Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Każdego dnia żegnam się z tobą.
I słyszę te słowa w rozsądku głęboko,
że czas już najwyższy przestać się męczyć.
Jakbym się chwiała na śliskiej poręczy.

 

Tak bardzo rozsadza mi głupie serce,
gdy słucham, jak kochasz ją wielce i wielce.
To trwaj przy niej, jedź i bądź wierny,
a mi daj umrzeć w ukrytej twierdzy.

 

Codziennie żegnam się z tobą.
Odejdę ze słońcem i z wiosną.
Nie liczę, że będę jedyna.
Już dawno minęła jedynej godzina.

 

Chcę brać szczęście i być najważniejsza,
spać cicho w ramionach, skulona i pewna.
Już blisko ten czas, kiedy powiem to na głos.
Jesteś mym szczęściem, rozpaczą i wiarą.

 

17.03.2020r.


 

Edytowane przez siachna

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności