Nic nowego

[Brevkbevt]

Myśl, ten złudny tryb
Tu ciągle tkwi, a to przecież nic nowego
Przez ten strach mam obłęd, wielkie nic
Patrzę w tremo widząc niemoc, błyszczy cierpień byt
Amok- amok zespolony ze spokojem nihil novi
Wiem, mam wiecznie błądzić
Kartki nie dzierży sterta bzdur
Wciąż się z nimi zrastam jakbym czuł paniczny twór
Nic nowego
Mój film zręcznie wsunął mi karty
Mial znaczoną talię, chciał bym wszystko stracił
Dyby, to świeże drewno, koniec
Nie przetrwam tych jaskiń- nic nowego
W głowie remont wiecznie kradnie czas mi
Nie ucieknę, zdarzeń szlak to labirynt barier

Zostawiam tam wyobraźnię, rejsem w morzu statkiem
Postawię na tułaczkę, stawiam va bank w każdej chwili
Czy to źle? Wszystko jest na niby- nihil novi
Gdybym tak nie gdybał zapomniałbym o tym świecie
Nie każde z zaklęć przerwać może zwoje, brak im metod
W trumnie umknie ciąg tych trudów spadam w przystań, przyznam
Wieczny letarg nie mija- nihil novi
Spis słów tuzin mieszka teraz w koszu
Nikt nie zdołał ich zrozumieć wręcz się dusił zbity z tropu- nic nowego
Skradam, stawiam kroki by nie przegrać
By akt wiary wiernie taszczyć tak jak starcy w życia skali zaplątani
Każdy z nas jest więźniem w swojej głowie
Nie mogę nic zrobić by otworzyć oczy dobry Boże
Muszę czekać, muszę przetrwać sam ten koszmar
Nikt już prawie już prawy nie został
To mój wynik spraw więc łkam i konam
Widzę jak zmierzam w głębin stan- to piękna utopia
Wreszcie coś nowego, fascynuje mnie ten obraz
Chciałbym tam juz zostać, obrać głębin dno bo kocham to
Słyszę światło choć wcale tam nie ruszam
Tą ciekawość mogła stworzyć zła kostucha
To mój powrót, i choć nihil novi
Szlak znicz zdobi, i choć kręty jest to błądząc pomyśl znowu- nihil novi

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zatrzymał i poruszył mnie Twój wiersz, a szczególnie ten fragment. Czuję w nim trud i ból istnienia, posuwania się na przód, ale jednocześnie dostęp siły, która to umożliwia... A więc jest ona w nas, a więc powoduje, że za każdym krokiem jednak pojawia się coś nowego - wyraźniejsza staje się bliskośc celu, który równiez istnieje.

 

Nie błądzimy, gdy istnieje prawda (cel), gdy nas do siebie przyciąga... To błądzenie to raczej rozglądanie się za nią, to chwile dezorientacji, gdy coś stłumi jej głos.

 

Dziękuję Ci za tą inspirację :) Pozdrawiam.

[Brevkbevt]

@duszka Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... ślicznie to opisałaś i ładny 'kawalątek' zacytowałaś.

Powyższa treść jest tak 'gęsta', że należało by przysiąść nad nią na dłuuuuższą chwilkę.

Zostawiam ślad czytania.