Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Już po raz 21. startuje Konkurs Literacki "Ikarowe Strofy". Organizowany do tej pory przez Klub Sił Powietrznych, po reformie systemu dowodzenia przeszedł pod skrzydła Klubu Dowództwa Generalnego RSZ. Przedsięwzięcie tradycyjnie współorganizuje Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne SWAT.
Na prace czekamy do 30 sierpnia 2014.
Więcej informacji na temat konkursu znajdą Państwo na stronie: [url]http://www.klubdgrsz.wp.mil.pl[/url]/ oraz [url]http://www.facebook.com/klubdgrsz[/url]

Regulamin Konkursu:
1. Konkurs Literacki Ikarowe Strofy jest przedsięwzięciem o charakterze otwartego konkursu literackiego.
2. Organizatorem przedsięwzięcia jest Klub Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych
oraz Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne SWAT.
3. Celem konkursu jest popularyzacja polskiej literatury współczesnej, umożliwienie początkującym twórcom prezentacji ich dorobku, popularyzacja wiedzy na temat historii i współczesności polskiej wojskowości, a także znaczące powiększenie zasobu dzieł literackich o tematyce wojskowej.
4. W konkursie może wziąć udział każdy, kto w nieprzekraczalnym terminie do dnia 30 sierpnia 2014 r. prześle zestaw nigdzie dotychczas niepublikowanych utworów poetyckich (do 5 utworów)
lub opowiadanie do 10 stron A4. Uznawana jest dowolna czcionka przy zachowaniu kryterium czytelności dokumentu. Prace należy nadesłać w 3 egzemplarzach. Organizatorzy chętnie widzieliby utwory związane z tematyką wojskową.
5. Utwory opatrzone hasłem-godłem (czyli wybranym indywidualnie słowem rozpoznawczym)
oraz dane personalne autora tekstów (wiek, dokładny adres z kodem, nr telefonu, ewentualnie e-mail), znajdujące się w oddzielnej kopercie z identycznym godłem, należy przesłać pod adres:
Klub Dowództwa Generalnego RSZ
ul. Żwirki i Wigury 1C
02-100 Warszawa przegr. 40
z dopiskiem Ikarowe Strofy
6. Dane osobowe uczestników konkursu będą wykorzystane wyłącznie w celu jego przeprowadzenia,
tj. wyłonienia laureatów i wyróżnionych, dystrybucji zaproszeń, a także przygotowania publikacji pokonkursowych. Jednocześnie przez podanie danych osobowych uczestnik wyraża zgodę
na opublikowanie swojego imienia i nazwiska na stronach internetowych organizatorów, a także
w relacjach z konkursu i drukach pokonkursowych.
7. Administratorem danych osobowych jest Klub Dowództwa Generalnego RSZ.
8. Uczestnicy nie będą dzieleni na grupy wiekowe.
9. Jury, powołane przez organizatorów, przyzna nagrody I, II, III, stopnia, a także wyróżnienia. Autorom zostaną przyznane nagrody rzeczowe.
10. Organizatorzy podają nazwiska nagrodzonych i wyróżnionych w dniu rozstrzygnięcia Konkursu.
11. Na rozstrzygnięcie Konkursu, odbywające się w Warszawie pod koniec listopada 2014 r., zaproszeni są wszyscy biorący w nim udział. Koszty podróży i ewentualnego zakwaterowania pokrywa uczestnik.
12. Organizatorzy wydadzą Almanach pokonkursowy, w którym zawarte będą wybrane teksty
z poprzedniej edycji Konkursu.
13. Organizatorzy po zakończeniu konkursu nie zwracają nadesłanych prac. Zastrzegają sobie także prawo do ich wykorzystania na potrzeby Konkursu.
14. Wydawca Almanachu pokonkursowego zastrzega sobie możliwość wprowadzenia niezbędnych skrótów w tekście utworu.
15. Nadesłanie prac na Konkurs jest równoznaczne z akceptacją niniejszego regulaminu.
16. Nadesłanie prac na Konkurs jest jednoznaczne z oświadczeniem, że podpisana pod nimi osoba
jest ich wyłącznym autorem i właścicielem praw autorskich do utworów.
Kontakt do organizatorów:
(022) 6821 004, (022) 6821 006, e-mail: [email protected]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Najszanowniejsi... Gdy tylko polski Internet obiegła wieść o napisaniu przez Jasia Kapelę trzydziestu tekstów o tematyce proaborcyjnej w ciągu jednego roku, po zapoznaniu się z częścią z nich zastanowiłem się mimowolnie czy ja zdołałbym napisać trzy wiersze o wymowie antyaborcyjnej w ciągu jednego tylko wieczora… I nim zdążyłem się nad tym dobrze zastanowić już kilka rymów przeciwko aborcji napłynęło mi nieproszonych do głowy…   Będę z Wami szczery... Z racji tego że niespodziewanie dopadły mnie w nocy gorączka i dreszcze nie wyspałem się poprzedniej nocy za dobrze… O poranku miałem problemy z zwleczeniem się z wyra… W ogóle tego dnia chodziłem jakiś taki półprzytomny... Ale myślę sobie... Co??? Ja nie dam rady napisać trzech wierszy przeciwko aborcji w jeden wieczór?! Ja nie dam rady?! Zaraz robię sobie herbatę z miodem i cytryną i biorę się do dzieła!... I tak w jeden tylko wieczór (kilka godzin) napisałem te trzy poniższe wiersze o wymowie antyaborcyjnej... Oceńcie je proszę sami...     ,,Wszystko to było odległym wspomnieniem”         Choć w obskurnych lekarskich gabinetach, Na przestrzeni wielu postkomunistycznej Polski lat, Każda z ust lekarza bezlitosna diagnoza, Tak wiele młodych matek z nóg ścinała,   Choć niejedna wymodlona ciąża, Podług diagnoz była zagrożona, A rozbudzona w sercu matki nadzieja, W ułamku sekundy niekiedy gasła,   Choć natrętna proaborcyjna propaganda, Niczym straszna upiorna zjawa, Usiłowała w ich myśli przenikać By zamęt i zwątpienie w nich siać…   Choć rozwrzeszczanych feministek wybuchy złości, Załganych pseudoekspertów opinie i głosy, W pamięci tak wielu z nich się wyryły, Sypiąc się z ekranów telewizorów plazmowych…   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy tuląc do piersi maleńkie niemowlę, Niejedna skrycie uroniła szczęścia łzę, Uśmiechając się zarazem serdecznie,   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy biorąc na ręce swe dziecię, Słowami przyobleczonymi w cichy szept, Obiecywała mu życie szczęśliwe,   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy spoglądając w swego dziecka źrenice, Pochwycona silnym wzruszeniem, Pierwszy jego ujrzała uśmiech,   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy pewnego dnia niespodziewanie, Padło z dziecięcych usteczek… - Mamusiu kocham cię…   ,,W oku niejednej matki”        Gdy w murach kościołów gotyckich Światło padające z kolorowych witraży Na twarze roześmianych dzieci, Migocąc wesoło na nich zatańczy,   Gdy maleńkie rączki dziecięce, Uczynią znak krzyża na czole, W niejednym stareńkim kościele, W skupieniu żegnając się z nabożeństwem,   W oku niejednej matki rozmodlonej, Dostrzec możemy ukradkiem łzę, Która perląc się w jasnego dnia świetle, Przetnie niekiedy blady policzek,   W oku niejednej matki rozmodlonej, Dostrzec możemy winy poczucie, Ból ciężkich niezabliźnionych wspomnień, Nagłe ukłucie sumienia wyrzutem…   I niejedna młoda matka, Zatapiając się w bolesnych wspomnieniach, Wzruszona w głębi matczynego serca, Pobiegnie myślami do tamtego dnia,   Gdy tamta straszna diagnoza, Padła z ust starego lekarza, Gdy z przerażeniem do wiadomości przyjęła, Że zagrożoną była jej ciąża,   Gdy pędzący na oślep świat, Nagle jakby się zatrzymał, Zimny dreszcz przebiegł po plecach, Z przerażenia tchu złapać nie mogła,   Gdy diabelska pokusa Odrzucenia nauczania Kościoła, W głębi duszy się tliła, Niczym kiełkujący z wolna chwast…   I spoglądając w oczy swych dzieci, Ocierając ukradkiem łzy, Niejedna przeklnie tamtą myśl, Gdy przyrzekała sobie aborcję rozważyć,   I niejedna Maryi podziękuje, Że w serca ich wlewając otuchę, Nadludzką wtedy dała im siłę, Ocaliła cudem zagrożone ciąże…   ,,Widziałem w mym śnie…”        Widziałem w mym śnie czarne parasolki, Połamane o uliczne chodniki, Bez litości zmiażdżone obcasami, Przesiąknięte brudem ulicznych kałuży,   Widziałem w mym śnie czarne parasolki, Ciśnięte do koszy na śmieci, Niszczejące pomiędzy odpadami, Obgryzane nocami przez szczury…   Widziałem w mym śnie w kościołach starych, W cieniu nadkruszonych murów gotyckich, Rozmodlone młode Polki, Przesuwające w dłoniach różańców paciorki,   Modlące się by w kolejnych latach, U boku ukochanego męża, Dostąpić łaski licznego potomstwa, Wielbiącego Boga w codziennych pacierzach…   Widziałem w mym śnie nienarodzone dzieci, Śpiące nocami pod sercem matki, Niekiedy mimowolnie ssące kciuki, Wyczekiwane przez swe anioły,   Tak bardzo pragnące być kochanymi, Przez świat w wojnach pogrążony, Zatopiony w międzyludzkiej nienawiści, Do Boga wciąż odwrócony plecami…        
    • @Mitylene utwór ma w sobie coś  klasycznego, czystego, kryształowego, niczym mityczne źródło Aretuzy.
    • @Berenika97 Dziękuję za tę nobilitująca dla mnie uwagę o dialogu z W. Szymborską. Bardzo lubię Jej poetykę, ale nie w pełni znam Jej twórczość. Ty i Poet Ka zwróciłyście mi na to uwagę. Kiedyś wcześniej padła podobna uwaga o korelacji tematu/poetyki z Wisławą. Za mało czytałem dotąd poezję. Może to Cię ubawi, ale na tym portalu studiuję poezję "z wypiekami", ponieważ sporo utworów i sporo autorów na poezja.org pisze ciekawie, inspirująco dla mnie. Jestem prawie poetyckim profanem w Waszym towarzystwie, bo mam literacką wrażliwość, ale do marca `26 w ogóle jej nie eksplorowałem w poezji. Dojrzewam przy Was, dziękuję. @Gosława  Dojrzewamy na pogrzebach. Podobnie na rozstaniach z mniej zasadniczych powodów. To brutalne i skuteczne metody. To boli, ale nie nie chcę się na nie uodparniać :-) @Poet Ka Dziękuję uważna i łaskawa :-) @KOBIETA Jakżeby inaczej u Ciebie, trzpiotko

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Chwila zawieszenia pomiędzy światami jest podróżą przez pole maków. Czuć zapach opium. Z daleka szumi Morze Egejskie.
    • @Berenika97 Tak, zakochanie/zatracenie, może zakochanie w zatraceniu... Dziękuję! :)    @Lenore Grey Bardzo mi miło :) Pozdrawiam    @iwonaroma Pociągają czasem te przepastne... Dziękuję za zatrzymanie :)   @viola arvensis Chyba tak. Bardzo dziękuję :) Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...