Cała aktywność

Witaj - dzięki Tomaszu za przeczytanie i komentarz - miło że zaglądasz do mnie - Pzdr.

bardzo pomysłowe w wielu oczach widziałem piękne morze i prawie zawsze moczyłem w nim kostki dalej ryzykowne - wszystko być może więc poco psuć smak jezior który jest mi boski :)))

Witaj - Jabłka szarej renety nie znają smaku smutku. - nie moa być smutne bo są słodkie - wiersz spełniony - Pzdr.słodko.

@Tomasz.O ciekawe, jedna osoba dla jednych to... statystyka, dla innych cały świat.

@Poet Ka rozpychasz się... ;)

@Waldemar_Talar_Talar Witam Czasami coś mi do głowy fajnego wpadnie . Dziękuję za miłe słowa o moim wierszu . Pozdrawiam . Miłego dnia

Witaj - wydarzenia błahe i nad błahe szarej codzienności w zaplątanych momentach życia o magicznych nieznanych kształtach i smakach - zgadzam się z tym że codzienność życia to magia trzeba ją poczuć nie bać się - Pzdr.

potęga Króla Jego królestwo gdzie wojsko gdzie lud miejsce ma wyznaczone gdzie los kowal dobrobytu w dobrej wierze prace im wyznacza gdzie ruch jak w mrowisku gdzie wierza olbrzymia tam sad I ogrody pełen bycia jeden cel obrany który nie zmienia celebrować życie i pokój co balans wyznacza lecz na nic to wszystko katedry ze złota kolumnady na placach arkady uliczne marmury granity co przetrwały wieki jeśli jednej osoby na tym zdjęciu brak

Witaj - lubię cię czytać - piszesz szczerze nie unikasz prawdy - a to cenie w twojej poezji - Pzdr.

Witaj - delikatny miły wiersz - fotka piękna - Pzdr.

Ezra je lotos podle. Żel do psot. Olejarze

Jak sumuje guru, geju, muskaj Jak sumuje, biada Ada. I, beju, muskaj!

W smutku zadumanym nad kłamstwa kołyska, dojść do prawdy ,ze w jednej chwili zwyczajnie chwilami cieszyć się potrafimy.

Aj u woła miska, taksi Małowuja

No, geju, Wanesa bada basen. A wuj Egon?

Noc nie doczekała zbawienia gwiazd utonęły w purpurze pocałunku oddech osiadł na krawędzi spojrzeń z delikatnością wyszeptanych łez a latarnie z gracją spacerowały alejami prowadząc nas bezpiecznie do domu i czarując zapachem bzu. Autor fotografii: Mirela Lewandowska

„Gortatów dom wakacji” – 3 Z cegielni bandycko szedłem, jak w horror-filmie, z karabinem na plecach i Micholem przy mnie. Na wysypisko śmieci, gdzie szczurów tysiące – było ich tam tak dużo, jak kwiatów na łące. Uciekały stadnie, w śmieciach się chowając, a ja, terminator, na ślepo w nie strzelając. Z rozważaniem dziecka, że zła nie uczyniałem, poparcie dorosłych za dobre uważałem. Pamiętam sikorkę piękną z czubka topoli – jednym pociągnięciem... Do dzisiaj mnie to boli. Krzykliwej, wielkiej wrony też już nie zapomnę, pięć śmiertelnych śrutów – wyrzuty wiekopomne. Inaczej świat ludzie jeszcze wtedy widzieli, bo w tym świecie niewiele jeszcze rozumieli. Gdzieś świtało mi w głowie, że może źle robię, lecz mądrością dorosłych tłumaczyłem to sobie. Nieopodal śmietniska stawy piękne były, wykopane przez cegielnię dla glinianej bryły. Duże, głębokie, na bieżąco wybierane, po latach, w następstwie, śmietniskiem zapełniane. Ale przez te lata, gdy na śmieci czekały, przepiękną naturą wokół się otaczały. Z drzewami na brzegach tworzyły się azyle – mieszkały tam zwierzęta, ptaki i motyle. I kwitło tam życie, jak na brzegu, tak w wodzie. Dla dziecka – to bajeczne wakacje w przyrodzie. Latem tam zbierałem maślaki i czerwonki, i kozaki wzdłuż brzózek zakwieconej łąki. Pamiętam moje pierwsze próby wędkowania – zostawiony samemu do tego zadania. Usadowiony w deszczu nad brzegiem glinianki, z bambusową wędką oglądałem kijanki. Wujek Tadek poszedł, miał coś do załatwienia. Sam siedząc patrzyłem w spławika poruszenia. I nagle coś wzięło, i się coś zahaczyło, i jakoś w tataraku żyłką się zaczepiło! Ja, mały nieborak, a glinianka głęboka. Żeby wyjąć mą rybkę, chciałem zrobić kroka. Po kolana już w wodzie – poślizgiem jadę w dół! Szczęściem nagle poczułem, że ktoś łapie mnie wpół. Wujek właśnie nadszedł, wędkarzyka pochwycił. Po pas zamoczony, chrzest wędkarski zaliczył. Takie to było moje pierwsze wędkowanie i pierwsze, w ryzyku, mojej rybki złapanie. Tak to dzień ten pamiętam sześćdziesiąt lat później, widziany okiem dziecka, pamięci dziś już luźnej. Odległe wspomnienia z pewnością też szwankują, może coś dodają, a może coś ujmują? — cdn. Leszek Piotr Laskowski

@APM - @Leszek Piotr Laskowski - @Poet Ka - @Leo Krzyszczyk-Podlaś - @Benjamin Artur - dziękuję -

ten ukrainiec jeździ tym impostem jak pojebany ... zaistniało w przestrzeni językowej i zagnieździło się w centrum sielskiego wszechświata panią Haliną wydarzenia błahe i nad błahe szarej codzienności w zaplątanych momentach życia o magicznych nieznanych kształtach i smakach o których można usłyszeć w pieśni piżmaków na brzegach niewielkiej rzeki tam gdzie wszystkie kręgi miłości bluszczem wiecznie zielonym tulą do siebie wierzby płaczące cokolwiek by się nie działo chcę tutaj pozostać na zawsze

Witaj - też tak sądzę że warto - miło że czytasz - dziękuję - Pzdr.wakacyjnym porankiem. @Posem - @Berenika97 - dzięki -

Madame, to pijaj i potem. Adam

Akt u nimf.

Elu i tak lobuj! U Bolka tiule

@andrew @Leszek Piotr Laskowski @APM dzięki serdeczne 🌹

Ok, jako tako. Kogo koka Tokajko?