowiek jest jednym spojrzeniem, jednym mgnieniem, jednym błyskiem, w którym mieszczą się wszystkie modlitwy.

@Łukasz Wiesław Jasiński dzisiaj Havana klub:) dużo latynosów jest, idę z koleżankami na 19 na imprezę:) potańczymy salsę, pośmiejemy się :)

Półprawdy, miraże i lub inne pomyłki pamięci, Sytuacje, co naprawdę były, i sen, co żywy. Wszystko to jak koktajl na wieczór samotny, Co ma być reakcją na to, co było lub się nie zdarzyło. Mitologia cała i zapach jej ciała, ale nie, to nie ona – To zapach żula, co w tramwaju chciał mnie wziąć w ramiona. Pomyłka się we wspomnienia wkrada: I to nie była impreza alkoholowa, tylko sala kinowa. Można se wkręcić różne historie, by ego podbudować, Można być generałem lub gwiazdą, ale... nie można Spać z każdą, zbyt wielu się człowiek nie spodoba – Zbyt małe zasięgi, a i możliwości też. Zresztą, kto dojedzie na randkę na Guam? Ona nie poderwie każdego, a on nie prześpi się z każdą. Wiejski playboy ma najłatwiej – od obory do stajni, Mała kraina, to i większa spuścizna po nim zostanie. Wielki świat nęci billboardami i sky line, Marzenia toną w pragnieniach bycia i przeżycia doświadczenia. Mnie urlop męczy, all inclusive nie jest radością, W podróży życie przestaje być celem, Złoty środek to pustka, masa też niewiele zmieni.

Byle tylko spod tej blachy pozoru łatwości ,nie stawiała oporu intelektualnej po wszystkim zagwoztki , autorefleksji -ile mnie to kosztuje de facto.

@Poezja to życie minimalistyczny w słowach, a treściowo bogaty tekst!

@Leszek Piotr Laskowski pięknie napisane, sama prawda...

„Jedno życie to mało” Zapomnianą dziś ścieżką życia i etyki, dla dobroci bez zysku, dla łez wypłakanych, lekkomyślności ciągle stojącej w przełyku, niespełnionych obietnic porozdawanych. Wielkim wzrokiem dziecięcia, w miłości bez granic, i chciałbyś, i mógłbyś — jednak tak się nie stało, kiedy cały ten świat dzieckiem miewał cię za nic, bo wciąż było im mało, wciąż było za mało. Te rodziców uwagi, rodziców przestrogi mijały zupełnie twego myślenia wątki. Dopiero gdy nadszedł gorzki czas ich utraty, w żałobie zbierałeś z ich rad już szczątki. Tak męczyła cię myśl o przegraniu wszystkiego, aż z wiekiem w umyśle twym się przejaśniło i zrozumiałeś — iżby świat zrozumieć: — jedno życie — to po prostu za mało. Leszek Piotr Laskowski

@aff Tak, również i o to chwilowe oderwanie mi chodziło, może nawet bardziej o takie.@aff dziękuję 🌹

@Gra-Budzi-ka dzięki serdeczne 🌹

krzew bambusowy wystrzelił w górę nagle więcej zieleni

@andrew Ostatnio zapomniałem do pracy. Przeżyłem mimo ... cierpienia

Przypływy Odpływy Podziw Zachwyty Nad czasem Który gna Tak szybko Do przodu I nie patrzy Na nic Ani nie ogląda się Za nikim...

@Berenika97 to taki pretekst chyba, nie daj się wariować:)

jakby czysto ale bez przesady miska kota czysta nie naśmiecone i nie rozlane pranie , zmywarka w normie kurz jeszcze nie osiada

@EwelinaWawrzyniak taki obrazek przypomina mi o sprzątaniu

Trzęsę się w długim zgięciu gęstości Delikatnie odnawiam dotyk Nie rozumiem skąd pochodzę Usta same się rozwierają oczy podnoszą się I fruwam w wyższym czuciu Sterylność mnie żre Bóg chichocze z żartu który popełniam w Jego brzuchu