Cała aktywność

@Rrr czasem dopiero język z zadrapaniami potrafi powiedzieć coś naprawdę pięknego bardzo ciekawy wiersz!

@Rafael Marius mówią po swojemu, ale tu każdy mówi po niemiecku, kelnerki naturalnie, pracownicy się szkolą, ceny wszędzie w euro:) @Rafael Marius są panie, które nic nie robią, a grają tylko w sportowego brydża. Jest taki kącik przez cały dzień. @Rafael Marius ja nie korzystam z klimatyzacji. Mam jeszcze katar, schodzi mi jeszcze z zatok. Mocniejszy powiew mnie drażni, także unikam przebywania w przeciągach. Wolę się grzać, także korzystam z sauny i gorących kąpieli.

@viola arvensis czytam te piękne strofy i piszę jak umiem mówisz nam, ze czasem największą odwagą nie jest zdobywanie szczytów lecz zgoda na równinę gdzie spotykamy siebie bez pośpiechu i bez złudzen. z cudowną lekkością przypominasz iż prostota też bywa mądroscią i ma własny blask czysta poezja w najdoskonalszym wydaniu:) "pisane na kolanie". mój Boże! nieziemskie kolano:) jak to u tancerki:)

U nas brak wiatru i nagrzane miasto. Masz szczęście że ominęła Cię ta wątpliwa przyjemność. A klimatyzację macie? A mówią po angielsku? Nudzi im się pewnie.

@violetta Smacznego już życzę :D

@Na liniach czasu fajne:) mam nadzieję, że na mnie czekają truskawki:)

@Rafael Marius był silny wiatr, tak się nie czuło:) woda 23 stopnie, nagrzana, dopisała w kąpielach:) ratownicy fajni, na początek puszczają muzyczkę ze słonecznego patrolu i na zakończenie pracy:) trzeba przyznać, że Niemców jest 60%, a Polaków 40%. Ustka wg mnie i Dębina piękne z plażami, w porównaniu z tymi plażami tutaj. W Dębinie bardzo mi się podobała plaża, lasek tylko brudny. @Rafael Marius same plotkary te baby z sanatorium, lepiej się ich wystrzegać:)

Znów poczęstowałeś mnie Swoim sercem Smakowało jak kiedyś Jak soczyste truskawki Rozpływające się w ustach I marzeniach zbyt słodkich O niekończących się zbiorach Pierwszych pocałunków Mamy znów cały koszyk Mamy jeszcze Sezon na miłość

Двери и мебель в едином стиле https://profildoors-center.ru/emalevye-dveri 5 футбольных полей https://profildoors-center.ru/contacts Двери экошпон: особенности, преимущества и как выбрать идеальный вариант https://profildoors-center.ru/alyuminievye-dveri Дверная ручка https://profildoors-center.ru/kupe 7 790 ? Стильное и функциональное решение для разделения и зонирования пространства https://profildoors-center.ru/vhodnye-dveri

instynkt nie kocham cię jak ogień. ogień jest zbyt posłuszny własnemu głodowi. nie kocham cię jak morze. morze od wieków powtarza tę samą liturgię, jakby pamięć była falą, która nie umie się zatrzymać. nie kocham cię jak noc. noc zawsze przychodzi jak ślepiec, który zna drogę, nawet kiedy udaje zagubienie. ja kocham cię inaczej. jak zwierzę, które uciekło z nazwy i nie wie już, czy biegnie, czy jest biegiem. jak wiatr, który rozszarpał się o góry i niesie w sobie odłamki własnego kierunku. jak rzeka, która zgubiła źródło i zamiast początku ma tylko ruch, który nie pyta o powrót. noszę cię w sobie. nie w sercu. serce jest tylko mięśniem, który udaje bóstwo. noszę cię głębiej. tam, gdzie nic nie jest nazwane i nawet cisza nie ma pewności, że jest ciszą. tam pamiętam jeszcze dźwięk twojego śmiechu odbity od szklanki stojącej na kuchennym stole, jakby szkło na chwilę uczyło się człowieka. gdy odchodzisz, świat nie pustoszeje. świat gęstnieje. jakby wyschło powietrze między przedmiotami. na stole zostaje odcisk po szklance. mały krąg niepewności. i przez chwilę nie wiem, czy dotyk ma jeszcze prawo cofać się w siebie. ściany zacieśniają się wokół moich oczu, jakby dom próbował nauczyć się widzenia moją pamięcią. powietrze zapomina, jak być powietrzem, i obsuwa się w ciężar. czas warczy za mną jak ranna suka, która nie rozumie własnego pościgu. nie chcę cię na zawsze. na zawsze to tylko żer dla tych, którzy mylą zastygnięcie z bezpiecznym domem. chcę cię tak, jak pusta przestrzeń domaga się krzyku, żeby rozpoznać własne krawędzie. czasem myślę, że gdybym cię naprawdę odnalazł, musiałbym nauczyć się tęsknić od początku, jakby pamięć nigdy nie istniała. może dlatego nigdy nie przestaję cię szukać. jeśli kiedyś zniknę, nie szukaj mnie w fotografiach. będę ukryty w rzeczach, które nagle staną się zbyt piękne, żeby były niewinne. bo moja miłość nie umie umierać. zmienia tylko ciała, jak zwierzę, które porzuca swoje ślady, kiedy zaczynają mówić za dużo. wraca, jak wracają zwierzęta do miejsc, których nigdy nie opuściły, nawet jeśli już nie pamiętają dlaczego. instynkt nie zna pożegnań.

@Berenika97 Nika:) czasem nie fale nas niszczą tylko to że przestajemy wierzyć iż gdzies jeszcze istnieje stały ląd . pyszny wiersz:) Twoja poezja to już bardzo wysoki poziom. wiesz przecież o tym:) pozdrawiam:)

@Migrena na wakacje pojechałem po prostu. I dalej sięgam po pisanie. Faktem też jest, że tekst jest nieco autoironiczny... ;)) @Marek.zak1 Oczywiście, że można, ale trzeba mieć świadomość, że karty w tych rozdaniach rozdają stanowiskowi i pragmatyczni ;)) Ta gra tak już ma ;))

Też tak uważam, choć i towarzystwem nie pogardzę. To pięknie dzięki temu nie jest nudno. Tym razem jesteś zadowolona, bo ostatnio nad morzem w Polsce Ci się nie podobało, no ale to nie było sanatorium. U nas dzisiaj 38 stopni. To już przesada nawet jak dla mnie. A u Was ile?

Idę po równinie bez sensu, bez celu deptam własną drogę, nic nie mam w portfelu nie mam postanowień, planów, oczekiwań krok za krokiem stawiam i jestem szczęśliwa. Wokół trawy, kwiaty, Bogu się kłaniają w górze wdzięczne ptaki, na chwałę śpiewają równy, mocny oddech, serce pełne wiary nic wiecej nie trzeba, w tym świecie wspaniałym. Idę po równinie, nie zdobywam szczytów szczyty noszę w sobie - miłości, zachwytów pewne kroki stawiam, życia się nie boję z losem się nie szarpię, tańczę ze spokojem. Niech się dzieje co chce, skoro Bóg jest ze mną światło noszę w sobie, noc rozpalę ciemną przyniosę pogodę, tam gdzie ciemne chmury nie pozwolę sobie w całym szukać dziury. Idę po równinie, proste wiersze składam piszę na kolanie, nie za wiele gadam milczę i podziwiam, śpiewam Matce Bożej nigdzie mi nie spieszno, a ze wszystkim zdąrzę. * z cyklu "Pisanie na kolanie"

@Benjamin Artur czytam, ze prawdziwe uczucia nigdy nie robią hałasu aż do chwili kiedy przewracają cały świat!!!!!! bardzo dobry wiersz pozdrawiam:(

@Migrena dzięki serdeczne 🌹

@violetta tak naprawdę…jesteś chyba jedyną kobietą, z którą ja się rozumiem 🤭🙃 tak wiem, że to dziwne 🤭🙂

@Poet Ka Poe:) panuje tutaj teraz minimalizm komentarzy i odpowiedzi. więc się dostosuję. czas? wszechświat rozszrzając z z prędkością 3/4 prędkości światła wytwarza czas i przestrzeń a Twój wiersz? najbardziej porusza mnie w nim że największym kłamcą okazuje się nie człowiek lecz sam czas poezja ? poetyckie palce lizać:) wspaniały wiersz:)

@.KOBIETA. kobiety się rozumieją:)

@violetta O ! Jak ja Ciebie rozumiem…😉🙂

@Leszczym Nawet zatrzyma świat, a ludzie wstrzymają oddech, a co nie można mierzyć wysoko:)?

@Marek.zak1 dzięki serdeczne 🌹

@.KOBIETA. tutaj Niemcy jakoś wyglądają:) ale nie dla mnie takie sensacje:) miłość zostawiłam w Warszawie:)

@Poet Ka Dobre, a dystans i humor pomaga, nie tylko w poezji. Pozdrawiam.

@Leszczym Michał. najbardziej lubie że ten wiersz nie śmieje się z poezji tylko z własnych złudzen i przez to brzmi bardzo prawdziwie a co Cię wygnało na obczyznę?