mądrość gawronów

[vioara stelelor]

wszystkie wiersze których nie zdążyłem

dla ciebie stworzyć

teraz przysiadły na mnie jak gawrony

na topolowych gałęziach pod moim domem

 

jeden za drugim

przechylają czarne łebki

i powtarzają surowo

chrapliwie

że w miłości nie wolno sobą zasłaniać

drogi ani horyzontu

 

mądrzejsze są niż ja

zostawiają po sobie tylko tyle śladów

ile trzeba by dojść do najprostszego celu

 

przecież zamiast wciąż krążyć z uporem

wokół mojego jedynego tematu

mogłem ci chociażby opowiedzieć o nich

 

albo o cyrkoniach zgubionych na śniegu

przez zimę przystrojoną w słoneczne gipiury

 

czy też o lazurowych jeziorach

przeniesionych z górskich dolin

na pochmurne niebo przed zmianą pogody

 

teraz więcej potrafię zrozumieć

gdy ból nie jest mi wymierzany

lecz płynie z wewnątrz

własnoręczny

za zgodą i z wyboru

 

na najważniejszej lekcji

jestem

będę

obecny

 

i te wszystkie wiersze jeszcze kiedyś napiszę

napiszę

...piszę...

 

 

 

05. 02. 2026.

[hollow man]

@vioara stelelor

To jest sama w sobie śliczna miniatura:

o lazurowych jeziorach

przeniesionych z górskich dolin

na pochmurne niebo przed zmianą pogody

 

A ta strofa:

na najważniejszej lekcji

jestem

będę

obecny

Jak życiowe credo.

 

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)